No Impact Man: 1 jaar leven zonder tv en wegwerpluiers

Gepost September 26, 2020 in Boektips / 23 Comments

No Impact Man
Tien jaar geleden hoorde ik over Colin Beavan, ook bekend als No Impact Man, die zijn leven drastisch veranderde om de aarde zo min mogelijk tot last te zijn. Eén van de dingen die hij deed, die het meest tot de verbeelding spraken, was geen toiletpapier meer gebruiken.

Dat riep vele vragen op bij mensen.

Hoe zou hij dat dan doen na een ‘grote boodschap’?

De recente hamsterwoede rondom toiletpapier vanwege de coronacrisis werpt nog weer een heel nieuwe licht op deze fascinatie.

Maar nu eerst naar 2010 en de review die ik destijds schreef over No Impact Man.

Boek No Impact Man

Eén van de vele geneugten van blogs is dat ze een bron van informatie zijn! Zo las ik op het blog van Meibloempje een bespreking van het boek No Impact Man, waar ik anders misschien nooit over gehoord had!

In No Impact Man beschrijft Colin Beavan hoe hij, een inwoner van New York, een jaar lang zo leefde dat hij de aarde en het milieu zo min mogelijk belastte.

In No Impact Man stijl heb ik het boek gereserveerd bij de bibliotheek. Als de plaatselijke bibliotheek een boek niet heeft, zoeken ze voor twee euro de hele provincie voor je af. En je betaalt alleen als ze het vinden. Zo kon ik zaterdagmorgen No Impact Man uit de bibliotheek halen!

Anders dan Meibloempje vond ik het boek niet lezen als een trein: ik had moeite mijn gedachten erbij te houden, en er schoten mij voortdurend dingen te binnen die ik nog moest doen, waardoor ik het boek vaak weglegde.

No Impact Man: De aarde gaat er aan!

No Impact Man neemt geen blad voor de mond als hij de impact van onze huidige manier van leven op de aarde beschrijft en daar werd ik niet vrolijk van. De problematiek is zo groot en veelomvattend, en No Impact Man had zoveel nare voorbeelden, dat de moed mij in de schoenen zonk. Tegelijkertijd is dat ook de kracht van dit boek: Colin Beavan heeft zich uitvoerig gedocumenteerd, en zijn verhaal is goed doortimmerd.

Milieuvriendelijk leven in de praktijk

Het leukst om te lezen vond ik de dagelijkse praktijk.

  • Hoe is het om niets nieuws te mogen kopen?
  • Hoe voorkom je dat je afval produceert?
  • Hoe kom je van A naar B als je niet wilt bijdragen aan de CO2 uitstoot?
  • En wat blijft er over van deze levensstijl als het jaar om is?

No Impact Man: hoe wil jij leven in het algemeen?

Daarnaast trekt Colin Beavan zijn nieuwe levensstijl naar een hoger plan:

Hoe wil je je leven leiden in het algemeen? Wat voor persoon wil je eigenlijk zijn?

Prachtig vond ik het om te lezen hoe de kwaliteit van zijn leven beter werd toen hij afstand nam van moderne verworvenheden als afhaalmaaltijden en lange vliegreizen! Hij bracht meer tijd door met zijn vrouw en kind, hun leven werd veel rustiger. Ze werden meer ‘mens’.

Dat riep bij mij een gevoel op van: ‘Dat wil ik ook!’ Ik wil ook minder afhankelijk zijn van de moderne technologie, en op een natuurlijker manier leven. Ik wil geen apparatuur nodig hebben om me te verplaatsen, en ik wil geen slaaf zijn van alle technische verworvenheden die bedacht zijn om ons leven makkelijker te maken, maar het uiteindelijk alleen maar drukker hebben gemaakt.

De impact van No Impact Man op mij

No Impact Man heeft impact gehad op mij. Toen ik vandaag kinderspaghetti kookte was ik mij pijnlijk bewust van de hoeveelheid vuilnis die ik op dat moment produceerde, namelijk

  • 2 lege blikjes tonijn
  • 1 leeg blikje mais
  • plastic wikkel van spaghetti
  • twee plastic bakjes waarin de roomkaas zat
  • plastic flesje Finesse van Blue Band

 

Toch zie ik daar nog niet 1,2,3, een oplossing voor. Ik zie me niet als Colin Beavan met glazen potten naar winkels gaan, en producten ter plekke inscheppen. Ik vond mezelf altijd al erg ‘netjes’ omdat ik verse groenten kook, maar nu besef ik dat ook die verpakt zijn. Denk bijvoorbeeld aan broccoli die verpakt is in plastic, evenals komkommers.

