Boektips

De Fontein: zit jij in het juiste bakje van de fontein?

De Fontein

Last van je familie? Els van Stein ziet het gezin waaruit je komt als een systeem. Ze vergelijkt het met een fontein, vandaar de titel van haar boek De Fontein.

En systemen werken volgens bepaalde wetmatigheden.

Bewust worden van je familiesysteem

In het geval van je familiesysteem is het de kunst om die wetmatigheden te herkennen, onder ogen te zien en indien nodig je ideeën en gedrag aan te passen. Want hoewel die wetmatigheden onzichtbaar zijn, en je er vaak niet van bewust bent, kunnen ze grote invloed op je leven hebben.

Dat zegt Els tenminste.

In haar boek De Fontein legt Els van Stein uit hoe het werkt, en wat wat je er mee kunt doen in je eigen leven. Het doel is om uiteindelijk ‘jouw eigen unieke plek’ te vinden. Daardoor krijg je meer grip op je leven.

Veel problemen die mensen hebben, vinden hun bron in het familiesysteem volgens Els!

De Fontein als jouw familiesysteem

Om duidelijk te maken hoe het gezin waaruit je afkomstig bent jou als systeem kan beïnvloeden, gebruikt Els van Stein de metafoor van een fontein. Water kiest de weg van de minste weerstand. Het gaat van boven naar beneden.

Dat zie je prachtig bij een fontein: het water valt van de bovenste bakjes in de bakjes eronder, en de bakjes daar weer onder etc. Volgens Els kun je je grootouders voorstellen in het bovenste bakje van de fontein. In het bakje daaronder zitten je ouders, en daaronder kom jij.

De Fontein
Zie jij in het juiste bakje? Of ben je opgestegen?

Het is de kunst om in je ‘eigen bakje’ te blijven en niet op te stijgen naar het bakje van je ouders, of af te dalen naar een bakje onder je. Dit kan bewust of onbewust gebeuren.

Waarom het niet goed is om ‘op te stijgen’ of ‘af te dalen’ in de fontein

Nou denk je misschien: ‘So what?! Wat kan het mij schelen of ik een bakje hoger of lager zit in een denkbeeldige fontein?’ Maar volgens Els mis je dan heel veel gemak en energie. Je maakt dan namelijk geen gebruik van het natuurlijke verloop, waardoor je leven een stuk moeizamer zal verlopen. De boodschap van Els is dat als je in het juiste bakje van de fontein zit, je leven prettiger zal verlopen en je meer jezelf zult zijn.

Moreel kun je gelijk hebben, maar het familiesysteem gaat zijn eigen weg

Stel nou dat je ouders hebt die je voor je gevoel in de steek hebben gelaten of vreselijk behandeld. Volgens Els van Stein kun je dan moreel gelijk hebben door te zeggen: ‘Ik hoef die lui nooit meer te zien. Mijn ouders zijn vreselijk!’ maar het familiesysteem staat dat niet toe. Dat komt volgens Els door het familiegeweten. Dat heeft maar één doel: de familie bij elkaar houden en in balans. Het is dan de kunst om dit te accepteren.

Voorbeeld uit De Fontein

Els van Stein geeft in haar boek De Fontein als voorbeeld dat je een familielid niet meer wilt zien omdat hij incest heeft gepleegd. Maar het familiegeweten doet niet aan ethiek. Dat is alleen maar bezig om de balans te herstellen.

Dus sluit je iemand bewust buiten?

Dan wordt het familiegeweten geactiveerd en gaat iemand anders uit het familiesysteem die persoon vertegenwoordigen.

Lekker dan!

Kortom het is belangrijk om de zaken onder ogen te zien, en ermee te ‘dealen’. Anders kunnen er op onbewust niveau allerlei dingen gaan spelen, en die maken je leven doorgaans alleen maar moeilijker.

Interview met Els van Stein

In onderstaand filmpje legt Els van Stein haar theorie over de metafoor van de fontein uit.

