Ontspullen (James Wallman): het boek dat niet over opruimen gaat?!

Ik dacht eigenlijk dat zo’n beetje alles wat je over opruimen kunt zeggen, wel gezegd was. Maar James Wallman weet er warempel nog wat zinnigs aan toe te voegen met zijn boek Ontspullen. Al is het maar omdat hij onze hang naar spullen in een breder historisch en psychologisch perspectief plaatst. Let op:

Ontspullen is niet een how-to boek over hoe je je huis kunt minimaliseren.

Dus als je een dergelijk boek zoekt, kun je beter Marie Kondo’s Opgeruimd! lezen.

Ontspullen boek: ‘Hoe moeten we leven om gelukkig te zijn?’

Volgens James Wallman draait het in zijn boek allemaal om de vraag:

‘Hoe moeten we leven om gelukkig te zijn?’

Lange tijd werd het antwoord op die vraag gegeven door de kerk. Volgens de kerk wachtte het geluk op je na de dood. Het enige wat je hoefde te doen was rustig wachten, en ondertussen braaf en zuinig leven. Dat ging prima tot de westerse maatschappij welvarender werd door mijnbouw, banken, handel en later de machines van de Industriële revolutie. Door deze ontwikkelingen kwam er steeds meer aanbod van spullen. Sterker nog: er waren op een gegeven moment tevéél spullen.

Dus die spullen moesten aan de man gebracht worden. Het oude advies om zuinig te zijn was nu hinderlijk! Want waar moesten al die spullen heen, als mensen ze niet kochten?!

De geboorte van de consument

‘Gelukkig’ kwam er toen een nieuw netwerk op gang: de massamedia. Denk aan tijdschriften, kranten, bioscoop en radio. De fabrikanten gebruikten dit netwerk om mensen te overtuigen dat ze allerlei nieuwe spullen nodig hadden. De nieuwe boodschap was:

Hoe meer je uitgeeft, hoe meer werk je schept voor andere mensen! Hoe rijker je wordt!

De consument werd geboren.

Ervaringen gaan voor spulletjes: Experientalisme

James Wallman denkt dat we in de toekomst steeds meer kicken op ervaringen en niet meer op spullen. Hij noemt dat experientialisme. Aangezien iedereen tegenwoordig zo wat een bucket list heeft met ervaringen die hij of zij wil afvinken, denk ik dat James weleens een punt zou kunnen hebben. En wat te denken van al die ervaringen die we op Facebook en Instagram posten om te laten zien hoe leuk ons leven is.

Tegenwoordig laat je niet meer je nieuwe jaguar zien, maar jezelf op de top van de Kilimanjaro.

Allemaal voorbeelden van experientalisme.

Ik word er een beetje moe van

Stiekem word ik er een beetje moe van. Ik vind het een goed idee om geen spullen na te jagen. Maar als het alternatief is dat ik als een gek dingen moet gaan Beleven, dan krijg ik alsnog een opgejaagd gevoel. Dat past dan nog niet bij een eenvoudiger leven vind ik.

Mijn conclusie over het Ontspullen boek van James Wallman

Ontspullen is een enigszins filosofisch boek over mensen, en hoe het komt dat we zoveel spullen hebben. James Wallman geeft hiervoor een historische verklaring en biedt een alternatief voor consumeren: beleven.

Wie interesse heeft in de psychologie van de mens en achtergronden voor het minimalisme zal dit een interessant boek vinden. Maar wie op zoek is naar een praktische handleiding om haar huis te ontdoen van zooi kan beter kiezen voor bijvoorbeeld Marie Kondo.

Direct praktisch aan de slag met opruimen?
Zoek je geen achtergrondfilosofie, maar wil je direct je huis aanpakken? Bekijk dan mijn gratis ontspullen lijst per kamer inclusief handige opruimschema’s!

Leestips

• Een vision board maken
• Dingen wegdoen (55 handige tips)

Hoe sta jij tegenover spullen versus ervaringen? Herken jij het gevoel van opjagen bij ‘moeten beleven’? Laat het me weten in de reacties!