Reacties

Kastje van verdriet? — 32 reacties

  1. Misschien kan het binnenkort langzaam een 'kastje vol herinneringen' worden... Al kan ik me heel goed voorstellen dat het verdriet voorlopig nog het meest op de voorgrond is. We kennen elkaar niet persoonlijk, maar ik heb veel aan je gedacht deze week. Wat moet dit moeilijk zijn. Dikke knuffel...

  2. Weet je het hoeft niet zo te blijven...je kan het in de loop van de tijd aanpassen...
    Het kistje met memorabele spullen vind ik super.
    2 kleinkinderen hebben er een van de oma gekregen en is privé.
    Van steentje tot autotje en veel heel veel lieve briefjes, daar was ze erg goed in.
    Bij beide staat het naast het bed en weet dat ze er regelmatig in rommelen...en dat is ook goed voor de verwerking.
    Hoop dat jou plekje ook een heel bijzonder plekje voor je wordt :)
    Liefs

  3. Ik vind het een mooi idee om een herinneringsplekje te maken. Daar waar alle lieve dingen mogen staan. Daar waar je af en toe een bloempje in kun leggen, of een steentje dat Lucy mooi zou vinden.

  4. Ik ken het idee, maar dan vooral in een mooie doos.
    Ja, het is nu meer een plek voor verdriet.

    Ik zie dat je (begrijpelijk) in dit blog de foto’s van Lucy onherkenbaar hebt gemaakt. Dit is niet gebeurd bij de foto bij het overzicht van je blogs van de laatste dagen.

    VeggieMo

  5. Wat een mooi idee. Zo heb je haar toch een beetje in de buurt. Het hoeft niet statisch te zijn, je kunt altijd iets weghalen, erbij zetten of het kastje veranderen. Afhankelijk van hoe je je voelt.

  6. Alles wat een beetje mag helpen, de pijn ( als dat al mogelijk is) kan verzachten.
    Hier hangt al jaren een minikastje in de huiskamer met kleine dingen die mooie herinneringen geven.
    Zowel kleine knutsels van de kinderen en lieve briefjes , als de trouwring van mijn vader en een theelepeltjes van mijn moeder en een brilletje van de oudtante ( die als een oma was) van mijn man.
    Jou kastje van verdriet is mooi!
    Mijn gedachte zijn heel veel bij jou en je gezin deze week.
    Ik heb maar een kaarsje opgestoken, omdat ik verder zo weinig kan.
    lieve groetjes, Franca.

  7. Wat mooi en dierbaar dat je zo toch een plekje in huis hebt waar je even stil kunt staan bij je verdriet en het gemis van je dochter. Een kastje van verdriet. Daar heb ik een plankje van. Een plankje van verdriet. Inmiddels is het geen verdriet meer. Het werd eerst gemis. Nu zijn het mooie en vooral dierbare herinneringen. Duurde even, dat dan wel.
    Sterkte gewenst <3

  8. Ik vind het mooi. Met de tijd, wanneer je er behoefte aan hebt, dan kun je het aanvullen, misschien iets met haar handschrift erop of een geur die ze lekker vond. Zal voor je jongste dochter ook niet makkelijk zijn om nu als au pair te vertrekken kan ik me zo voorstellen. Sterkte aan jullie allemaal...

  9. Lieve Nicole, Voor het eerst zie ik dit bericht. Wat een onbeschrijvelijk verdriet! Iets wat niemand wil meemaken. Woorden schieten te kort om zoiets ergs te kunnen beschrijven, laat staan om jou te kunnen troosten,. Ik kan je alleen maar heel veel kracht toewensen op de ongetwijfeld vele moeilijke en verdrietige momenten. Liefs Mieke

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>