Mijn conclusie over De Fontein

De Fontein is één van die boeken die ik uit mezelf nooit zou lezen. Ik heb het helemaal gehad met zogenoemde zelfhulpboeken. Hij stond op de leeslijst voor mijn leesgroepje in Westendorp. Maar zoals zo vaak als ik een boek niet wil lezen, bleek het een interessant en waardevol boek. De Fontein van Els van Stein maakte me bewust van mijn eigen gewoontes, en hielp me om met nieuwe ogen naar mijn eigen gezin en het gezin waaruit ik voortkom te kijken.

Tegelijkertijd is het ook wel weer zo dat je wel enigszins moet kunnen meegaan in de metafoor van De Fontein, en het idee dat families werken volgens onzichtbare wetten. Ik ben daar niet 100% van overtuigd. Maar zelfs dan nog, vond ik dat dit boek veel goede informatie bevat.

Dus om met de flaptekst van het boek te spreken:

  • Loop je in het dagelijks leven keer op keer tegen dezelfde problemen aan en wil je af van een onbestemd gevoel?
  • Voel je je vaak schuldig en houd je iedereen graag te vriend? (#ik!)
  • Zit je vast in een verkeerde relatie?
  • Is de band met je ouders moeizaam?

Dan kan De Fontein op z’n minst nieuwe inzichten bieden, en op z’n best oplossingen!

Het fijne aan de boodschap van Els van Stein vind ik dat je in je eentje je leven succesvol kunt veranderen. Simpelweg door met jezelf aan de slag te gaan.

Praktische informatie

De Fontein is voor 27,95 te koop bij bol.com. Het heeft een aangenaam ruime bladspiegel, en leest makkelijk weg.

Hoe ervaar jij jouw familie?

Similar Posts

21 Comments

  1. Ik gruwel nu al van dat boek en dan heb ik het nog niet eens gelezen. Ik krijg namelijk kromme tenen van mensen die beweren dat familie altijd bij elkaar moet blijven, ten koste van alles. Ons gezin was zo ontwricht en kapot dat het voor mijn geestelijke gezondheid het best was om te breken. Mij werd dagelijks verteld dat ik het ‘licht in mijn ogen niet waard was’ en meer van dat soort opmerkingen.
    Ik ben bij een therapeut geweest die mij hiermee niet wilde helpen, want ook zij vond dat familie bij elkaar moest blijven. Ze nam mijn problemen totaal niet serieus, ik moest er maar mee leren omgaan. Later werd ik lid van een lotgenoten-forum en zij hebben mij geholpen om de juiste stappen te zetten. Het was het allermoeilijkste wat ik ooit heb gedaan, maar ik heb mijn leven terug en ik ben eindelijk gelukkig.
    Sorry voor deze heftige reactie, maar dit is wat zo’n zelfhulpboek over gezinnen met mij doet.
    Jouw blog is één van de fijnste blogs die ik volg, juist omdat jouw gezin zo fijn en veilig op mij overkomt.

    1. Wat naar dat jou dat is overkomen Monique. Dat zal niet makkelijk zijn geweest. Goed om te lezen dat lotgenoten je konden helpen om je weg in het leven te vinden.

      Ik vind het superleuk om te lezen dat je Huisvlijt zo’n fijn vindt om te volgen en dat mijn gezin veilig op je over komt. Dat doet mij goed, dus dankjewel!

      1. De fontein gaat er niet van uit dat je als familie bij elkaar moet blijven. Het gaat erom dat je kunt zien dat je voor de helft uit je vader en de helft uit je moeder bestaat. En dat als je een van die 2 delen afwijst, je dus ook een deel van jezelf afwijst. Als jij problemen in je familie hebt, komt dat vaak doordat mensen niet op hun plek staan. En als het echt zo is, dat je geen contact meer kunt hebben, kun je alsnog je ouders boven je in de bak plaatsen, dankbaar zijn voor wat ze gegeven hebben (bijv. je leven), zien dat dat verder niets was en dan op je eigen plek kunt blijven staan door ze gewoon de rechtmatige plek te geven, namelijk in de bak boven je, als zijnde je ouders. Dan kun jij in jouw bak blijven staan, wat je kinderen in de bak beneden je alleen maar ten goede kan komen, want als jij stevig op jouw plek staat, kunnen zij ook stevig in het leven staan. Ik zou je toewensen het boek toch eens te lezen, want het zet een heleboel dingen in perspectief en kan je heel erg helpen. Ik vind het vreselijk naar dat je dit overkomen is, begrijp me heel goed. Maar alsnog denk ik dat het boek heel helend kan zijn!

