Geluidsoverlast van de buren

Geluidoverlast buren

Geluidsoverlast van buren is helaas een probleem waar meerdere mensen last van hebben. In zijn boek Zijn wie je bent vertelt psycholoog Jeffrey Wijnberg over zíjn aanpak van dit probleem. Hij gebruikt wat hij noemt de ‘indirecte benadering’.

Geluidsoverlast van de buren

Na een periode van veel geluidsoverlast van de buren, kocht Jeffrey Wijnberg een grote bos bloemen, en ging daarmee naar de betreffende buren. Hij belde aan met de bos bloemen in zijn hand en zei:

‘Ik ken zoveel mensen die geen rekening zouden houden met hun buurtgenoten en ben maar wat blij dat jullie niet tot die groep behoren, daarom deze bloemen als blijk van waardering.’

De geluidsoverlast was daarna geen probleem meer. Misschien een tip voor mensen met lawaaiige buren?

Hoe zijn jouw buren? En wat vind je van Jeffrey’s aanpak?

42 Responses to Geluidsoverlast van de buren

  1. Ik logeer regelmatig bij mijn jongste dochter die sinds twee jaar verschrikkelijke bovenburen heeft, veel geluidsoverlast door keiharde muziek, ze zijn vaak stoned en maken dan nog veel meer lawaai. Ik ben wel eens gaan vragen ( gelukkig zonder bos bloemen) of het wat zachter kon en ik ben nog nooit in mijn leven, ik ben 66 zo uitgescholden. Ik vind dit dus geen goeie aanpak.
    Adriana

    • Wat vervelend voor je jongste dochter Adriana. Of kan ze wel goed tegen lawaai? Het lijkt me heel onprettig wonen.

      De aanpak van Jeffrey Wijnberg is juist niet dat je vraagt of het zachter kan. Hij benadert het vanuit een andere invalshoek: met bloemen en een compliment.

      • Helaas heeft ze een ernstige vorm van reuma en een verantwoordelijke fulltime time baan, al dat lawaai vooral na tienen fnuikt haar. Gelukkig gaat ze in september verhuizen naar een spik splinternieuw appartement. Ik zou graag zien dat Jeffrey Wijnberg eens naar haar buurvrouw zou gaan🤪meteen bloemetje. Sommige mensen zijn helaas heel hardleers.

  2. Ik denk dat zoiets bij weinig mensen effect zal hebben. 4 jaar hebben wij vreselijk overlas gehad .Altijd beleefd en vriendelijk gebleven .De buuf weigerde haar gehoorapparaten te dragen dus ik lag gemiddeld tot 1 uur soms half 2 te stuiteren in mijn bed van hun tv.Buurt bemiddeling sociaal werkster van de woningstichting wijkagent politie , niets hielp De laatste 2 jaar ging buurman vreselijk treiteren tot in de nachten toe en begon on 5 uur in de ochtend weer .Uiteindelijk moesten ze weg hier .En dan heb ik het over mensen van 80 en ja ik heb me zelfs heel schuldig gevoeld .Maar ben hierdoor wel minstens 35 procent van mijn haar verloren en dat komt nooit meer terug .Elke dag kijk ik tegen de kale plekken aan .Nee een bosje bloemen had hier niet geholpen
    Elisabeth

    • Vreselijk lijkt me dat Elisabeth. Maar ik ben blij voor jou dat ze wegmoesten. Daar hoef je je niet schuldig over te voelen lijkt me, want die mensen hebben het zelf veroorzaakt. Als ze zich netjes hadden gedragen hadden ze er kunnen blijven lijkt me zo.

    • Dat klinkt als (beginnende) dementie klachten. Veel mensen willen dan geen gehoorapparaat (meer) in; ook ‘s nachts gaan spoken, onredelijk boos zijn/treiteren, behoren tot de signalen…

      Vreselijk voor jou, ik zou me ook diep ongelukkig voelen als ik er naast moest wonen, maar laten we allemaal wel beseffen dat niemand zichzelf heeft gemaakt en dat veel handelingen toch ook vaak een diepere oorzaak hebben.

