The lost daughter film op Netflix

the lost daughter film

De The lost daughter film op Netflix keek ik vanwege de lovende kritieken.

Maar nadat ik hem had gezien snapte ik niet helemaal waar alle lof op is gebaseerd.

Ik vreesde dat ik blijkbaar te dom ben om de briljantheid van The lost daughter film te snappen…

Pas nadat ik een aantal reviews las, begrijp ik waarom de film zo wordt geroemd.

The lost daughter: het verhaal

The lost daughter begint met de aankomst van Leda op een idyllisch Grieks eiland. Leda wordt gespeeld door Olivia Colman, die ik me vooral herinner van de serie Broadchurch. Leda is overduidelijk blij en verrukt van de mooie omgeving.

Je ziet haar genieten van de rust en het strand.

Rust wordt verstoord

Maar na een paar dagen komt er een druk gezin, en wordt Leda’s rust wreed verstoord. Ineens is ze een vreemde op hetzelfde strand waar ze zich eerst zo thuis voelde. Bij de grote rumoerige groep hoort ook een jonge vrouw met haar dochtertje. Leda kijkt veel naar hen.

Vervolgens zijn er wat irritaties tussen Leda en de lawaaiige groep. Het wordt er allemaal niet gezelliger op. Leda probeert te genieten van haar vakantie, en soms lukt dat ook wel. Maar het is niet meer zoals in het begin.

The lost daughter

Dan raakt de jonge moeder haar dochtertje kwijt. Het herinnert Leda aan een tijd dat zij haar dochtertje even kwijtraakte op het strand. Leda vindt het meisje vrij snel terug.

Hoewel de rumoerige familie haar dankbaar lijkt te zijn, blijft de spanning. Als kijker zie je dat Leda de pop van het dochtertje heeft meegenomen. De jonge moeder en haar familie zoeken het hele eiland af naar die pop, en het meisje is ontroostbaar.

Leda ziet dat, maar geeft de pop niet terug.

Flashbacks

In flashbacks zie je hoe Leda’s leven was. Je ziet haar als overbelaste jonge moeder van twee dochtertjes, die ook haar werk wil doen. Dat zorgt voor veel spanningen, en uiteindelijk laat ze haar dochters 3 jaar achter bij hun vader om aan haar carrière te werken. Ook heeft ze een affaire. Als kijker had ik begrip voor Leda’s keuze, hoewel ik het als moeder wel erg vond dat ze wegging bij haar dochters.

The lost daughter trailer

Wat maakt The lost daughter nou zo bijzonder?

Uit de review van de Guardian begrijp ik dat wat The lost daughter film zo bijzonder maakt, dat het een mythe over moederschap doorbreekt. Namelijk:

‘Moederschap is natuurlijk voor alle vrouwen.’

In de flashbacks zag je dat Leda worstelde met de behoeftes van haar dochters. Leda heeft ook haar eigen verlangens en behoeftes! En die moeten het onderspit delven aan die van haar kinderen. Eén van haar dochters is bovendien ook echt wel irritant vond ik! Ze blíjft maar aan haar moeder trekken.

‘The Lost Daughter dares to posit that for some, motherhood might not actualize the self but plunder it.’ (Bron: The Guardian)

Volgens The Wire gaat The lost daughter over het spanningsveld tussen leven voor jezelf, en jezelf in dienst stellen van anderen. In dit geval je kinderen.

Mijn conclusie over The lost daughter film

Om The lost daughter film echt te waarderen had ik de recensies en uitleg van anderen nodig. Op basis van alleen de film vond ik hem best aardig, maar snapte ik niet helemaal wat er nou zo goed aan is.

Nadat ik las dat deze film blijkbaar het spanningsveld tussen moederschap en persoonlijke vrijheid blootlegt, snapte ik dat beter.

Maar de film blijft een wonderlijke combinatie van familiedrama (de flash backs) en psychologische thriller (de spanning tussen Leda en de luidruchtige familie.)

Op IMDb krijgt The lost daughter maar een 6,7. Daar sluit ik mij bij aan.

Ik vond hem niet geweldig.

Praktische informatie over The lost daughter film

The lost daughter film is te zien op Netflix!