Waar ik in ieder geval direct mee begin is het volgende: ik zal nooit meer een plastic tasje accepteren* in winkels. Voortaan zorg ik dat ik altijd een (stoffen) tasje in mijn schoudertas heb. Verder zal ik zo min mogelijk onze auto gebruiken, iets wat ik toch al zoveel mogelijk mijd. En ik ga het met de kinderen hebben over wat we als gezin kunnen doen om minder troep te produceren en zuiniger met energie om te gaan.

Het is een kleine stap, maar je moet ergens beginnen! Want gaat niet het spreekwoord: ‘A thousand mile journey starts with one step’? Vandaag begin ik mijn reis.

No Impact Man youtube anno 2020

Tien jaar later is er inmiddels zelfs een documentaire gemaakt van No Impact Man! Hieronder de trailer:

Colin Beavan was duidelijk een zogenoemde early adopter. Hij maakte zich al druk over zijn impact op de aarde voordat anderen  dat deden. Anno 2020 spreekt men over een heuse klimaatcrisis….

Praktische informatie

No Impact Man is een inspirerend boek, geschreven vanuit de praktijk, maar theoretisch uitstekend onderbouwd. En dat maakt het beslist een aanrader!

Het is tweedehands verkrijgbaar via bol.com voor 7 euro en natuurlijk in de bibliotheek. Je kunt ook Colin Beavans blog bezoeken voor informatie en inspiratie.

Je kunt de documentaire kijken via Amazon Prime, of de dvd kopen via amazon.nl.

13,39 op amazon.nl

Ben jij bewust bezig met je ecologische voetafdruk?

*Anno 2020 zijn gratis plastic tasjes verboden!


23 responses to “No Impact Man: 1 jaar leven zonder tv en wegwerpluiers

  1. Ik vond het een nogal eenzijdig belicht boek ,en ik had moeite met blijven lezen en ehm bepaalde dingen lijken redelijk goed onderbouwd , maar als je eens kritisch deze dingen volgt opzoekt etc etc, dan ehm kom je bv op discovery al wetenschappers tegen die vele beweringen wetenschappelijk weerleggen( bv er is geen wetenschappelijk bewijs te leveren dat wat wij als mens doen de opwarming der aarde wel of niet bevordert.)( de zon brandt namelijk ook niet altijd even sterk bv)Maar natuurlijk zijn een aantal zaken wel waar en herkenbaar en zorgwekkend de hoeveelheid troep die wij produceren kan absoluut omlaag!!!Ik probeer bv geen groenten in blik, maar in karton( diepvries) of uit glas(recylcebaar) btw ook ijzer kun je scheiden en apart inleveren bij afvalcentrales.

    • moi

      Dat sommigen zeggen dat er geen bewijs is, maakt het niet de waarheid! De mens ruineert de aarde, dat is een feit. Wij zijn gewoon parasieten.

      • anoniem

        Als iets niet bewezen waar is, is het geen feit maar een overtuiging.
        De mensen putten de aarde inderdaad in rap tempo uit helaas. Vaker offline gaan is een kleine stap in de goede richting. Al die bits en bytes produceren ook CO2,kijk hoe die gegenereerd worden.

  2. Bedankt voor de boekentip! Dat boek ga ik op mijn lijstje zetten. Was ook al begonnen met geen plastic tasjes meer aan te nemen in de winkels. Bij de Hema kijken ze me altijd heel raar aan als ik zeg dat ik geen tasje wil, dat zit zo in hun systeem blijkbaar.
    Het lukt me nog niet altijd maar heb toch al heel veel tasjes minder verzameld de laatste tijd!
    Groeten, Jolanda

  3. Hoi,

    Leuk dat je het boek nu ook gelezen hebt. Dat gevoel dat je beschrijft wanneer je nu blikjes en ander afval hebt, dat heb ik ook. Je wordt je enorm bewust van hoeveel dingen je weggooit.

