12 maanden Headspace: ben ik nu helemaal Zen?

headspace

Vorig jaar december begon ik met Headspace. Aanleiding was een afspraak bij de tandarts, waar ik als een berg tegenop zag. Ik greep naar de Headspace app om hier beter en rustiger mee om te gaan. Bovendien heb ik de vervelende gewoonte om te piekeren, en ik hoopte hier vanaf te komen met Headspace.

Sindsdien mediteer ik in principe elke ochtend 10 minuten .

Na mijn dagelijkse hardlooprondje, en tijdens het hoelahoepen.

Dat zijn heel wat minuten.

Ben ik nu helemaal Zen?

Ben ik dan nu helemaal Zen? En een rustig en evenwichtig mens? Zo iemand die moeiteloos meebuigt met de grillen van het leven?

Ik zou graag hartgrondig ‘Ja!’ antwoorden.

Maar helaas.

Ik maak me nog steeds zorgen over van alles en nog wat. Ik kan altijd nog dagen piekeren over een gemene comment, en ik ben ook nog steeds bang voor de tandarts. En mensen zeggen regelmatig, zo maar ineens, op geruststellende toon tegen me: ‘Geen paniek!’

Toch vind ik wel dat Headspace helpt. Ik ben weliswaar niet helemaal Zen, maar het helpt wel.

Wat 12 maanden Headspace mij wel brachten

  1. Die 10 minuten Headspace elke ochtend, vormen voor mij een heel prettig begin van de dag. Het is alsof ze een basis leggen voor de rest van de dag. Als ik een dag niet kan mediteren, dan voelt het alsof ik de dag op verkeerde voet ben begonnen.
  2. Headspace helpt me ‘s ochtends even contact te maken met mezelf. Doe ik dat niet, dan ren ik vaak maar door. In die 10 minuten word ik me toch even bewust van wie ik ben. Het voelt een beetje zoals je een knoop aanzet. Of een borduurwerk begint. Het beginnetje hecht je af, zodat je een goede basis legt voor de rest van de dag.
  3. Als er iets vervelend gebeurd, dan heb ik daar nog steeds last van. Maar ik kan mezelf wel herinneren aan de Headspace theorie dat er altijd een blauwe lucht is. Vervelende gebeurtenissen en gevoelens zijn de wolken die soms de blik aan de blauwe lucht onttrekken. Maar hij is er nog wel. Door mezelf daaraan te herinneren voel ik me soms even wat beter.
  4. Hoewel ik mijn angst voor de tandarts niet kwijt ben, heb ik dankzij Headspace wel wat momenten gehad waarin het ineens allemaal niet meer zo erg leek. Headspace relativeert mijn angst voor de tandarts.
  5. Dankzij Headspace kan ik soms gedurende mijn dag even bewust stoppen met alle hectiek. Dan zet ik mijn voeten stevig op de grond, en kom tot stilstand. Het maakt niet uit als ik daarna weer verder ren. Er was toch even dat moment van bezinning. Wel vervelend dat me dan vaak een regel uit een poeziealbum versje invalt: ‘Potverdikke, hier sta ik ikke.’
  6. Door Headspace leerde ik dat ik 1 ding altijd bij me heb: mijn ademhaling. Dat is een wonderlijke bewustwording! Hij is er echt altijd. En zo niet, dan ben ik dood, en dan heb ik Headspace ook niet meer nodig.

Tot slot

Hoewel ik tot mijn spijt niet helemaal Zen ben geworden van 12 maanden Headspace, heeft dagelijks 10 minuten mediteren mijn leven wel ietsje verbeterd. Dat is te zeggen: het is beter dan niks.

Reacties op 12 maanden Headspace: ben ik nu helemaal Zen?

  1. Ondanks dat je niet helemaal zen bent geworden, vind ik dat het je toch wel mooie dingen heeft opgeleverd. Wie weet als je nog twaalf maanden volhoudt…;)

  2. Bang voor de tandarts…gelukkig niet meer ­čśë
    Zeg hem/haar dat je dat bent en geloof me ze houden er rekening mee
    Het heeft mij enorm geholpen maar om nu te zeggen dat ik er met plezier naartoe ga is een brug te ver ­čÖé
    Groetjes

  3. Grinnik. Je conclusie over de dood vind ik wel heel zen. Ik ben van mezelf erg zen. Ik begin de dag ook altijd heel rustig met een momentje voor mezelf. Een bakje koffie, in bed, in het donker. Heerlijk.

Laat een reactie achter

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.