Playdate oftewel Speelafspraak etiquette 10 x!

playdate of speelafspraak

Wat is de ongeschreven playdate of speelafspraak etiquette? En met playdate bedoel ik als kinderen met elkaar afspreken om buiten schooltijd te gaan spelen.

Zeker als je als moeder voor het eerst te maken krijgt met de basisschool, en het fenomeen speelafspraak, dan kan dat best even wennen zijn.

Maar speelafspraken zijn onvermijdelijk, want ze zijn goed voor de sociale ontwikkeling van je kind. Daar is iedere opvoedkundige het over eens.

Een playdate kan stresserig zijn

Ik vind playdates belangrijk voor de kinderen, want ik vind het fijn voor ze als ze met andere kinderen kunnen spelen. Maar als ik heel eerlijk ben, vind ik speelafspraken voor mij als moeder best een gedoe. Wanneer de kinderen goed spelen is het prima, maar als ze gaan rondhangen en zich vervelen, vind ik dat stresserig. Dan is zo’n speelafspraak net een kinderfeestje in het klein.

‘Laissez faire, laisser passer’ versus bezoek aan binnenspeeltuin

Wat speelafspraken betreft voer ik het liefst een ‘Laissez faire, laissez passer’ beleid. Ik zorg voor de catering, voorzie ze van fruithappen en maaltijden, en dien als vraagbaak en veiligheidsnet bij vragen en ongelukjes. Maar wat spelen betreft moeten ze het eigenlijk zelf maar uitzoeken. In die visie weet ik mij ondersteund door experts die zeggen dat verveling goed is voor kinderen, en dat ze daarvan leren om creatief te worden.

Als ze zich maar niet vervelen!

Maar desondanks maak ik me zorgen als ze zich vervelen, en voel ik me verplicht ze allerlei leuke ideeën aan de hand te doen, die ze dan één voor één torpederen. In het ergste geval voel ik me geroepen koekjes met ze te gaan bakken of gezellig samen te knutselen. En ik houd helemaaaaal niet van knutselen. Zelfs mijn leraar handvaardigheid gaf toe dat het leek alsof op mijn werkstukken het ‘boze oog’ rustte.

En dan heb je ook nog de ouders die kinderen tijdens logeerpartijen trakteren op bezoekjes aan binnenspeeltuinen en de McDonalds. Daar voel ik me dan helemaal schamel bij afsteken met mijn laissez faire beleid. Maar tegelijkertijd vind ik dat de logeerpartij zélf al de traktatie is. Waarom dat overschaduwen met uitjes?!

Playdate etiquette 2012

 

images 2
Via mijn zoontje hoorde ik dat een vader zich had beklaagd dat ik zijn zoontje zelden tot nooit kwam ophálen als dat zoontje bij ons kwam spelen, en dat híj zijn zoon altijd maar moest brengen en halen.

Toen we nog in de stad woonden konden ze zo naar elkaar toe lopen, maar nu zit er 8 kilometer tussen. Mijn mond viel open in een mengeling van verbazing en verontwaardiging.

Want als je kind elders gaat spelen, dan spreekt het toch voor zich dat jij je kind daarnaar toe brengt, en weer ophaalt?!

Als mijn zoontje ergens anders gaat spelen vind ik het ook vanzelfsprekend dat ík hem breng en haal. Maar inderdaad gingen ze er meermaals van uit dat ik voor taxi speelde, en hoewel ik dat aanvankelijk een paar keer deed, kreeg ik er steeds meer een vervelend gevoel bij. Uiteindelijk heb ik dus gewoon gezegd dat ik niet meer kon halen en brengen. Afgezien van alles, kost het me ook nog eens veel te veel benzine.

Dit hele voorval zette me aan het denken over de etiquette van playdates en speelafspraakjes, en welke ongeschreven regels ik daarbij hanteer.

