Oud boek: Fables van La Fontaine
Oude boeken kunnen prachtig zijn. Hierboven zie je een oud boek Fables de Lafontaine met illustraties van Gustave Doré. Het komt uit het ouderlijk huis van mijn man en staat boordevol prachtige illustraties. Zoals deze:
Het plaatje hierboven, met de beer die duidelijk iets aan het stelen is, vind ik erg mooi en vertelt een verhaal met een moraal!
De Fabels van La Fontaine in huis: verhalen met een moraal
De fabels van Jean de La Fontaine zijn kort, maar altijd met een boodschap. Over slim zijn, over bedrog, over goedgelovigheid en over de rare kronkels van menselijk gedrag (al gaat het officieel over dieren natuurlijk). Wat mij opvalt: ondanks dat de verhalen uit de 17e eeuw komen, zijn ze nog steeds herkenbaar. De vos die slimmer lijkt dan hij is. De kraai die zich laat verleiden door mooie woorden. Het zijn prachtige kleine spiegelverhalen.
Bekende fabel van La Fontaine: de krekel en de mier
De eerste publicatie van de Fabels omvat boek I t/m VI. De La Fontaine laat in het eerste boek veel dieren voorkomen en begint met een van de meest bekende fabels: De krekel en de mier. Hierboven zie je de illustratie van dit verhaal waarin de mevrouw me de gitaar de krekel voorstelt. De mevrouw met het breiwerkje is in deze tekening de ijverige mier. De kinderen lijken medelijden te hebben met de mevrouw met de gitaar. Hieronder de fabel:
‘De krekel sjirpte dag en nacht, zo lang het zomer was,
Wijl buurvrouw mier bedrijvig op en neer kroop door ‘t gras.
“Ik vrolijk je wat op,” zei hij. “Kom, luister naar mijn lied.”
Zij schudde nijdig met haar kop: “Een mier die luiert niet!”
Toen na een tijd de vrieswind kwam, hield onze krekel op.
Geen larfje of geen sprietje meer: droef schudde hij zijn kop.
Koud en hongerig kroop hij naar ‘t warme mierennest.
“Ach, juffrouw mier, geef alsjeblieft wat eten voor de rest
Van deze barre winter. Ik betaal met rente terug,
Nog vóór augustus, krekelwoord en zweren doe ‘k niet vlug!” “Je weet dat ik aan niemand leen,”
Zei buurvrouw mier toen heel gemeen.
“Wat deed je toen de zon nog straalde
En ik mijn voorraad binnenhaalde?”
“Ik zong voor jou,” zei zacht de krekel.
“Daaraan heb ik als mier een hekel!
Toen zong je en nu ben je arm.
Dus dans nu maar, dan krijg je ‘t warm!”
Wie leeft van kunst gaat door voor gek. Vaak lijdt hij honger en gebrek.’
De moraal van de fabel van de krekel en de mier: zorg voor een noodpakket?!
De moraal van dit verhaal is denk ik duidelijk: het is belangrijk om je goed voor te bereiden op de toekomst. Ik moet meteen denken aan de oproep van de overheid om te zorgen voor een noodpakket! Maar stel, je hebt een buurman die zich liever met andere dingen bezighoudt dan een noodpakket maken: weiger je die dan te helpen als de nood aan de man komt, zoals de mier in dit verhaal? En hoe zit het met de laatste zin:
‘Wie leeft van kunst gaat door voor gek. Vaak lijdt hij honger en gebrek.’
Die doet me denken aan minister Hugo de Jonge die tijdens de coronacrisis zei: ‘Je hoeft niet naar het theater. Je kunt ook thuis een mooie dvd opzetten.’ Dat leidde tot groot protest en de conclusie dat Hugo de Jonge er niets van begreep. La Fontaine was bovendien zelf ook een kunstenaar! Maar ik stel me zo voor dat hij merkte dat het als kunstenaar niet meeviel om de kost te verdienen.
Oude boeken knutselen
Oude boeken lenen zich uitstekend voor allerlei knutselideeën. Een heel simpel knutselidee is een oude illustratie uit een boek inlijsten.
Leestip
In wie herken jij jezelf het meest: in de krekel of de mier?
zo’n boek moet je koesteren, het is een echt mooi erfstuk.
Een @->- voor je.
Deze boek is zeker boeiend om te lezen. Echt heel oud boek is deze. Zuinig bewaren. Fijne dag.
Prachtig,zo’n oud boek. Dat voedsel/water enz geven bij wat langer wegvallen van elektriciteit aan mensen,die nu een noodpakket onzin vinden,daar denk ik ook wel eens aan. Hoop nooit voor die beslissing te komen staan