Similar Posts

28 Comments

  1. Sterkte Nicole…. Het is een heftig proces. Het is bijna vijf jaar geleden alweer dat mijn vader overleed, ook na een lang ziekbed. Uiteindelijk blijft de liefde. En soms de traan.
    Veel liefs,
    Anke

  2. Er is geen weg terug, helaas. Dus zul je er mee moeten leren leven. Dat gaat vanzelf, met vallen en opstaan. Met lachen om fijne herinneringen en stampvoeten om wat je toen verkeerd zag, deed of nooit meer over sprak. Het slijt, maar dat kan vele jaren duren. Sterkte.

    1. Ja, ik zou zo het zo graag met hem erover hebben wat hij ervan vindt dat hij dood is…. Het slaat nergens op, en het kan niet, maar ik wil daar graag met hem over praten.

  3. Ach Nicole het valt ook niet mee en het is nog zo kort geleden .Ik ben nu 70 en toen ik 33 was overleed mijn vader plotseling en ook ik heb zelfs nu nog van die dagen . Het verdriet zal op den duur ” zachter ” worden maar het gemis blijft ,zo is het nu eenmaal. Sterkte

  4. Vandaag heb ik een kaarsje voor hem aangestoken op de plek van de afscheidsviering. dat voelde goed..gemediteerd…

  5. Mijn vrouw is nu 2,5 maand terug overleden, in mijn gedachte is haar ziel met de mijne samen gesmolten een week na haar overlijden, het heeft het voor mij dragelijker gemaakt, vanaf dat moment doen we nu alles samen er kwam een geweldige rust over mij daarna.

  6. Het gebeurt wel dat ik ineens enorm verlang naar overleden familieleden en ze enorm mis.Ook na twintig jaar. Ze blijven toch dichtbij ook al heb ik ze ‘losgelaten’. Ken meer mensen die dat zo ervaren.

  7. Dat gevoel heb ik ook nog steeds,het is voor mij ook al weer 9jaar geleden dat mijn vader overleed en 16 jaar dat mijn moeder overleed,ik wil ze nog steeds bellen om zoveel te vertellen,het slijt wel….maar langzaam, veel sterkte.

  8. Ach Nicole… het nare van iemand moeten missen is juist de lange termijn ervan hè… Mijn schoonmoeder (nu meer dan 15 jaar overleden) kan ik ook nog steeds missen. Ik durf me niet voor te stellen hoe dat met een ouder zal zijn.

    Heel veel sterkte gewenst.

  9. Heel herkenbaar. Ik dacht ook vaak “het grapje heeft nu wel lang genoeg geduurd”. Ik vond en vind troost in de gedachte dat mijn vader eigenlijk voortleeft. In mij en in mijn dochter. In eigenschappen die we van hem geërfd hebben maar ook door de verhalen over hem die we blijven vertellen. Zo blijft hij dicht bij ons. Sterkte!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.