Playdate of speelafspraak etiquette

  1. Als jouw kind ergens te gast is, dan breng en haal jij je kind.
  2. Als ik een kind te gast heb zorg ik dat het kind voldoende drinken krijgt en één koekje/snoepje.
  3. Ik geef kinderen die komen spelen géén zakjes chips of een heleboel snoep, want vaak is zo’n speelafspraak na schooltijd, en ik vind het vervelend voor de ouders als het kind zijn avondeten versmaad omdat het volgevreten is met snoep.
  4. Als het weer het toelaat, zorg ik dat de kinderen ook buiten spelen. Want buitenlucht is gezond, evenals buiten spelen. Ik vind het altijd erg fijn als ouders ervoor gezorgd hebben dat mijn kind ook buiten heeft gespeeld en ze niet de hele middag achter de tv hebben gezeten.
  5. Ze mogen niet de hele middag achter een scherm. Ik vind dat ze ook ‘gewoon’ moeten spelen. Ook als dat betekent dat ze zich vervelen, en ik er dus meer werk mee heb.
  6. Als ik mijn kind ergens ophaal, dan moeten ze van mij altijd hartelijk bedanken voor de genoten gastvrijheid. Zelf bedank ik de betreffende ouder ook, want die heeft er toch wat extra drukte mee gehad.
  7. Als mijn kinderen elders met bijvoorbeeld Lego hebben gespeeld, dan moeten ze even meehelpen met alles opruimen voor ik ze weer mee naar huis neem.
  8. Als een kind bij ons komt spelen ben ík daarvoor verantwoordelijk.
  9. Het is belangrijk je kind op te halen op de afgesproken tijd, en niet een kwartier later.
  10. En last but not least: roddel niet over andere ouders in het bijzijn van je kind! Het spreekwoord zegt niet voor niets: ‘Kleine potjes hebben grote oren,’ en voor je het weet kleppen de kinderen jullie gesprek door aan de betreffende ouders… En voor je het weet ben je aanleiding voor een blogpost ; )

Playdate etiquette 2022

Mijn jongste zoon is inmiddels 19, dus playdates heb ik inmiddels niet meer. Dus heb ik gekeken wat collega bloggers als Blogpapa en kranten en schrijven over speelafspraak etiquette anno 2022.

De beste tip die ik tegenkwam is zorgen dat je het telefoonnummer van de ouder van het kind dat bij jou komt spelen hebt. En andersom natuurlijk ook.

Ook niet onbelangrijk tegenwoordig: geef eventuele allergieën door.

Verder lijkt er niet heel veel veranderd te zijn op paydate gebied. ‘Niet te lang’ is ook een advies dat ik vaker voorbij zie komen.

Wat zeggen andere ouders over playdates?