De film is gebaseerd op het boek De verborgen dochter van Elena Ferrante.

de verborgen dochter

Kijktip

Moederschap in Grey’s Anatomy

Wat vind jij van het idee dat een moeder 3 jaar een time-out neemt van haar kinderen om haar hart te volgen wat betreft haar werk?

Similar Posts

12 Comments

  1. Lijkt wel goeie film. Ik wel erg van deze mooie film. Zit verhaal erin. Helaas hebben wij geen netflix. Moederschap in Grey’s Anatomy groot gelijk dat de kinderen eerst belangrijker is om pauzeren. Serie in zk. is zeker prachtig om te zien. Ik kijkt elke week ernaar. Soms neemt ik op. Dan kan ik terug zien.

  2. Nee, ik kan me daar weinig bij voorstellen. Een time out nemen van je kinderen. Ik voelde ook nooit dat ik me ‘in dienst stelde van mijn kinderen’.
    Maar ik heb waarschijnlijk weinig ambitie of zo. Heb je enorm veel behoefte aan persoonlijke ontplooing en carriere, regel dat dan met je partner.Of krijg geen kinderen.
    De laatste maanden lees ik ook wel verhalen van moeders die het vreselijk vinden om met hun baby thuis te blijven . Een nieuwe trend? Ik word er behoorlijk kriegelig van.

    1. Da’s best kort door de bocht: als je ook zelf ook iets wil regel je met je partner of krijg je geen kinderen. Niet voor iedereen is het leven zo maakbaar. Daarnaast kan het ook goed zijn voor kinderen om ambitieuze ouders te hebben, die iets bereiken waar ze hard voor werken. Natuurlijk vereist dat een goede samenwerking thuis of met een andere achterban/netwerk, maar kinderen hoeven niet 24/7 in de armen van hun eigen moeder/vader te liggen om te weten dat er van hen gehouden wordt.
      Ik zou inderdaad niet 24/7 thuis willen zijn, hoeveel ik ook van de kinderen hou. Zij hebben hun eigen ding op KDV/school en bij eventuele opvang en ik ben een deel van de week lekker aan het werk.
      En als ik thuis ben, dan geniet ik enorm van ze.
      Ik denk zelfs dat ze mij ook spuugzat zouden worden als ik de hele dag om hen heen zou hangen. Ik ben altijd bereikbaar voor hen, maar niet altijd beschikbaar, tenzij nood. Dan ben ik direct beschikbaar.

  3. Ik vond de moeder irritant maar los daarvan vond ik het voornamelijk heel knap hoe er tijdens de hele film een bepaalde spanning voelbaar is om uiteindelijk nooit een hoogtepunt te bereiken.

  4. ha Nicole,

    grappig… ik had precies hetzelfde.
    Ik ging eigenlijk voor de actrice: die vind ik zo goed.
    Maar het irriteerde me alleen maar.
    En het einde ook.

    Nou ja… zo zie je maar… iets krijgt vijf sterren, maar niet van ons!

    Groetjes!

  5. Dat gebeurt me regelmatig, dat een volop geprezen film of boek mij helemaal niks doet. En inderdaad ook dat ik het helemaal niet snap. Soms neem ik dan de moeite om me er eens wat beter in te verdiepen, maar soms heb ik daar ook helemaal geen zin in

  6. Ik vond het een bijzondere film. Idd niet een geijkt Hollywood-verhaal, maar een diepere laag. Daarnaast ben ik ook wel fan van Olivia Colman, dus ik wilde ‘m graag zien.
    Ik snap wel dat het soms wat context vraagt, maar dat is met goede literatuur niet anders.

  7. Ik vond het een feest om naar Olivia Colman in deze rol te kijken, wat is zij een fantastische actrice! En inderdaad, er gebeuren geen dingen in de film waarvan meteen op het puntje van je stoel gaat zitten van de spanning, maar juist omdat het zo rustig voort lijkt te kabbelen allemaal vond ik de film des te mooier. Geen film voor de bioscoop overigens, maar wel heerlijk op de bank voor de tv.

  8. Ik ben ook wel fan van Olivia, vooral van Broadchurch.
    Heb deze film nog niet gezien want we hebben geen Netflix, anders zou ik zeker kijken.

    Ik heb geen kinderen dus kan er niet veel over zeggen. Ik denk dat de gulden middenweg zoals bij alles het beste is. Dus niet je hele leven ‘opofferen’ maar ook niet alleen voor jezelf kiezen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.