      • Nee dit was geen dementie ,toen nog niet .De buuf was heel erg ijdel en vond die ”oorbellen ” zo als zij ze noemde maar niks .Toch had ik absoluut geen hekel aan haar .Uiteindelijk was het de buurman die om welke reden dan ook echt ging treiteren .Toen ze wel ging dementeren jaren later en dwalen hebben we haar regelmatig thuisgebracht want ze woonden weer een paar straten verder en zelfs midden in de nacht hebben we haar zelfs gezocht en thuis gebracht. Ook heb ik tweemaal een fijn gesprek gehad met hun jongste dochter .Het is zo jammer als de dingen zo moeten gaan

  3. In een fijne buurt wonen kan plotsklaps veranderen door nieuwe buren…wat dat betreft hebben we geluk gehad tot nu toe 😉
    Maar die positieve benadering van hierboven is top
    Fijn weekend

  4. Mijn buurman draait zijn muziek voor de hele buurt.
    Thuis kan ik mij daarvan afsluiten.
    Bij hem op bezoek maakt het elk gesprek onmogelijk.

    Wanneer de muziek uit is wordt het zelfde lawaai door de tv veroorzaakt.

    Ach, eenieder leeft op andere manier.

    Stille groet,

    • Heeft hij de muziek ook aan als je bij hem op bezoek bent? Dat vind ik wel bijzonder. Ik stel me zo voor dat hij jullie dan toch ook niet kan verstaan?

      Mooie afsluiting Rob: ‘stille groet’. Heel toepasselijk : )

  5. Die aanpak met de bloemen lijkt me wel wat. Gelukkig woon ik afgelegen, aan het eind van een doodlopende straat en we hebben wel verderop buren maar het zijn buren die ook van rust en kalmte houden. Het heeft wel nadelen, doordat ik door ziekte niet kan fietsen of ver lopen kan ik niet zonder auto.

    • Hier op het platteland is een auto ook wel nodig. Tegelijkertijd vind ik dat door al die bezorgdiensten het leven wel weer wat makkelijker wordt: je kunt veel dingen aan huis laten bezorgen.

    • Ja, het werkt inderdaad twee kanten uit. Ik probeer ook altijd een goede buurvrouw te zijn en rekening te houden met de mensen om mij heen. Ook al zijn er dat op het platteland niet zo heel veel.

  6. Ik heb met heel veel belangstelling deze blog gelezen (ondertussen luisterend naar de buren). Ik kan letterlijk de gesprekken van de buren volgen als ze met stemverheffing praten. Als ze gewoon praten, hoor ik wel dat ze praten, maar niet wat ze zeggen. De laatste tijd hebben ze veel ruzie (ook ‘s nachts, heel gezellig) en dat krijg ik letterlijk mee. Het maakt me zó bang, dat ik dan echt niet aan durf te bellen, ook niet op een rustig moment.
    Ze zouden gaan verhuizen en ik zou het tot die tijd uithouden, maar pff….elke dag is er één te veel. En nee, ik ga ze zéker geen bloemetje brengen. Hooguit een stel oordoppen, zodat ze hun muziek in die doppen kunnen luisteren en ik niet mee hoef te genieten.

  7. Wij hebben buren die zich ergeren aan onze ‘herrie’. Onze oudste zoon hield veel van muziek en heeft daarvan ook zijn werk gemaakt. Heeft onder andere een album gemixt van onze Anouk. Destijds ging hij wel eens lekker uit zijn dak en midden op de dag vonden wij dat ook niet echt fijn, maar ja zo’n puber moet zich wel eens kunnen uitleven. De laatste tijd hebben zij regelmatig gebeld dat de muziek weer te hard stond, hetgeen niet echt waar was, maar de boxjes achter tegen de muur gingen vibreren. Toen hebben we de versterker anders ingesteld en nu horen we geen klachten meer, hoop ik.

    Maar diezelfde buren, stoken al 25 jaar ‘s winters een houtkachel, waardoor wij regelmatig last hebben van stankoverlast. In de zomer wordt er, wanneer het maar kan gebarbeknoeid, met de daarbij behorende walmen. En voor de gezelligheid wordt er ‘s avonds een vuurkorf aangestoken.

    En als je dan opmerkt, als ze weer eens klagen over muziek oid, dat je zo’n last hebt van de rook en de stank, word je glazig aangekeken en denk maar niet dat ze er iets aan gaan doen.

