Hypochondrie in een boekje

hypochondrie

Voor mijn filosofiegroepje moest ik het boek Liefhebben van Laura van Dolron lezen. Ik deed dat met frisse tegenzin, want ik heb een hekel aan lezen over de liefde. Begrijp me niet verkeerd: ik ben dol op romantische boeken. Maar op een intellectuele manier over de liefde praten?

Daar vind ik niks aan.

Zoals Balkenende ooit zei: ‘Fatsoen moet je doen.’

Hetzelfde geldt voor de liefde wat mij betreft.

Hoewel ik dus met een negatieve inslag begon te lezen, moest ik al snel schoorvoetend toegeven, dat het ‘eigenlijk best mooi’ was.

Vooral onderstaand stukje over haar opa.

Hypochondrie in een boekje

‘Mijn opa was iemand die zijn hele leven verwachtte dat het ‘mis’ zou gaan die, toen de diagnose kanker werd gesteld, eigenlijk heel opgelucht was. Eindelijk kreeg hij gelijk, en daardoor werd hij vele malen zachter dan daarvoor. Hij zat dus rustig en blijmoedig elke dag tevredener te sterven.’ (Laura van Dolron)

Het zwaard van Damocles was eindelijk gevallen.

In het geval van de opa van Laura van Dolron betekende dat opluchting.

Ik vraag me af of dit ook opgaat met de coronacrisis. Ik las ergens al iemand die verzuchtte: ‘Ik wou maar dat ik het alvast kreeg, dan was ik er maar vanaf.’

Hoe denk jij hierover?

Reacties op Hypochondrie in een boekje

  1. Ik lees graag
    Maar geen biografie van mensen die nog leven daar geloof ik dan niet van
    En ja hypochondrie is best erg lijkt mij altijd met die angst te moeten leven
    En wat betreft dat corona virus….
    Vind misschien ook wel stiekem je kunt het maar gehad hebben>>>>>

  2. Ik heb geen last van Hypochondrie maar een vriend van ons wel, en die is al bang als hij 36.9 meet lol. We lachen echt wat af soms maar voor hem is het serieus.

  3. Ik vind het doodeng. Vooral als ik zie hoe laconiek sommige mensen er nog mee omgaan. Wij hebben hier een zeer kwetsbare patient in huis, en voor hem zou het echt dodelijk zijn, dus wij zijn niet laconiek.

  4. Herkenbare uitspraken voor mij. En inderdaad, als ik zou weten dat ik Corona al achter de rug heb (van de week een dagje keelpijn gehad), zou toch lekker zijn. Nu heb ik toch het idee dat ik steeds zit te wachten tot ik ziek word. Daar ben ik verder niet bang voor, maar inderdaad, je kunt ‘t maar achter de rug hebben… Ik weet het, geen logische redenering, maar ach, wel mijn redenering.

  5. In huize F. zijn omstandigheden dat we het liever buiten de deur houden, tenzij er van een milde vorm sprake is, maar dat weet je niet op voorhand. Wij zijn dus extra alert.

  6. Mijn schoonmoeder zei vroeger altijd dat ze niet ouder dan 54 jaar ging worden. En toen ze 54 was kreeg ze maagkanker. Heel gek. En zij dacht toen ook dat het klaar was en dat haar voorgevoel altijd geklopt had.
    Inmiddels zijn we alweer heel wat jaren verder: 79 is ze nu. Ze kreeg tussendoor ook nog borstkanker, maar ze is er nog steeds.

  7. Nou, ja. Ik heb het dus hoogstwaarschijnlijk, en ben aan de beterende hand. Ik vind het een opluchting, eerlijk gezegd….
    Hoef ik me daar in elk geval geen zorgen over te maken!

  8. Het stukje uit dat boek vind ik mooi. En ik snap dat wel. Of ik wel of niet Corona krijg, maakt mij helemaal niks uit. Ik wil alleen niet dat mijn oude moedertje het krijgt, of Vriendjelief. Ik realiseer me wel dat het lastig wordt voor ons om bijvoorbeeld boodschappen in huis te krijgen als ik ziek zou worden en niet meer naar buiten zou mogen. Dus nee, toch liever niet.

Laat een reactie achter

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.