De tragiek van de narcis: hoe een bloem een persoonlijkheidsstoornis werd

narcissus flower

Tijdens mijn hardlooprondje op woensdag kwam ik deze prachtige narcis bloem tegen. Hij stond zomaar in de berm, langs de kant van de weg. Het was vooral de prachtige stervorm die me trof. Dus ik moest wel stoppen om een foto te maken van zoveel schoonheid!

Narcis close-up

Hieronder een close-up:

narcis

Het is toch sneu dat zo’n mooie bloem gekoppeld is aan het concept van een onplezierige persoonlijkheid, namelijk dat van de narcist.

Narcissus: ‘Oh, how I love me. Let me count the ways*.’

De koppeling tussen de narcis bloem en een narcist komt uit de Griekse mythologie. In dat verhaal is Narcissus een ontzettend knappe jongeman. Op een dag ziet hij zichzelf weerspiegeld in het water en wordt prompt verliefd op zichzelf. Hij is vermoedelijk niet al te nozel, want hij heeft blijkbaar niet door dat hij naar zichzelf kijkt. Hij kan zich niet losmaken van zijn eigen spiegelbeeld en sterft uiteindelijk van verlangen. Op de plek waar hij sterft, groeit een bloem: de narcis! Kijk, hier heb je ‘m:

narcisussus

Van Narcissus naar Narcist

Het woord narcist zoals dat nu wordt gebruikt werd geïntroduceerd door niemand minder dan Sigmund Freud! Hij gebruikte de term narcisme om een persoonlijkheid te beschrijven die sterk op zichzelf gericht is. Later groeide dit uit tot de officiële diagnose Narcistische persoonlijkheidsstoornis.

Leestip

*Vrij naar How Do I Love Thee van Elizabeth Browning

9 Comments

  1. Een narcis groeit net zo makkelijk alleen als in een groep.
    Ooit groeide er een door een naatje tussen de planken in het schuurtje. Hans

  2. Dat verhaal kende ik, ja. Ooit op school geleerd, vermoed ik. Ik vind narcissen prachtig. Vooral omdat dan de lente begint. Narcisme is minder mooi.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.