  8. Poehh.. ik persoonlijk zou het niet zo aanpakken maar blij dat het bij hem geholpen heeft! Ik heb hier zelf gelukkig helemaal geen last van en ik woon in een 2 onder 1 kap

  9. Ik zou Dinnetje het laten doen. Met haar positieve uitstraling krijgt ze alles voor elkaar.

    Love As Always
    Di mario

  10. hinder je van buren is verschrikkelijk. lawaai maar ook negeren en doodzwijgen doet iets met je als mens. Ik heb ooit naast alcoholistische buren gewoond die iedere nacht elkaar de kop insloegen. Niemand die er iets aan kon doen. De politie en wijkagent steunden ons door dik en dun maar de ellende heeft jaren geduurd.

  11. Meteen ingrijpen en niet gaan zitten wachten tot het vanzelf ophoudt, want dat doet het niet. Resultaat is chagrijn en een veel te hoge bloeddruk. Ik ben voor ultieme duidelijkheid en je grenzen aangeven, maar niet al te kinderachtig doen als er eens een feestje is. Als je bangig bent en alleen maar gaat zitten klagen over de overlastgevers tegen mensen die er niks aan kunnen doen, dan schiet het ook niet op. Je hebt 50 procent kans dat een vriendelijk doch duidelijk gesprek tot goeie resultaten leidt. Ik heb nevernooit problemen ervaren, want ik loste het meteen op. Met een grap en een uitnodiging voor een kop koffie kom je heel erg ver. Maar mensen door je in maanden opgelopen frustraties aanvallen op hun overlastgeverij…. dat werkt altijd slecht. Dan schieten ze in de verdediging en dat kan soms in treiteren ontaarden. Je hebt dan wel te maken met niet al te intelligente mensen, maar dat kan natuurlijk. Ik merk dat heel veel nieuwe bewoners zich niet eens komen voorstellen aan de bestaande bewoners. Als je iemand bij naam en wat meer kent en een kop koffie hebt gedronken samen, dan kom je toch iets gemakkelijker uit de problemen, dan dat het een anoniem gebeuren is.

    • Was het maar zo simpels als jij het schrijft Wieneke dan zou er veel minder ellende zijn tussen buren .Ik denk dat jij dan gewoon geluk gehad hebt want je denkt en schrijft er wel erg luchtig over .

  12. Mijn buurvrouw noem ik de bonkbuuf,af en toe bonkt ze op de muren midden in de nacht,ze mag me niet!Ze is niet helemaal goed bij haar hoofd, Ze heeft planteh vernield, spullen uit mijn tuin gehaald, Ze schreeuwd naar me ,ook de ,,vinger,,!Ze is 73!!!?
    Ze probeerde eens, midden in de nacht mijn voordeur te forceren, Ik sliep, Ze zegt dat ik drink,rook, herrie maak midden in de nacht,ik doe geen van allen, Ik slaap, ben vaak ziek, door tumor in mijn hoofd,Heb rust nodig! n
    Ze heeft een contactverbod, opgelegd door mijn advokaat,en woningbouw, maar dat doet haar niks,!
    Ik moet er mee leven!

  13. Alle reacties lezend is het duidelijk dat dit echt een lastig onderwerp is.
    Het zou misschien schelen als huizen op een andere manier gebouwd werden, met geluiddichte tussenmuren en vloeren.
    Idee voor een politieke partij?

    • Ja, het zal je maar gebeuren dat je lawaaiige en vervelende buren hebt. Door de reacties realiseer ik me dat je in die zin best kwetsbaar bent: je zult maar net zulke mensen naast je krijgen waar werkelijk niet redelijk mee te praten valt.

  14. Ik heb jaren last gehad van m’n achterburen. Heb heel vaak op een fatsoenlijke manier gevraagd of ze het rustiger aan wilden doen ‘s nachts (keiharde muziek aan, dronken of stoned met veel lawaai thuiskomen, buiten gaan staan telefoneren, volk aan de deur dat hen wakker schreeuwde als ze van de deurbel niet wakker werden e.d.) maar dat loste niets op. Op een gegeven ogenblik heb ik er geen energie meer in gestoken en belde ik bij ieder incident meteen de politie. Een bos bloemen had zeker niet geholpen.
    Toen de buren gingen verhuizen was het probleem opgelost. Geen idee wat de inbreng van de politie of de huiseigenaar hierin is geweest maar dat interesseert me ook niet zo. Het is weer rustig! 🙂

  15. Hoi Nicole,

    jaaaa!
    Ik ben al jaren lang fan van Jeffrey Wijnberg.
    Ik vind dat hij geweldige methodes heeft om problemen op te lossen.
    Dus… die bos bloemen… daar sta ik helemaal achter!

    Groetjes van Marlou

    .

Leave a reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.