Reacties

Kleding markeren: van simpel tot wat ingewikkelder — 22 reacties

  1. Nog twee manieren zijn:
    - het markeren met een watervaste stift (zoals ik al jaren doe). Kosten: 1.45 voor een heleboel keer.
    - de initialen met een afwijkend kleurtje borduren in de rand. Kosten: 1.00 voor een heleboel keer.

  2. ik heb 1 zoon (ondertussen 34) maar toen die klein was , was nooit wat kwijt, die had eerder te veel bij :o)
    als ze weg gingen en er bleef wat liggen twijfelde die altijd en bracht het mee, en ik bracht het dan weer terug naar school
    -Een @->- voor jou.

  3. Een stuk leukoplast met naam blijft lang zitten in een jas hoor. Bij gymschoenen schrijf ik de naam op de zool. Verder blijft alles redelijk in ons bezit.
    Ik zie soms zelfs spijkerbroeken bij de gevonden voorwerpen op school: hoe raak je dat nou kwijt?

    Het enige hopeloze zijn wanten. Daar borduur ik nu de voornaam op, in een opvallend kleurtje. Drie keer per seizoen dus, voor dromerige zoon...

  4. Ik markeer de kleding voor 2 van mijn zonen. De andere 2 zijn een tweeling en die delen hun wasmand/ kledingkast/ slaapkamer. Ze zijn allemaal ongeveer even groot met dezelfde kledingstijl en in de was zit alles door elkaar. Zoon 1 krijgt een paar rode steekjes aan een label en de andere groene. Sokken worden niet gemerkt maar gaan in 1 grote mand waar iedereen maar wat uit moet halen.
    Toen mijn vader naar het verzorgingshuis ging hebben we het merken van de kleding door het huis zelf laten doen, kost waarschijnlijk meer maar kwam ons beter uit.
    Toen de kinderen jong waren heb ik alleen de regenlaarzen gemerkt, achternaam met zwarte stift. Geen voornamen want op die leeftijd geven ze het spul nog door.

  5. Die stempel lijkt me ideaal! Mijn moeder zette volgens mij gewoon met stift in een bestaand label onze eerste letter in kleding. En bij gymschoenen ging de naam volgens mij onderop;).

  6. Tot nu toe maar 1x nodig gehad rond mijn 11de. Na de gymles was ik m'n nieuwe riem kwijt en zag ik er een andere leerling mee lopen. Na flink zeuren met de meester er bij ging de riem weer in m'n broek. 3 maanden later vond ik m'n eigen riem in de kast. Waarschijnlijk had ik die niet om gedaan naar de gymles. ;-)

  7. Mijn dochter is meervoudig gehandicapt en woont in een instelling. Heb een dymolabelwriter gekocht.
    Huilend heb ik al haar kleding gemerkt, elke sok en onderbroek.....het was zo definitief! Nu gewend en nieuwe kleding merk ik meteen voor ik het meegeef. Soms gaat het er in de was af maar dan is het zo weer gedaan. Maar de eerste keer was een mega klus: moet wel zeggen dat ze errug veel kleding heeft ;-)

  8. Superhandig spul, die stickers van Goedgemerkt. Niet goedkoop, maar ik heb ze op allerlei items gebruikt. Broodtrommel, drinkbeker, regenlaarzen.
    Ze hebben ook stickers die je op het wasetiket kunt plakken. Dat vind ik echt een uitvinding! Het is zeg maar de makkelijke variant van het strijklabel. Die strijklabels zijn namelijk heel moeilijk weer te verwijderen. Deze snelle stickers gaan er bij langdurig gebruik en wassen wel uit, maar voor dit tijd is je kind al uit zijn/haar kleding gegroeid. Als je de kleding dan weg geeft of verkoopt, kun je met wat zorgvuldig peuteren de sticker weer van het wasetiket afhalen.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>