Alstublieft mevrouw! Over Nederlandse dienstmeisjes!
Journaliste Tialda Hoogeveen interviewde zeven voormalige dienstmeisjes en verwerkte hun verhalen tot het boek Alstublieft mevrouw!
Alstublieft mevrouw!
De verhalen lezen als korte romans. Je krijgt een intrigerend kijkje in het leven van zo’n honderd jaar geleden. Toen was het voor veel 12-jarige meisjes vanzelfsprekend dat ze ‘in een dienstje’ gingen. Het geld konden ze thuis goed gebruiken, en bovendien was er zo één mond minder te voeden. Sommige dienstmeisjes werkten bij een boer, anderen bij de adel en weer anderen bij burgers. Ik kende dienstmeisjes vooral uit de boeken van Cissy van Marxveldt en uit Guusje uit de Goudsbloem van Rie van Rossum.
Goed beeld van het leven van een dienstmeisje
In Alstublieft mevrouw! krijg je een goed beeld van hoe het was om een dienstmeisje te zijn. Overigens zijn alle ervaringen positief. Tialda Hoogeveen benadrukt dat dit niet wil zeggen dat dienstmeisje zijn ook altijd zo leuk was. Zo was er één mevrouw die niet wilde meewerken aan het boek omdat ze er nóóit meer aan wilde denken. Ook geeft het boek een fascinerend beeld van een vervlogen tijd.
Conclusie over Alstublieft mevrouw!
Alstublieft mevrouw! leest als een roman, en geeft je via zeven portretten een goed beeld van het leven van een dienstmeisje. Het boek leest makkelijk weg en is vlot geschreven. Mogelijk kritiekpunt zou kunnen zijn dat het máár 7 portretten zijn, en dat er geen negatieve ervaringen in staan.
Alstublieft mevrouw lezen?
Alstublieft mevrouw is onder andere te vinden bij bol.com.
Als je van dit genre houdt dan vind je het boek De Helpende Hand over gezinsverzorgsters vast ook leuk. Dat gaat ook over een huiselijk beroep dat is verdwenen of een nieuwe vorm heeft gekregen.
Mijn schoon-oma ging op 12-jarige leeftijd vanuit een Zeeuws dorp als dienstmeisje in den Haag werken. “Was dat niet gevaarlijk oma”vroegen we. “Nee,ik hield mijn benen bij elkaar”zei oma
Hahaha, sterke vrouw. Mijn moeder was negen jaar toen ze in een dienstje moest gaan werken. Ze moest lopend ernaar toe van Schiedam Centrum naar Rotterdam Kralingen aan de Avenue Concordia. Zij was de jongste uit het gezin maar mocht net als haar broers en zussen maar een paar jaar naar school.
Nog jonger dan de moeder van Izerina dus! Dan was je moeder toch eigenlijk nog een kind. Wat groeien kinderen nu dan totaal anders op.
LOL. Wat een bijzondere opmerking van je oma Izerina. En dat moet heftig voor haar zijn geweest zeg, als twaalfjarig meisje uit een dorp naar de grote stad?
Dienstmeisje is zeker leuk om te doen. Om te verzorgen is bij oude mensen ook wel eens nodig. Of oppassen.Fijn weekend.
Mijn moeder moest gaan werken toen haar moeder overleed. 11 jaar was ze en het was zwaar werk. Ze werd 3e meisje, kreeg de rotklussen toebedeeld en zuinigjes te eten. Het stond dan ook als een paal boven water: mijn dochters worden geen dienstbode. Gelukkig maar, want ik heb een hekel aan huishoudelijk werk.
Wat naar voor je moeder zeg. Dan heb je al het verlies van je moeder en dan komt daar ook nog bij dat je zo jong rotklussen moet doen…
Mijn beide oma’s moesten vanaf hun 12e als dienstmeisje gaan werken. Dat was rond 1910. Ze woonden dan in de grote stad en niet meer thuis in het dorp. Mijn grootmoeder Aaf vertelde er veel over. De lange uren, het lichamelijk zware werk, vrijwel geen vrije dag en gevoed worden met de restjes van de maaltijden van meneer en mevrouw. Ze vertelde dat ze door het harde werken en weinig eten hoe langer hoe magerder werd. De andere oma kon goed leren, maar van doorleren was geen sprake.
Dat waren toch eigenlijk barre tijden zeg. De verhalen van jullie klinken minder positief dan in het boek.
Heel interessant onderwerp.
Ik heb een vergelijkbaar boek gelezen, weet niet meer welke, maar vond ik super interessant.
Er wordt de laatste decennia op neergekeken en er zijn veel uitwassen aan bod gekomen, maar er is ook een andere kant. De meisjes die er juist veel uit hebben gehaald, veel geleerd en goeie contacten hebben gelegd.