Zondag Wandeling: Touw in Boom en Enid Blython jeugd
Op zondag laten mijn man en ik na de lunch samen ons hondje Chrispy uit. Eén van onze zondagmiddag wandelingen loopt langs een beek. En moet je kijken wat daar aan de overkant van het water aan een boom bungelde!
Zondagmiddag wandeling
Ik kreeg meteen Enid Blyton flash-backs! ‘Het is dat ik aan de verkeerde kant van het water sta,’ zei ik tegen mijn man. ‘Anders had ik daar graag aan gezwierd!’
Mijn man zweeg genadig.
Touw in boom
Aan de onderkant van het touw hebben ze heel handig een dikke knoop gelegd, zodat je erop kunt zitten:
Boom met touw: close-up
Ik vraag me nog wel af hoe ze dat touw op die plek hebben gekregen. Het is volgens mij niet mogelijk om in de boom te klimmen, en dan aan het eind van de tak dat touw vast te maken. Daarvoor lijkt de tak me niet stevig genoeg. Dus misschien met een ladder?
Als zo’n touw in een boom geen getuige is van een mooie jeugd, dan weet ik het niet!
Wat was als kind jouw favoriete buitenspeelgoed?
Mooi plaatje heb je gemaakt van je wens :)
Oh, this makes me smile! We used to have a tree rope at the cottage. It would swing over from the elevated land over the breakwall and down onto the beach, so of course we would swing and jump. A big smile here!
What a lovely little moment! That rope instantly brings back those carefree childhood feelings. It’s funny how something so simple can spark so much nostalgia. And I’m with you, I would have been tempted to swing on it too! My dad made us a tire swing I used to LOVE swinging on as a kid.