  2. of dit is niets voor in de vroege ochtend of ik ben het er niet mee eens, maar het kan ook nog aan beide liggen.

    Love As always
    Di mario

  3. Tsjah, verander je zelf, dan verandert de omgeving vanzelf mee, of dat nu familie is, of vrienden? Maakt weinig uit. De familie, die kies je niet, vrienden wel… punt.

    X

  4. Zo, nu krijg ik een hekel aan een fontein als ik aan haar stellingen denk, hopelijk is ze er zelf heel gelukkig onder.
    Dan kies ik liever voor de zee, veel ruimte om me zelf te kunnen zijn. Hans

  5. Wij van WC-eend adviseren WC-eend. Deze dame heeft deze theorie zelf bedacht en verkoopt dit nu aan ons als de waarheid. Wees voorzichtig met dit soort boeken en dit soort coaches. Wij zijn een verdienmodel.

    Laat mijn incestbroertje maar lekker dobberen in zijn fonteintje. Ik hoef hem er niet meer bij. En als de consequentie is dat ik dan een slechte zus ben; dan is dat maar zo.

  6. Oké, haar zienswijze is niet zo populair, geloof ik. Ik denk er net zo over. Ik zie mijn familie nauwelijks. En dat is prima. We zijn te verschillend.

  7. Wow, ik zal het doorgeven aan mijn vriendinnen, de een verkracht door haar broer, de andere aangerand door haar zus. Beiden werden niet geloofd door hun ouders. Stonden helemaal alleen, waren gebaat bij praten met vriendinnen en therapie. Beiden hebben helemaal gebroken met hun familie.
    Wat een verschrikkelijk boek. Wat een onzinnig idee. Wat een walgelijke manier om mensen in verdrietige omstandigheden nog verder de vernieling in te helpen. Laat het slachtoffer maar het probleem oplossen. Wat een kwakzalverij.

  8. Ach arme Nicole, zoveel negatieve reacties op een boek, dat jij alleen maar móest lezen van je leesclub. Ik ga er nog eentje bijdoen om de algehele feestvreugde te verhogen: mensen als deze schrijfster kwamen in de middeleeuwen al voor. Ze waren ietsje slimmer dan de rest, deden wat goochelkunstjes op het dorpsplein en de onwetenden kwamen kijken en offerden dan hun schaarse muntjes. Dit is precies hetzelfde alleen zijn het méér muntjes.

  9. Treffende vergelijking, hoewel ook voor velen pijnlijk denk ik. En soms ‘is het niet anders’. Als je ouders ouder worden en jij krijgt als kind zorgtaken, ga je bijvoorbeeld naar een ander ‘bakje’. En dat is hoe het leven is, denk ik. In mijn voorbeeld is daar volgens mij geen goed of fout aan. Bij incest en dergelijke ligt dat natuurlijk totaal anders.

    1. Volgens Els van Stein is het de kunst om dan toch in je eigen bakje te blijven, en vanuit die positie voor je ouders te zorgen. Dit was inderdaad ook één van de vragen die bij de leesclub voorbij kwam: hoe zorg je voor hulpbehoevende ouders zonder ‘op te stijgen’…

  10. Ik vind dit altijd een moeilijk onderwerp. In mijn vriendengroep zitten mensen die aan dit soort cursussen mee doen. En ik heb ook heel nuchtere vrienden die net als ik hier nooit aan mee zouden doen. Voor zover ik er een mening over mag hebben (Want fijne (schoon)familie) denk ik dat het voor niet heel heftige situaties (lees aanranding, constant gepest ed) het wellicht kan helpen hoe je onderling en naar anderen communiceert. Maar verder denk ik dat iedereen zelf verantwoordelijk is voor je ‘tweede jeugd/ leven’ dus bij heftige situaties zoek hulp zodat je verder kunt met je eigen leven en breek met de mensen die je pijn hebben gedaan indien nodig. Want het maar aanhouden van familiebanden lijkt mij dan in de weg staan voor het geluk in je verdere leven.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.