Het belang van representatie: Waarom behoefte aan stilte geen ondankbaarheid is

Op Instagram kwam ik een jonge vrouw tegen: Kira. Zij maakt filmpjes waarin ze zichzelf in haar ondergoed laat zien en zich aankleedt, zodat andere vrouwen kunnen zien hoe een doorsnee lichaam eruit kan zien. Kira heeft, zoals dat heet, een plus-size lichaam. Eén van de dingen die ze zei en die mij trof, was hoe belangrijk representatie is.

Het belang van representatie

Kira heeft een lange wijde rok gekocht die ze in het verleden  nooit zou kopen, omdat ze dacht dat ze daar ‘te dik’ voor was, of dat haar heupen er te breed in zouden lijken. Maar doordat ze op Pinterest andere vrouwen zag met een maat 42 of groter, veranderde er iets in haar. Ze begon anders over haar lijf en kleding te denken, simpelweg doordat ze andere vrouwen zag waarin ze zichzelf herkende. Dat is de kracht van representatie. Hieronder een filmpje van Kira waarin ze het hier over heeft:

@kirahollie_ representing a real life body, in real time✨ #honestliving #deinfluence #unfiltered #midsize #bodyconfidence ♬ original sound – kira | body confidence

Het idee achter representatie is trouwens niet nieuw. Mensen die lange tijd weinig van zichzelf terugzagen in films, series en media weten hoe fijn het kan zijn om iemand te zien die op jou lijkt. Of het nu gaat om huidskleur, lichaam, gender, seksualiteit of een manier van leven: soms heb je eerst een ander nodig om te ontdekken dat er ook ruimte voor jou is.

Het belang van representatie voor een rustig bestaan

Ik vind het mooi om te horen en te zien hoe representatie Kira hielp om zichzelf te accepteren. Vervolgens bedacht ik dat er ook wel meer representatie voor introverte mensen zou mogen zijn. Toegegeven, Susan Cain zette introversie op de kaart met haar boek Stil en ook Bente van der Wouw schreef een boek over introvert zijn: Notities van een introvert.

Maar toch mis ik nog vaak voorbeelden van mensen die bewust kiezen voor een rustig en teruggetrokken leven. Mensen die de stilte opzoeken en daar kracht en wijsheid uit putten. Als iemand met een partner of kinderen vertelt dat ze graag alleen wil zijn, dan komen er vaak reacties als:

‘Dat is ook niet leuk voor je man en kinderen!’ of ‘Ik ben mijn partner verloren! Wees dankbaar dat je hem nog hebt!’

Maar die reacties missen de clou. Ze gaan voorbij aan waar het om gaat: dat behoefte aan stilte en rust niets te maken heeft met liefde of waardering voor een partner en/of kinderen. Het heeft te maken met stilte en rust als zuurstof om te kunnen functioneren. Je zegt toch ook niet tegen iemand:

‘Hoezo heb je zuurstof nodig?!’

Tegelijkertijd is het misschien ook wel logisch dat mensen die kiezen voor een rustig, teruggetrokken bestaan minder opvallen. Een eenvoudige leefstijl is bij uitstek niet luidruchtig en daardoor minder zichtbaar. Dus dat schiet natuurlijk ook niet op als het gaat om representatie!

Representatie van een rustig en verdiepend bestaan

Zelf vind ik bijvoorbeeld representatie bij de Benedictijnse monniken. Hun leefstijl spreekt mij erg aan en ik probeer daar elementen van toe te passen in mijn eigen leven. Ook kluizenaar Hugo in Warfhuizen vind ik fijn om te horen en te zien. Tijdens mijn dagelijkse hardlooprondjes luister ik graag naar de Kloostercast en naar podcasts die over stilte gaan. Verder kijk ik graag de serie Kloostergasten.

Tegelijkertijd zijn er ook mensen die geen behoefte voelen aan representatie. Zij voelen zich stevig verankerd in wie ze zijn. Dat lijkt me heerlijk en iets om naar te streven.

Hoe ervaar jij representatie? En waar vind je het?