20 Nestblijvers: Volwassenen die thuis blijven wonen
Last updated on March 30th, 2026 at 09:33 am
Mijn zusjes en ik groeiden op met de boodschap: ‘Als je achttien wordt ga je het huis uit.’ En dat deden we dus ook. We gingen alledrie op kamers op ons achttiende toen we gingen studeren. Met mijn eigen kinderen is het anders gelopen. Drie hebben het ouderlijk huis verlaten, maar er wonen er nog twee thuis. Allebei willen ze wel graag een eigen plek, maar het is niet zo simpel om een eigen woning te vinden. In het boek Nestblijvers, blijven kinderen heel lang thuis wonen : )
Nestblijvers: waar gaat het over?
Het boek Nestblijvers gaat over volwassenen die thuis wonen en is een prachtig boek om te lezen of simpelweg te bekijken. Het heeft namelijk prachtige, sfeervolle foto’s van de woonomgeving van de ‘nestblijvers’, en daarnaast portretten van henzelf. De meeste nestblijvers wonen alleen in hun ouderlijk huis; hun ouders zijn inmiddels overleden. De jongste nestblijver was geloof ik 40+. Ze zijn onder andere boer, bouwvakker, computerprogrammeur, leraar of minister.
Zelfde interieur
Wat me vooral opviel is dat veel van de nestblijvers nog leven in hetzelfde interieur als hun ouders. Hetzelfde bankstel, hetzelfde dressoir, dezelfde sfeer. Ergens heeft het wel iets, om ergens zo te wortelen, dat je er altijd blijft.
Conclusie
Dit prachtige boek is echt een aanrader, helemaal voor moeders met concentratieproblemen: dan kijk je gewoon lekker naar de prachtige foto’s!
P.S. Ik bedenk me nu ineens dat mijn moeder ook een zogenoemde nestblijver is! Weliswaar woont ze in het deel van het huis dat vroeger de stal was, maar toch. Ze woont op haar geboortegrond, en heeft nooit ergens anders gewoond.
Dit boek lezen
Je vindt dit boek bij je lokale boekhandel en bij bol.com. Je vindt dit boek ook in de bibliotheek.
Leestip
Op welke leeftijd verliet jij jouw ouderlijk huis?
Ik was 21 toen ik het huis uit ging. Het was niet specifiek zo bedoeld maar het kwam zo uit dat ik vanuit huis ging samenwonen. Mijn dochter wordt in juni 17 en ik moet er echt niet aan denken dat ze al op haar 18e het huis uit zou gaan! De tijd is wat dat betreft echt wel veranderd volgens mij, want niemand van haar vriendengroep denkt al aan uit huis gaan: iedereen is van plan tijdens de studie thuis te blijven wonen en op reisafstand te studeren.
Is dat vanwege de woningnood of om te besparen?
Op mijn vijftiende werd ik beroepsmilitair en ging het huis uit.
Dat is jong zeg Joannes! Ik vind het knap en stoer.
op mijn 17-de ging ik het huis uit. Maar langer thuisblijven en van daar uit studeren was ook goed geweest.
I know there are people who move a lot in their life, but I’m not one of them.
My partner and I moved in together when I was 23. Before I met him, my friend and I had planned to share a place, but we simply didn’t find one that worked for us.
After a few years, my partner and I moved to my hometown (not my old home) and that’s where I still live.
Soms voelt thuis gewoon vertrouwd. Het veilige plekje.
Onze getrouwde kinderen zijn allen vanuit huis getrouwd. In leeftijd variërend van 20 tot 25 jaar oud. Onze zoon die nog thuis woont, riep in zijn puberjaren altijd: Zodra ik 18 ben, ga ik direct het huis uit. Nu is hij 21 en woont nog heerlijk thuis. Toen we hem laatst aan zijn uitspraak herinnerde zei hij: Maar toen waren jullie ook veel lastiger dan nu ;-)
Ook onze dochter van 19 woont nog thuis en wij vinden dat als ouders heerlijk.
Ik moet grinniken om het antwoord van je zoon Marjan ; )
Ik heb heel lang thuisgewoond, ook omdat het vaak praktisch was. Dwz ik heb werk gehad, waar bij ik moeilijk kon besluiten om daarvoor te verhuizen. Dacht dus ook aan verandering van werk, waardoor m’n werk op een andere plek zou zijn. Dat werk was echter leuk en ik werd ook vaak en lang uitgezonden naar verweggistan. Dan is een huis voor je alleen ook niet zo handig. Vervolgens overleed mijn moeder en werd ik een soort mantelzorger voor m’n vader. Aan m’n zuster (die al rond haar 17e uit huis was) en broers hadden ze niet veel. Ook al omdat ik thuiswoonde. Toen beide ouders overleden waren ben ik verhuisd naar de stad met ander werk om de hoek. De reden was dat het bedrijf waar ik werkte slecht ging. Ook moest ik uit de huurwoning van m’n ouders en op het dorp waren het hoofdzakeling eengezinswoningen. Zo zijn er altijd verschillende redenen geweest.
Mooi hoe het leven loopt Ximaar.
Leuk woord ook, nestblijvers :)
Mijn ouders zeiden altijd ‘Eenmaal eruit; nooit meer er in’. Maar dat was bluf. Ik ging (veel te jong) samenwonen toen ik 17 was. Ik kwam weer terug toen ik 18 was. Daarna ging ik op mezelf wonen toen ik 20 was. Maar dat kon toen nog. Ik kon nog heel makkelijk aan een flatje komen.
Wat fijn Nicky!
I think times are definitely changing and we are returning to generational homes…which I couldn’t be happier about. That is so interesting that the people who live in a home where the parent passed away didn’t change the decor. They must find comfort in keeping it the way it was.
That’s a lovely way of calling it Amy: generational homes!