Nicole Orriëns studeerde psychologie aan de Universiteit Utrecht. In 2001 begon ze haar eerste blog, en sindsdien werkt ze als fulltime blogger en heeft haar eigen bedrijf: Professional Blogging Services.
Haar academische achtergrond gebruikt ze om antwoorden en informatie te vinden over zaken waarmee iedereen in het dagelijks leven te maken krijgt.
Ze is getrouwd en heeft samen met haar man vijf kinderen. Ze woont op het Achterhoekse platteland.
15 Comments
Leave a Reply Cancel reply
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.






Je kunt trots zijn op je dochter Nicole. (maar het zal voor jou best moeilijk zijn)
Stoere dochter! En voor jou sterkte, lijkt me enorm spannend als moeder als je kind zo ver weg gaat voor een lange tijd.
Ja, ik vind het echt heel ver!
Ai, ik begrijp je. Ik heb dan zelf wel nog geen kinderen, maar ik weet hoe mijn ouders zijn als ik een trip maak of gewoon even met een vriendin weg ben ;)
Sterkte met loslaten
Sterkte met loslaten, blijft moeilijk. Mijn zoon vertrekt do naar Nigaragua, ze gaan daar met het bedrijf waar hij werkt bouwwerkzaamheden verrichten. Daarna komt zijn vriendin ook die kant op en gaan ze nog op vakantie naar Cuba. Na al de recente orkanen had ik ook zo mijn bedenkingen maar ja hij is 34, kan hem toch niet meer bij het handje houden. Blijft je dochter in Beijing. Dan zal ze het er vast naar haar zin hebben. Ik ben daar een paar jaar geleden geweest. Het is een fascinererende stad, mix van westers en aziatisch, nog duidelijk sporen van het communisme, mooi en lelijk tegelijk. Gelukkig zijn in Beijing nog veel historische dingen bewaard gebleven itt bv Shanghai of Hongkong.
Jeetje naar Nigaragua, dat is ook niet een bestemming waar je meteen blij van wordt met die orkanen… Maar ja, je kunt ze inderdaad niet tegenhouden.
Je hebt haar wortels gegeven zodat ze haar vleugels uit kan slaan :)
Wat zul je hebben moeten slikken! Sterkte :)
Mijn moederhart voelt met je mee!! Ik ben zelf ook een aantal jaren weggeweest vanaf mijn 18de. Mijn moeder zei laatst nog, dat zij vroeger niets mocht, en het fijn vond om mij vrij te laten.
Je vroeg laatst of we nog onderwerpen wisten voor jou blogs, af en toe een klein berichtje hoe het in China gaat, zou ik leuk vinden. Alhoewel ik goed zou begrijpen dat je dochter dat misschien minder leuk vind.
Groetjes,
Wat leuk voor haar en spannend voor jou! Ik heb ook altijd veel gereisd, veel alleen en veel in Azië ook en nu ik zelf moeder ben besef ik hoe moeilijk dat als moeder soms moet zijn. Tegenwoordig is het wel anders met telefoons en social media en zo, maar het blijft loslaten. Ik zal dat over een jaar of 10 ook moeten… Sterkte en ik hoop dat je snel leuke verhalen hoort/leest.
Het helpt inderdaad wel dat we kunnen appen en zo! Zo voelt ze minder ver weg.
Wow wat lijkt ze op jou!!!! Super voor haar, hopelijk heeft ze er een fantastische tijd en voor jou, mama, sterkte, het zal best even moeilijk zijn stel ik mij zo voor. Maar liefde is…loslaten.
Ik hoop ook dat ze het heel fijn heeft daar!
Je doet het dapper; het loslaten. Dat is mijns inziens, de beste manier.
Wat spannend, maar ook heel gaaf !