Reacties

Van missen krijg je het koud + 8 inzichten — 16 reacties

  1. Toen ik hoorde dat onze zoon een zeer ernstig ongeluk gehad had en het wel een wonder zou zijn als hij het overleefde (wat dus ook niet gebeurd is) begon ik te klappertanden en dat heeft bijna de hele nacht geduurd. Heel bijzonder vond ik dat.
    Verder voel ik vaak echt lichamelijke pijn als de herinneringen aan die tijd weer boven komen. Of soms krijg ik een beklemmend gevoel op de borst als ik iets hoor of zie wat ik associeer met Bernard. Bijvoorbeeld als één van zijn vrienden vader geworden is of zo iets.
    Dat blijven lastige dingen ook al komt er in de loop der jaren een soort berusting en is de pijn niet zo heftig meer en ben je niet zo'n warhoofd meer als in het begin.

    • Die lichamelijke reactie met dat klappertanden vind ik heel herkenbaar Mirjam. En wat je zegt over een warhoofd zijn: dat heb ik inderdaad ook. Ik ben erg vergeetachtig, en er gaat steeds van alles mis.

      Ik voel met je mee over je zoon!

  2. Mooi dat dit boek er is. En rouw is zéker geen ziekte, maar ik denk dat de lichamelijke en psychische gevolgen van rouw je wél ziek kunnen maken, realiseerde ik me toen ik dat las.

  3. Dit herken ik. Ik heb het nog nooit zo koud gehad als in de winter ,waarin mijn ouders verongelukten. Eten kostte ook moeite en in korte tijd verloor ik 7 kg. Mijn houvast was wat iemand zei. "als je wakker wordt en de eerste gedachte is niet meer het missen,heb je een stap gezet" Ook dat klopte.

  4. Ik denk dat het voor ieder mens anders is, voor mij is het een fait accompli. Na de eerste schrik begint het aanvaarden ervan. Koud heb ik het alleen gehad op de dag van de crematie.

  5. Ik bleef maar rillen. Na de begrafenis moest ik naar een kaakfysio omdat ik zo'n pijn in mijn kaakgewricht had. Nu weet ik dat ik gewoon een te hoge spierspanning had. Toen dacht ik: help, wat is er aan de hand.

    Bedankt voor je review. Ik denk dat het een heel goed boek is.
    Zou jij het cadeau doen?

    • Dat is een goede vraag Aritha. Daar twijfel ik een beetje over. Na een veelbelovende start vond ik de rest van het boek toch wat algemeen en daardoor minder veelzeggend.

  6. Als je iemand moet missen waar je veel van houd lijkt het of alles veranderd in je leven.
    Die rillingen zijn er en pijn van binnen en buiten.

    Fijn dat je wat aan dit boek hebt Nicole.

    Ik denk vaak wel eens aan je, al ken ik je niet persoonlijk.
    En Lucy, ik vind het zo'n mooie naam.

    Heel veel warmte wens ik jou toe,
    Hilly

  7. Rouw heeft een enorme impact op een mens, op alle facetten van van het leven, het leek of ik nooit meer warm werd, ik voelde een kou van binnen en buiten, een verstijven met als gevolg een rillen.

    Het is als een aardverschuiving…niets is meer als voorheen….
    De vraag die ik me stelde na het overlijden van mijn man was, wie ben ik zonder….
    Het is een labyrint… een eenzaam zoeken, velen kunnen om je heen staan, in liefde met warmte, doch de weg moet je persoonlijk gaan.

    Met schroom schrijf ik neer, want het is zo persoonlijk, doch lezenswaardig,
    zoals een vader die zijn zoon verloor mij vertelde, ik heb veel aan het boek van Manu Kierse, helpen bij verlies en verdriet, gehad.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>