  • Tja, een playdate of speelafspraak is allemaal alweer een hele tijd geleden. Soms vond ik het knap lastig al dat gespeel hier en daar. Op een gegeven moment waren er de bekende trainingstijden waardoor de warme prak op een bepaalde tijd op tafel moest staan. Jongste zoon presteerde het altijd om nooit, maar dan ook nooit op tijd thuis te zijn, grrr… Maar goed, de kinders vonden het alijd leuk om ergens anders of thuis te spelen en om met vriendjes en vriendinnetjes. Meestal vermaakten ze zichzelf wel, maar soms stond ik ook wel buiten aan het touw te draaien bij het touwtje springen, of helpen met knutselen. ´Gelukkig´ is die tijd voorbij, haha, nu spelen we met de kleinkinderen. Alles wordt gewoon weer herhaald! Over een (ik hoop een heleboel jaren) poos, zitten we op bij de aktiviteiten opvang in het zorghuis met medebewoners spelletjes te doen. Tja, je moet die oudjes dan ook bezig houden. Hopen dat de regering dan nog wat in het potje heeft zitten voor ons. (Liesbeth)
  • Gelukkig regelen de kinderen nu zelf hun playdates. Mijn jongste van 8 spreekt niet graag af, liever stapt ze als ze zin heeft op de fiets en kijkt of er ‘iemand’ thuis is om mee te spelen. Nu werd zij laatst als zwerfkind gezien. Inderdaad is zij één van de weinigen van haar groep 4 die de vrijheid krijgen zelf ergens heen te gaan. Ik weet wel dat ze gaat, maar niet bij wie ze uiteindelijk spelen gaat of niet. Ze komt wel weer keurig op de afgesproken tijd thuis van een speelafspraak. In de vakantie organiseer ik wel eens iets voor een groepje kinderen, een knutseldingetje ofzo. In de kerstvakantie bijv maakten we een omslag voor een agenda. Je noemde ook logeren, dat vind ik nu vreselijk, geradbraakte kinderen en een hoop was. Ik breng of haal ze liever om half 10 ‘s avonds! Uitjes maken we alleen als gezin, dat vind ik belangrijk voor de onderlinge band. (Ilse)
  • Ik doe eigenlijk alleen aan transport van jongste, omdat die naar de meeste vrienden/vriendinnen nog niet zelf mag fietsen. Als er kinderen hier spelen heb ik juist lekker tijd om zelf iets te doen! Nou is jongste al 9, toen ze kleiner was lette ik wel beter op of alles goed ging. Catering doe ik alleen desgevraagd. Enorm laissez faire dus, hoera!! Ik heb het toch in me!! (Kirsten)
  • Bij ons kwamen kinderen gewoon langs, en wij bij hen. Daar ging niet echt speciaal een playdate of speelafspraak aan vooraf. Als ouders wisten wie waar was, dan was het verder prima. (Lekker leven met minder)
  • Ik herken je dubbele gevoel! Een playdate klinkt inderdaad zo leuk, die ouders die allemaal dingen gaan ondernemen met kinderen… (Ineke)
  • Als je kind niet zo vaak naar uitjes gaat geniet het (volgens mij) meer van de ‘gewone’ dingen. Die van mij genieten al van in de tuin spelen, een keer ‘picknicken’ (buiten eten op een kleed in de tuin), eens wat speciaals eten (dat doe ik wel wat vaker, daar houd ik van) en mee mogen helpen met koken. Zelf schoonmaken vinden ze ook fantastisch, als ik de ramen buiten zeem en ze zijn vrij, mogen ze meehelpen. Dat zijn toch juist de leuke dingen? En verder moeten ze van mij ook zichzelf vermaken. Nou is dat wel makkelijker als je meer kinderen hebt, als je er maar ééntje hebt lijkt me dat heel erg lastig, dan zou ik me verplicht voelen het kind bezig te houden en samen te spelen. Nu hoeft dat niet. Ik ben blij met mijn grote (vier meiden) gezin! Nu is er ook een vriendinnetje op bezoek (buurmeisje) en ze spelen heerlijk samen. Gaat niet altijd goed, maar meestal wel. Gezellig. En het is niet eens lekker weer buiten… (Kim)
  • Ik ben absoluut van het laissez faire tijdens een playdate! En als ze zich vervelen stuur ik ze 9 van de 10 keer naar buiten en dat is dan ook prima, soms moet je ze een beetje de goede kant op duwen en dan gaat de creativiteit weer stromen. Ik heb wel regels over binnen spelen: maximaal 1 vriendje tegelijk anders wordt het te druk voor me. Logeerpartijen zijn er regelmatig met beste vriendje. Als ons kind daar is wordt hij inderdaad altijd meegenomen naar pretparken, bioscoop, zwembad. Andersom gebeurt dat nooit, geen geld voor en geen energie. Wel gaat manlief tijdens de logeerpartijen vaak met de kinderen voetballen, draaien we leuke muziek, zingen we hard mee en houden we rekening met de eetvoorkeuren van de logee. Ander huis, ander regels. En de logee loopt met rode wangen van plezier rond, zelfs als hij hier de tafel moet dekken (regels van het huis, en dat hoeft hij thuis nooit te doen).
  • Ik heb me wel eens schuldig gevoeld omdat ons kind dus zo vaak werd meegenomen, en dat schuldgevoel stopte acuut toen de ouders van dat vriendje gingen scheiden. Al die uitjes waren gewoon een bliksemafleiding denk ik nu….. (Spaarcentje)
  • Ik vind het een opluchting om dit te lezen. Ik ben ook van de laissez-faire tijdens een playdate. Soms een knutseldingetje, maar ja, ik hou daar dan ook van. Of een keertje naar de speeltuin om de hoek, als het heel mooi weer is, dan neem ik wel een handwerkje mee naar het park en ga in de zon zitten (er alleen naar toe is niet haalbaar ivm drukke wegen). Maar niet teveel please. Dochterlief is vandaag samen met een vriendin spelen bij een vriendinnetje, ze gaan ondermeer naar het zwembad. Geweldig vind ik het voor haar, maar ik voel me direct tekort schieten als moeder, want ik moet al zuchten bij de gedachte aan de organisatie van dit alles. Ik heb ook het liefst kindjes te spelen met wie het zich vermaken vanzelf gaat en waarbij mijn rol is gemarginaliseerd tot die van cateraar en pleisterplakker. Maar dat zeg ik natuurlijk nooit hardop ;)  Ik vind het trouwens ook gewoon belangrijk dat ze zichzelf goed kunnen vermaken, de vriendjes en vriendinnetjes komen tenslotte niet bij mij spelen, maar bij de kinderen. Dus zijn zij de eerst verantwoordelijke voor het vermaak.
    Kortom, ik ben een beetje dubbel. Bewonder de ouders die zich vol overgave storten in de speeldates van de kinderen en van alles ondernemen, maar vind ook dat de kinderen hun eigen creativiteit mogen aanspreken om er een leuke dag/geslaagd uitje van te maken. (Aline)
  • Onze zoon is nu 9 1/2 en maakt zijn eigen playdates/ speelafspraken, en mag ook op de fiets naar zijn eigen vriendjes. Ik ben dus nu niet meer gebonden aan het halen en brengen en dat voelt erg fijn. Heb weleens op hete kolen gezeten als een ouder 3 kwartier later kwam dan afgesproken en ik zelf een afspraak had ;)
  • Ik ben ook van het zelf spelen tijdens een playdate, en als het mooi weer is stuur ik ze lekker naar buiten. Ik doe weleens een spelletje met ze (vooral in de herfst/winter als het regent) maar ga ze niet urenlang entertainen. Logeren en blijven eten mag altijd en eigenlijk vermaken de kinderen zich altijd prima. Hier ook geen uitjes naar een ballenbak of een bioscoop etc. Wel verras ik ze soms met een picknick in de tuin, of geef ik ze een euro mee om een ijsje van 50 cent te halen bij de snackbar. Gewoon kleine dingetjes, maar het wordt altijd gewaardeerd. Groet Isabelle

Leestips

Wat is jouw playdate of speelafspraak etiquette?

Similar Posts

19 Comments

  1. Ben het wel met je regels eens, zo doe ik dat ook ongeveer. En een beetje over en weer, er zijn ook anders bij wie het nooit “daar” kan als er een speelafspraak gemaakt wordt en wel altijd hier. Dat begint me ook te irriteren. Vooral die ouders dan. Maar als de kinderen zoet spelen neem ik dat dan maar weer op de koop toe.

  2. Ik hanteer zo ongeveer dezelfde regels als jij.
    Behalve punt 7, want als ik ze op de afgesproken tijd kom ophalen heb ik niet altijd de tijd om te wachten tot mijn kind heeft opgeruimd. Dat is dan de verantwoordelijkheid van de andere ouder, die eerder moet zeggen dat ze moeten opruimen. Zo doe ik het zelf ook maar meestal spelen onze jongens nog verder en ruimen ze later pas op.
    En puntje 9, dat is soms ook best lastig, meestal spreken we af “zo tussen half 5 en 5 uur”, dat geeft genoeg speling. Als je nog een afspraak hebt en snel weg moet, zeggen we dat tegen elkaar, dus een uiterlijke ophaaltijd.
    Nog even over het ophalen: bij ons doen we dit ook zo, terwijl wij ook in het veld wonen. Gewoon een duidelijke regel. Wij hoeven toch niet extra vaak te rijden (doen we toch al veel)? En meestal vinden andere kinderen het erg leuk om op een boerderij of een plek met veel vrije ruimte te spelen dus is het hier nooit een punt.

