Oh nee, een snack attack! Stress eten!
Deze week heb ik behoorlijk last van stress eten en snack attacks. Overdag is er niets aan de hand, maar na het zes uur journaal en de wandeling met mijn man naar de beek, als ik op de bank plof slaat het verlangen keihard toe. Verlangen naar ijsstammen, zakjes M&M’s, plakken kaas en zakken paprikachips van het AH huismerk. (Die van de Lays blief ik niet meer sinds ze die ‘gezonder’ hebben gemaakt.)
Stress eten
Waarom is het dat als ik aan het eind van de dag niets meer moet, ik een onweerstaanbare zin krijg om eens flink te gaan snoepen? En waarom ontspant snoepen mij zo aangenaam, en zo veel eenvoudiger dan mediteren en allerlei vernuftige ademhalingstechnieken?
Is het dan een wonder dat ik liever naar de M&M’s grijp dan naar een meditatie?!
En waarom heeft een boterham of een appel niet dat ontspannende effect? Omdat ik van deze gewoonte af wil, besloot ik eens te kijken welke mechanismen mij in hun greep krijgen, ‘s avonds rond half zeven!
Oorzaken van snack-attacks
Ik kwam de volgende verklaringen tegen:
- Van stress word je moe, en daardoor heeft je lichaam behoefte aan energie en dat vertaalt zich in snoeplust.
- Je hebt overdag niet genoeg gegeten, en daardoor krijg je ‘s avonds last van snack attacks.
- Je zogenoemde honger- en verzadigingshormonen zijn ontregeld door bijvoorbeeld gebrek aan slaap.
- Er zit een bepaalde behoefte achter je snack attack verscholen. Bijvoorbeeld een verlangen naar troost, of het idee dat je een beloning verdient.
Zelfzorg: Hoe kom je van stress eten af?
Volgens voedingspsycholoog Diana van Dijken is het de kunst om de onderliggende behoefte van het verlangen naar snoepen te identificeren. Dat doe je met bijvoorbeeld deze vragen:
‘Wat zoek je op het moment dat je gaat lopen snoepen? Is het honger, ben ik moe of chagrijnig?’
Honger is het bij mij in ieder geval niet, maar moeheid speelt denk ik wel een grote rol. Daarnaast stress en een verlangen naar troost, want ik zit nogal bij mezelf onder de plak! Ik moet altijd van alles van mezelf, en ik mag heel weinig. Dus zo gauw ik ‘s avonds moe op de bank lig en mijn weerstand vermindert, dan ruikt mijn innerlijke schranshans haar kans.
Tot slot
Mijn conclusie is dat ik liever moet zijn voor mezelf. Mijn plan is om mezelf meer ruimte te gunnen om bijvoorbeeld een boek te lezen of gewoon op de bank te liggen en een serie te kijken. En ik weet uit ervaring dat puzzelen ook goed werkt: ik word daar rustiger van, en als ik puzzel is snoepen niet handig.