    Als reactie op Sillie: Ik ben ook niet overtuigd van het feit dat de MENS de oorzaak is van de opwarming van de aarde. Maar evengoed vind ik dat we best wat beter mogen omgaan met onze spullen en vooral ons afval. Of dat nu wel of niet er toe doet. We zijn gewoon enorm spilziek geworden en gooien dingen weg die echt niet weghoeven.

  4. Ik heb het boek niet gelezen, maar wij hebben onlangs wel de documentaire van No Impact Man gezien.. en die was erg leuk moet ik zeggen!

    Af en toe had ik wel mijn vraagtekens bij meneer Beaven trouwens.. hij gaat ‘zo ver’ dat hij zelfs zijn ijskast niet meer gebruikt (geen electriciteit voor ‘n jaar) maar vervolgens zien we zijn vriendin wel vrolijk allerlei gerechten in de (gas?) oven bereiden.. een beetje inconsequent, maar het gaat natuurlijk om het idee..

    Als je écht zonder verpakkingsmateriaal zou willen kopen kan dat volgens mij alleen maar op de markt.. en dan vervolgens alles zelf maken.. dus voor die spaghetti met tonijn zou je bij de molenaar meel moeten kopen (nou vooruit dan, in een papieren zak) en een moot tonijn bij de viskraam..

    Het KAN wel, alleen duurt ‘t dan wel ‘n paar uur voordat het op tafel staat..

    groetjes uit sliedrecht!

  5. Ik ga het boek zeker lezen , maar over het afval..heel veel is verpakt en als je het niet verpakt wil hebben dan moet je stad en land af reizen voordat je het hebt. Het komt volgens mij voort uit onze 24-uurs maatschappij dat alles heel makkelijk voor het grijpen moet liggen zodat er weinig tijd verloren gaat met het bereiden van producten.
    Niet voor niets is slow food zo in opkomst, ik denk dat veel meer mensen zich bewust worden van onze vaak kant en klare brokken die worden aangeboden en toch wel terug willen naar “vroeger”.

  6. ik let wel op, ik koop bv geen spuitbussen, maar dat is omdat ik daar een droge keel van krijg enz, dus dat is zowiezo al niet goed, maar ik denk dat het milieu gered moet worden door de industrie enz
    Ik wens je een fijn weekend en hier is een @->- voor jou.

  7. izerina

    Dat boek heb ik twee keer gelezen. Wat me het meest bijbleef,was de aanloop van vrienden.Het was ontspannen kletsen en eten bij hem. Ik werd ook weer gemotiveerd milieuvriendelijker te leven. Nu achter de docu aan.

  8. Ik denk dat we in ons hart dat allemaal willen. Het enige probleem is dat we met teveel mensen op aarde zijn en op die manier roofbouw aan het plegen zijn. En natuurlijk, alle kleine beetjes helpen…
    We hebben zonnepanelen, krijgen een warmtepomp, mijn scooter is elektrisch, we hebben een kleine zuinige auto, maken gebruik van herbruikbare brood en fruitzakken en ga zo maar door. De enige goede oplossing is een dalende wereldbevolking…

  9. Heel boeiend om dit allemaal te lezen. Ik word me steeds meer bewust van mijn ecologische voetafdruk. Een stap die ik de laatste maanden heb gezet, is om geen spullen weg te gooien die nog prima bruikbaar zijn. Ze gaan op Marktplaats of naar de Kringloop. Het is weer een stap…

  10. Qua WC papier verbruik ik voor 5 euro per jaar. Dat gerecyclede papier gebruik ik ook als zakdoek en keukenrol. Valt dus weinig mee te scoren. Waarschijnlijk staat een jaar geen WC-papier gelijk aan 2 dagen geen rund of varkensvlees eten. Zelf ben ik gestopt met werken. Als je geen geld verdient, dan kan je het ook niet aan onzin uitgeven. Zo ben ik nog niet aan een smartphone, auto, wasdroger of oven begonnen en doe ik het al 15 jaar zonder TV. Ik mis die dingen dan ook niet. Als het even kan koop ik dingen 2de hands. Maar veel is dat niet. Een paar jaar geleden heb ik na 20 jaar weer eens gevlogen. Dat had met m’n vrijwilligerswerk te maken.

  11. Ik probeer er op te letten maar hier zou ik niet aan beginnen. Als je er door die manier van leven ineens meer tijd hebt voor je gezin heb je wel een heel vreemd leven geleid.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.