Reacties

Het beste voor Kees - prachtige documentaire — 7 reacties

  1. Heb de documentaire ook gezien indertijd, wat mij stoorde was het feit dat 'vergeten' is om van jongsafaan Kees toch mee te nemen in een stukje sociaal leven. Hij is inderdaad verwend door zijn ouders en wonen in een woonvoorziening zal niet mee gaan vallen. Zijn ouders beseffen dat ten volle. Zelf hebben wij ook een dochter met autisme, dus ik herken veel. Maar niet alles draaide alleen om haar, wat soms veel extra energie kostte. Gelukkig is zij nu in staat op een hele fijne manier binnen een woonvoorziening te leven. We zijn ongelofelijk trots op haar. En ik herken de bezorgdheid van de ouders van Kees, maar wij hebben vertrouwen dat ze het ook zonder ons zal redden. Dat is toch een hele zorg minder.

    • Ik kan me voorstellen dat het heel fijn is als ouders om het gevoel te hebben dat je kind ook zonder jullie verder kan. Dat lijkt me een groot voordeel van zo'n woonvoorziening.

  2. Mijn zus kreeg na een zwaar auto ongeluk op haar 25e zwaar hersenletsel na eerst maanden in coma te hebben gelegen. Mij ouders namen haar in huis en alles draaide om haar en ze verwende haar ook enorm, denk uit medelijden omdat haar man van haar af wilde. Wij (3 ) waren al het huis uit. Maar alle verhalen gingen over haar. Toen mijn ouders overleden ging zij ook naar een woonvorm maar omdat ze zo verwend was ging dat moeilijk.

  3. Ik kan er geen mening over geven, daarvoor moet ik eerst de documentaire bekijken. Mijn beste vriend had een zoon, Tim die autisme heeft. Na zijn overlijden weet ik eigenlijk niet wat er van zijn zoon, die toen ook al in een begeleid wonen complex zat geworden is. Toch eens even navragen...

  4. Wat ik als ASS'er altijd lastig vind is dat dit soort docu's een enorm stempel drukken op hoe mensen 'ons' zien. Ze denken vaak dat wij allemaal zo verwend zijn, dat iedereen naar onze pijpen moet dansen omdat wij dat gewend zijn, en dat wij dus niet te handhaven zijn in een normale sociale huurwoning. Daar dragen de ouders van Kees ook enorm aan bij, en dat is gewoon heel jammer.

  5. Ik vond het een ontroerend mooie documentaire en was vooral geraakt door de liefde van de ouders. En hoewel ik denk dat Kees zéker niet representatief is voor 'autisten in het algemeen' vind ik het goed dat hier aandacht voor is. Maar, en dat herken ik in de reactie van Nienke, ik zou de meer genuanceerde kant ook wel een keer willen zien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Ontdek meer van Huisvlijt

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder