Huisvlijt Weekoverzicht 36
Last updated on September 14th, 2026 at 02:40 pm

Hoe is het om een broer of zus te verliezen?
Hoe is het om een broer of zus te verliezen? Zelf heb ik dat nooit meegemaakt, maar mijn kinderen wel… En als hun moeder vind ik dat heel erg voor ze, en ik vraag me regelmatig af hoe het voor ze is en heb ze daar ook weleens naar gevraagd. Hoe dan ook, omdat ik dus kinderen heb die een zus zijn verloren was ik benieuwd naar het boek Sam, ik neem je altijd mee. Hierin schrijft Soesja over haar rouwproces nadat haar broer verongelukt. Op mijn blog Reis door het land van rouw lees je er meer over.

Blockquotes op je blog
Ik ben dol op blockquotes en gebruik ze heel graag om citaten uit te lichten of dingen die ik heel belangrijk vind in een blogpost te laten opvallen. Op mijn blog over bloggen, Bloggen en loggen vind je uitleg over blockquotes en bovendien handige codes voor mooie, opvallende blockquotes.

De stille patiënt
Ik lees regelmatig thrillers waarbij ik de plot twist van ver zie aankomen. Maar bij De stille patiënt van Alex Michaelides kwam de ontknoping kwam voor mij als een complete verrassing. Ik vond het boek bovendien sfeervol geschreven en wilde graag weten hoe het verhaal afliep. Toch bleef ik na het lezen met een wat dubbel gevoel achter. Mijn recensie van De stille patiënt vind je op mijn boekenblog Momlit.

Hoeveel speelgoed is genoeg?
Hoeveel speelgoed heeft een kind nou echt nodig? Hoeveel is genoeg? En hoeveel speelgoed is teveel? Op De Mamablogs vind je richtlijnen voor de hoeveelheid speelgoed. En dat is waarschijnlijk minder dan je denkt.

De 5 meest gelezen posts op Huisvlijt van de afgelopen week
Hieronder de 5 meest gelezen blogposts van de afgelopen week.
1. Drastisch minder advertenties op Huisvlijt
2. De kracht van thuisblijven
3. Verrassend bericht in de gezins-app
4. Wat te doen met zichtbare bh-bandjes?
5. Energie besparen is niet hetzelfde als geld besparen op energie?
Veel leesplezier!








Ha Nicole, ja… je zus verliezen, twee zelfs.
Ik denk, dat ik er nooit overheen kom.
De ene, Klara in 1993 en de andere, Cecile, in 1998
Gelukkig heeft mijn moeder het laatste verlies niet mee hoeven maken…
Ik voel nog verdriet in mijn buik.
Maar ja… ik leefde dan ook 52 jaar met Cecile. Dus logisch, dat ze in m’n lijf zit…
Heel veel l;iefs van Marlou
Wat afschuwelijk Marlou! Ik voel heel erg met je mee.
De link naar je blog over rouw werkt niet.