Afhaalchinees documentaire: 4 afleveringen

afhaalchinees documentaire

Toen ik in Google de Afhaalchinees documentaire zocht, en daarom 'afhaalchinees' intypte kreeg ik in eerste instantie een lijst met Chinese restaurants.

Dat vond ik ironisch.

Want de naam van de documentaire verwijst juist naar Afhaalchinees als scheldwoord vanwege het cliché van de afhaalchinees.

Afhaalchinees documentaire: waar gaat het over?

De Afhaalchinees documentaire is een persoonlijke documentaire die gaat over een algemeen thema: interlandelijke adoptie vanuit het perspectief van een adoptiekind. De Afhaalchinees documentaire is gefilmd door Kelly van Binsbergen. Kelly werd in 1993 geadopteerd vanuit China. Ze was toen anderhalf jaar oud.

Kelly groeide op in het dorpje Sluis in Zeeland. Ze werd haar hele leven gepest vanwege haar Chinese uiterlijk. Het favoriete scheldwoord van haar plaaggeesten was Afhaalchinees. Kelly wil met de Afhaalchinees documentaire de taboes rondom adoptie doorbreken. Ze maakte hem in twee jaar tijd. In deze documentaire komen zowel adoptiekinderen als experts aan het woord, zoals mensen van de Raad voor Kinderbescherming.

De trailer

Hieronder zie je de trailer.

40.000 adoptiekinderen in Nederland

Sinds de jaren zeventig zijn er 40.000 kinderen geadopteerd en naar Nederland gehaald. Het idee was dat deze kinderen dankzij adoptie een beter leven zouden krijgen. Maar in de praktijk blijkt dat niet altijd het geval. Zo vertellen in Kelly's documentaire andere adoptiekinderen dat ze bijvoorbeeld spleetoog werden genoemd, bamibal of poepchinees.

Geadopteerde kinderen hebben later vaker last van suïcidale gedachten, identiteitsproblemen en racisme. En recent klaagden acht geadopteerden de Nederlandse staat aan vanwege fouten die bij hun adoptie zijn gemaakt. Ook Kelly worstelde haar hele leven met haar identiteit en afkomst.

Afhaalchinees documentaire: De schaduwzijde van adoptie

Documentairemaakster Kelly heeft dertig jaar lang nooit vragen gesteld over haar adoptie. Ook omdat ze dat voelde als kritiek op haar adoptieouders. Maar nu maakt ze er dus een documentaire over. Zo filmt ze zichzelf terwijl ze haar vader interviewt over haar adoptie. Daaruit komt onder andere naar voren dat ouders in die tijd amper werden voorbereid op een adoptiekind.

Aan het eind van deze documentaire had ik gemengde gevoelens. Al eerder heb ik gelezen dat adoptie vaak minder mooi uitpakt dan verwacht. In theorie vind ik het nog steeds een mooie gedachte dat mensen met een onvervulde kinderwens op deze manier toch een kind kunnen opvoeden, terwijl dat kind een beter leven krijgt.

Sprookjesbeeld van adoptie in scherven

Maar in de praktijk is het vaak niet zo rooskleurig, blijkt uit de Afhaalchinees documentaire. Op 2doc.nl schrijven ze:

'Blijft dit sprookjesbeeld van adoptie, een verhaal van dankbaarheid, van ouderliefde en vooral van goede bedoelingen, overeind?'

Het antwoord van deze documentaire is een keihard: 'Nee!'

In februari 2021 werd interlandelijke adoptie stilgelegd naar aanleiding van een vernietigend onderzoeksverslag over misstanden bij adopties van de commissie-Joustra. In november 2022 kondigde minister Weerwind aan dat hij adoptie uit 6 landen weer mogelijk wil gaan maken.

Hoeveel adoptiekinderen zijn wel blij met hun adoptie?

Na het zien van deze documentaire googlede ik:

'Hoeveel adoptiekinderen zijn wel blij met hun adoptie?'

Ik kwam terecht bij een onderzoek van het CBS uit 2020. Daar lees ik dat 53% van de geadopteerden die meededen aan het onderzoek vinden dat 'interlandelijke adoptie altijd beter is dan kinderen in slechte omstandigheden in het geboorteland te laten opgroeien.' Zeventig procent van de geadopteerden is blij dat ze geadopteerd zijn, en 84% vindt dat ze betere kansen hebben gekregen door de adoptie.

Het CBS is dus positiever over adoptie dan de deelnemers aan de Afhaalchinees documentaire.

Uiteindelijk is het met adoptie denk ik zoals met alles in het leven: er zijn goede en slechte kanten. En het is goed om beide kanten onder ogen te durven zien.

Adoptie is niet altijd een sprookje, maar het is ook niet altijd een nachtmerrie.

In Flow magazine nummer 4 van 2023 kwam ik onderstaande tekst tegen van adoptiekind Mischa Blok:

'Ik ontsnapte aan de ratrace van de Koreaanse prestatiemaatschappij toen ik op tweejarige leeftijd mijn geboorteland verliet en werd geadopteerd door mijn Nederlandse ouders. Een jaar lang speelde ik in Hendrik-Ido-Ambacht lekker thuis met blokken en poppen, schommelde ik urenlang en zat ik gedachteloos met mijn schepje in de zandbak op het speelpleintje.'

Ze noemt dit als voorbeeld omdat in Korea kinderen vanaf hun tweede moeten presteren. Toen ze haar geboorteland Zuid-Korea bezocht viel het haar daardoor op dat ze geen kinderen buiten zag spelen.

Afhaalchinees documentaire kijken?

Je kunt deze documentaire gratis kijken via 2doc.nl. Hij bestaat uit 4 afleveringen.

Kijktips voor als je van documentaires houdt

Wat vind jij van de Afhaalchinees documentaire?

Vergelijkbare berichten

6 reacties

  1. Ik vind het een mooie documentaire. Het geeft een beetje inzicht in de (verkeerde) achtergronden van adoptie, en de gevoelens die deze kinderen in hun opvoeding gehad hebben. Triest eigenlijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.