Reacties

Dwars door het donker: toegeven aan ongelukkig zijn — 20 reacties

  1. Ach wat lief dat je dat vraagt! Hier een flinke januaridip. Wordt soms allemaal een beetje te veel. Een chronisch zieke echtgenoot, twee kinderen van 25 en 26 die nog niet zelfstandig zijn en een bedlegerige moeder van 86. Bovendien nog een broer van 61 met een slechte prognose. Dan daarbij het weinige zonlicht in januari en de corona.... en een druk hondje... Als de wekker dan om kwart over 6 's ochtends gaat en ik eruit moet mopper ik in mezelf: Bah, bah, bah, bah, bah, bah....
    Klinkt wel een beetje als veel zelfmedelijden nu ik dit zo typ. Dus ik tel mijn zegeningen maar en ga weer door. Het leven heeft nu eenmaal zijn pieken en zijn dalen. Iedereen die het moeilijk heeft: veel sterkte! Er komen betere tijden!

  2. Onder de omstandigheden van de wereld, gaat het hier ook prima, natuurlijk mis ik nu dingen, maar dat is logisch, dat doen we nu allemaal. Maar ik weet als geen ander wat depressie is, en ik lees al, zij heeft geen kinderen, de verhalen worden anders zodra er kinderen in het spel zijn die thuis wonen en opgevoed moeten worden.

    X

  3. Die laatste zin kan ik mij totaal niet in vinden. Heb van die vriendinnen die dit geloven, kan er niets mee. Verder ook niet mee eens dat je niets/weinig hoeft te doen. Het is een ongelofelijk gevecht van overleven. Blijven proberen om te overleven en de dag dag door te komen. Mijn leven zat 24 uur lang, iedere dag weer vol met angst en dan niet angst die mensen kennen maar ondragelijke angst . dus laat mij niet lachen. Door heel erg te vechten is het mij gelukt om een redelijk normaal leven te leiden. Daarbij moet je ook nog eens loslaten dat heel veel mensen je een aansteller vinden of erger een zwakkeling.
    Klinkt allemaal heel heftig maar zoals je weet gaat het best met mij. liefs en fijn weekend.

    • In healings en dergelijk heb ik ook niet zo'n geloof. Zeker niet via de computer. Maar goed, als het iemand helpt, dan is het voor die persoon natuurlijk prima.

  4. En zo heeft iedereen zijn of haar persoonlijk verhaal. Het is de zoektocht wat helend is bij jou. Maar accepteren om bij de pakken neer te gaan zitten en uit te rusten is iets wat we onszelf maar slecht toestaan. Ik zeg doen en geloofme, het levert iets op.

  5. Dat klinkt heerlijk nuchter, dat je gewoon niets hoeft te doen. Ik denk dat er een enorme kern van waarheid in zit. Je bent opgebrand, uitgeblust. Wat je nodig hebt is bijkomen. En dat kost tijd. Maar goed, dat is dan weer mijn persoonlijke mening, die ik ook alleen maar baseer op mijn ervaringen en niet wetenschappelijk kan onderbouwen.

  6. Heb ooit besloten deze boeken niet te lezen, mede omdat ze over een ander gaan die zich wonderbaarlijk genezen en gelukkig gaat voel.
    Mijn ervaring is anders en de inhoud van het geschreven maakt mij alleen maar meer depri. Hans

  7. Ik heb de kunst van het ongelukkig zijn van Dirk de Wachter gelezen en vond het boek een verademing. Al die mensen van wie je gedwongen opgewekt op zoek moet naar maakbaar geluk. Ik dacht dat ik de enige was die dat ongezond vond maar ik ben ik goed gezelschap...
    Voorlopig vond ik Dirk even genoeg.

  8. Grinnik. Met mij gaat het goed, gelukkig. Altijd wel, eigenlijk. Ik ben gezegend met zo’n optimistisch karakter dat ik dit soort boeken niet nodig heb. I count my blessings. :-)

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Ontdek meer van Huisvlijt

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder