Merkverdriet: verdwenen kledingmerken uit de jaren 80 & 90
In mijn tienertijd waren merken als Esprit, Jackpot, Mexx en Oilily populair. In de bijlage van de krant op zaterdag zit altijd een gratis magazine, las ik dat het merk Esprit het meest recente slachtoffer is ‘in de tragische winkelgalerij van verkwanseld, vergeten, verdwenen.’ En ze noemen dat merkverdriet!
Merkverdriet
In het lijstje noemen ze ook nog Didi, een winkel waarvan ik dacht dat die nog bestond. Maar goed, ik dacht dat Esprit, Mexx en Oilily ook nog bestonden, dus ik weer er duidelijk niet veel van. Mijn beeld van deze merken was dat ze relatief wat duurder waren, maar niet extreem, en dat je waar voor je geld kreeg. Een t-shirt van Esprit kopen, betekende voor mij dat ik echt investeerde in mijn kleding.
Mac & Maggie,
Verder herinner ik me Mac & Maggie! Ik kocht daar ooit een prachtige, zwierige felgroene rok met een brede zwarte elastische tailleband. Die rok was van nylon, dus nu zou ik die nooit meer kopen, maar hij was wel heel leuk.
Cora Kemperman
Verder had je Cora Kemperman, waarvan ik ooit een mooie rechte blauwe rok kocht, met aan de andere kant een rimpeleffect waardoor je alsnog heel veel loopruimte kreeg. Ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan dat ik die rok heb weggedaan!
Trix en Rees
En tot slot Trix en Rees die bekend werden om hun bijzondere model broeken. Ik had er ook eentje en ik betreur absoluut NIET dat ik die heb weggedaan. Het waren nou niet bepaald charmante broeken, ook al zaten ze wel lekker.
Zaraficatie
Een andere kostelijke term in het artikel is Zaraficatie:
‘Overal dezelfde naam, dezelfde winkel, dezelfde jas.’
Dat impliceert dat de genoemde merken voor meer variatie in het straatbeeld zorgden. Ik vind dat een interessant idee. Is dat waar? Is het straatbeeld nu uniformer dan destijds in de jaren tachtig?
Bekende merken
Als je mij nu vraagt naar (goede) merken dan komen de volgende namen bij mij op:
- Laura Ashley. Ik houd van die romantische stijl, en kocht dat ooit zelfs weleens in de uitverkoop in een Laura Ashley winkel. Later tweedehands via de Engelse eBay, maar sinds Engeland uit de EU is gestapt doe ik dat niet meer.
- Ecco voor schoenen. Bij Ecco schoenen koop je goede kwaliteit is mijn gedachte. Ik kan die zelfs wel online kopen en dan zitten ze alsnog goed.
- Wolky. Ook een goede kwaliteit schoenenmerk, hoewel ik daar vrijwel nooit meer van koop.
- King Louie. Mooie kwaliteit kleding, maar wel erg duur, en de laatste jaren vind ik de stoffen niet soepel genoeg meer.
Veel verder kom ik eigenlijk niet. Andere ‘merken’ waarnaar ik zoek op bijvoorbeeld Vinted zijn eigenlijk winkelketens: zoals vestjes van WE en H&M.
Leestips
- Er is een heus boek over maar liefst 300 verdwenen merken! Je vindt het onder andere bij bol.com.
- IJsjes van vroeger
Tot slot de vraag aan jullie waarmee het artikel eindigt:
Om welk verdwenen kledingmerk heb jij het meest verdriet?
I don’t think I ever had anything from Esprit or any of the others you mentioned.
When you said Ecco, I very fondly remembered a shoe model which I had in three colors ages ago and absolutely loved! I got them all on sale, though, very lucky.
Sounds like a great buy! Ecco shoes are usually both nice looking and comfortable.
Kledingmerken mis ik niet. Maar laatst telden we,hoeveel lekkere levensmiddelen verdwenen zijn zijn.
Ja, daar zijn er inderdaad ook best veel van.
Ik heb niet per se iets met merken. Ik heb heel lang alleen Levis gekocht, maar heb dat ook losgelaten.
Oh ja Levi! Dat bestaat volgens mij nog wel : )
Ik ga totaal merkkledingbewusteloos door het leven, dus ik mis niets. Niet dat ik nooit merkkleding koop, maar dat is altijd toevallig omdat ik iets mooi vind.
Het schijnt (maar dat weet ik niet zeker) dat Gerry Weber onlangs is gestopt. Zou me spijten, als ik iets van dat merk in de kringloop vind ben ik altijd blij. Mooi en degelijk.
Mijn moeder vond dat ook altijd een goed merk.
Mexx verkoopt gewoon nog kleding en schoenen. Zie bv. Zalando en Schuurman.
Werkelijk nog nooit iets van die merken gekocht of gedragen, meeste ken ik niet eens en king louie leerde ik via jou kennen. De man is wel van de merken maar ik hou mij er nooit mee bezig. liefs Hélène Pourquoi pas.
De kwaliteit van Ecco schoenen is niet meer zo goed. Ik kocht hetzelfde model schoenen na een jaar of tien opnieuw. Het leer was slapper en de zolen gingen snel kapot. Geen Ecco’s meer voor mij. Jammer.
Zo heb ik meer dan 20 jaar geleden ecco ‘ballerina’s’ gekocht. Goed merk, geen hak en zwart, wat ik graag wilde. Ik vond ze niet perse heel mooi maar ze zijn wel heel basic en dus overal bij te dragen. Ik heb ze jaren veel gedragen in de hoop dat ze kapot zouden gaan (omdat ik ze niet zo mooi meer vond) maar ik heb ze nu nog en ze zijn nog prima. Die kwaliteit was dus echt heel goed. Nu gebruik ik ze maar als oude schoenen… 😉
Als ze al twintig jaar meegaan vind ik ze echt topkwaliteit inderdaad.
Dat is inderdaad jammer. Zo’n merk zou niet moet inleveren op kwaliteit…
Merken als Mexx en Esprit groeiden m.i. niet echt mee met de veranderende markt en werden daarmee niet interessant genoeg meer voor de meute.
Oilily bestaat overigens gewoon nog.
Er zijn gelukkig ook veel leuke en goede merken voor teruggekomen.
That has happened here as well and it always makes me sad, especially when it’s one I really like!
Trix en Rees bestaat nog wel, ze hebben een winkel in Arnhem.
Ik vond Salty Dog altijd een hele hippe winkel, ik weet niet of dat een landelijke keten was of dat er alleen in Utrecht een winkel was.
De ecco schoenen vind ik niet minder in kwaliteit dan vroeger. Het zijn de enige schoenen waar ik lekker op loop en er ook nog beste leuk uitzien.
Ohhh heimwee naar Cora Kemperman, ik heb nog enkele kledingstukken die ik koester..