    1. Ik ben niet van plan die vader er op aan te spreken, aangezien ik de informatie via kinderen kreeg. En eerlijk gezegd heb ik geen zin om het hier met hem over te hebben!

  3. Lijkt me toch heel logisch allemaal. Zo jammer dat dit soort dingen niet meer vanzelfsprekend zijn. Mijn kinderen zijn nog te jong voor speelafspraakjes, maar als ik ergens met ze op bezoek ben, doe ik het ook zo (opruimen, netjes bedanken). Sowieso is etiquette niet meer vanzelfsprekend. Hoe vaak krijg je nou nog een bedankje als je iemand voorlaat in bijvoorbeeld de supermarkt of in het verkeer?!

  4. Nog eentje: ook als je kind bij een ander speelt, ga je niet de hele middag weg zonder dag even te melden bij het gezin waar je kind te gast is en geef je een (mobiel) telefoonnummer voor noodgevallen. Speelafspraak is geen oppas, tenzij overeengekomen (“wat naar dat je met je moeder naar het ziekehuis moet; Stefan kan wel bij ons spelen als jullie dat beide prettig vinden” etc).

  5. ik heb eens meegemaakt ,dat er een vriendinnetje van mijn dochter een paar keer bij ons tussen de middag een boterham kwam eten omdat haar moeder moest werken, ok geen probleem,maar op een gegeven moment werd dat dagelijks en werd er aangenomen dat dat zo zou blijven, maar toen ik aangaf dat ik dat op zich geen probleem vond,maar wel een kleine vergoeding wilde, werd er zeer boos gereageerd, ik was toch gewoon thuis de hele dag en wat kost dat nou, brood kreeg ze mee en drinken toch ook, dat is waar maar ik vind wel dat je dat dan van te voren moet bespreken met iemand en ik ook niet verplicht ben omdat ik thuisblijf moeder ben om gratis kinderen van werkende ouders op te vangen, als ze overblijven op school moet je ook betalen .

    1. Ik zou ook struikelen over de vanzelfsprekendheid die hier uit spreekt. Je kunt er niet zo maar van uit gaan dat je kinderen elke dag ergens kan lunchen vind ik. Dan zou je dat moeten vrágen!

  6. Soms doe ik punt 1 wel eens anders dan brengt de moeder bv naar ons huis en dan breng ik t kind weeer bij zijn eigen moeder thuis, combineer t een bv met het ander (boodschappen doen, heel even met de hele kudde kinders uitwaaien op het strand(wat ik zelf altijd zo heerlijk en rustgevend in t hoofd vind)) De rest ben ik het wel mee eens :-), helaas ervaar ik het niet altijd zo… idd…

  7. Heel mooi opgesomd.
    Wel leuk (voor mij) als kind al groot genoeg is om zichzelf te brengen en halen. Maar tegen die tijd heb ik al ingeprent dat ze moeten bedanken, zich gedragen, etc.
    Gr,
    Julia

  8. als mijn kind bij een ander gaat spelen dan gaat hij met die ouder mee, ik breng hem dus niet (als het na schooltijd is, in vakantie breng ik hem wel) ga hem wel altijd zelf ophalen.
    Ik had een af en toe mee neem afspraak voor zwemles, we zouden om de beurt maar het kwam dus bij mij terecht elke keer, steeds was er iets zodat zei niet kon rijden. Toen mijn zoon aangaf het niet leuk te vinden dat dit kereltje altijd mee ging heb ik het afgezegd. Boos dat ze waren want ze hadden de lessen zo geregeld zodat ik ze kon brengen (niks om de beurt dus)
    en nu kon hun kind niet meer naar zwemles, ben toch sterk gebleven omdat mijn zoon het niet leuk meer vond.
    als thuis blijf moeder liep ik er steeds tegen aan dat de werkende wel heel snel en makkelijk een beroep op je doen en geen begrip hebben als je nee zegt, lijkt wel of je daar geen recht op hebt.

  9. Wij wonen ook buitenaf en daarom doe ik speelafspraakjes alleen op woensdagmiddag. Kunnen ze gelijk mee uit het school en eten ze dus tussen de middag mee. Als ze ergens gaan spelen haal ik ze zelf op en als er dan ook eentje bij ons is breng ik die wel gelijk ook thuis dat gaat in een moeite door. Maar andere dagen begin ik er niet aan dat moet je 2 keer rijden voor maar een klein poosje spelen dat vind ik de moeite niet waard. En de moet de tijd neem ik niet zo nauw. Ik hoef ook niet perse te weten hoe laat een kind opgehaald wordt.

  10. Ik vind dat je het heel netjes doet hoor!
    Heb zelf ook meerdere malen meegemaakt dat ik als oppas gebruikt werd, want ik zat toch thuis… Heel irritant is dat en het sluipt er ook heel sneaky in tot het je opvalt dat het betreffende kind altijd op een bepaalde dag met jou kind komt spelen/eten..
    Ik ben dan heel duidelijk tegen ouders dt ik Geen oppasadres ben zonder vergoeding.
    Dit leidde er dan weer toe dat het kind niet meer met die van mij mocht spelen.
    Heel fijn die vanzelfsprekendheid.
    Ook wat betreft die klagende vader in jou post, dt slaat nergens op, als jou kind ergens gaat spelen, breng en haal jij hem, heel simpel.

  11. In onze omgeving is het eigenlijk bij iedereen de ‘gewoonte’ dat je het kind terugbrengt. Maar omgekeerd is dat ook zo, dus per saldo komt het op hetzelfde neer. Zelf vraag ik als mijn kind ergens heen gaat wel altijd even of het terugbrengen uitkomt, soms heeft een moeder geen auto of zit het met kleintjes dus overleg ik het liever. Of je ene kind is weg en bij het andere komt er 1 spelen, dan zou je langs elkaar heen rijden. Jouw andere ‘regels’ worden hier ook gehanteerd.

  12. Ik overleg meestal met een ouder hoe we het organiseren. Vaak gaat kind gelijk na school (dat is op m.n. woensdagen) mee naar de speelafspraak (bij ons, bij de ander) en wordt kind weer gehaald (door mij/de ander). Het ligt ook erg aan bij wie, soms eten ze mee bij het avondeten. Ik vind het wel heel erg vastliggen allemaal als het zo in regeltjes is, ik hou er wel van als het een beetje vanzelf gaat en flexibel is. Natuurlijk gaat het twee kanten op, ik probeer een beetje te verdelen wanneer iemand bij ons speelt en wanneer bij de ander. En natuurlijk niet je kind te “dumpen” bij een ander, dat is geen echte speelafspraak, lijkt me.
    Wat wel enorm scheelt trouwens is als je ouders wat beter kent, dan gaat het sowieso wat meer vanzelf. Bij ‘nieuwe’ ouders is het eerst aftasten en natuurlijk hou ik rekening met ‘hun regels’ ;).

  13. Ik mis gaat wel, de speel afspraakjes. gelukkig komen nu “grote vrienden mee”. Overigens, als ik een kind mee uit school neem, het de hele middag voeder en vermaak, vind ik echt dat die anbere ouders het dan mogen ophalen!

    1. Nou je het zo zegt: op een bepaalde manier kun je ze inderdaad nog missen ook, die speelafspraakjes. Naarmate kinderen ouder worden, veranderen speelafspraken toch van karakter.
      Net als jij vind ik ook dat de ouder een kind weer hoort op te halen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.