Hondenkoekjes Pot
In mijn opgeknapte keukenkastje van de kringloop staat een hondenkoekjes pot. Door het glas kun je de kluifjes zien zitten. En elke ochtend als ik mijn koffie drink, zie ik die pot met hondenkoekjes. Dan moet ik aan Chrispy’s voormalige baasje denken, en hoe die hondenkoekjes in mijn keukenkast representeren dat dit niet haar plan was.
Zowel Chrispy als de hondenkoekjes hadden nog bij haar moeten zijn.
Hondenkoekjes pot stemt vult mij met melancholie
Die pot met hondenkoekjes stemt mij een beetje melancholisch. Hij herinnert me eraan hoe fragiel het leven is, en hoe weinig controle we hebben. Het doet me ook denken aan mijn vader die in de weken voor zijn overlijden nog een keer naar het dorpje Varsseveld fietste en daar een flinke voorraad batterijen voor zijn gehoorapparaat kocht.
Daar sta je dan met je goede gedrag; met je goede voornemens.
Hoopvol koop je diverse dozen met hondenkoekjes bij je lokale supermarkt voor je lieve hondje, of in het geval van mijn vader, batterijen voor je gehoorapparaten. En dan ineens neemt je leven een andere afslag. Eentje die je niet zelf hebt gekozen.
Tsja…
Dan knuffel ik Chrispy nog maar eens extra, speciaal voor haar.
Zijn vorige baasje.
En dan denk ik aan mijn lieve vader.
Ja dat zijn melancholieke gedachten… Het klopt dat het leven op aarde bijzonder kwetsbaar is. En dat je zelf niet kunt weten wanneer jouw leven op aarde of het leven van jouw dierbaren voorbij zal zijn.
Toch kun je hier ook positief over denken. Je kunt je misschien minder ergeren aan kleine tegenslagen in het leven, zoals een laptop die kapot gaat of een kat die spuugt op de bank. Omdat je weet dat dit leven tijdelijk is en je dankbaar en blij bent met de fijne dingen die gebeuren.
Zelf put ik troost uit de gedachte dat ons ware zelf, onze ziel er altijd zal zijn. En dat onze ziel na dit leven terecht komt op een plaats van liefde, licht en schoonheid die de aarde duizenden malen overtreft.
Wat een prachtige overweging Alice. Dat is zeker een troostrijke gedachte. Dankjewel voor het delen!
Leuke honden potje heb je daar staan. Ziet leuk met hondenbrokjes erin. Goed idee van jou.
Goed dat we niet weten waar en wanneer ons leven eindigt. Leuk zo’n potje.
Ik snap die gedachten wel.
I know those moments. Sometimes I immerse in those thoughts and sometimes I push them away depending on how I feel.
Inderdaad huisdieren leven kort en dan zie je de broosheid van het leven.
Toen ik ze nog had werd de hondenkoekjes pot goed door ze in de gaten gehouden. Hans
mooie en lieve gedachten door dat potje
laat het zeker staan
Een @->- voor je.
What a bittersweet heartfelt post! Thank you for sharing with us.
Aw, that is so sweet and so true! Life is very fragile. We had to put our cat down last fall and now I daughter won’t go into the room where his bed was. Seeing reminders are still hard for her.
I can imagine Laura!
This is so poignant and so true. We don’t know from day to day, week to week, what can happen to us or people we love. So it’s our responsibility to max out those relationships every day we can, never go to bed angry with someone, tell them we love or care about them.
Yes, that is very true Jeanie. Thank you.
Gek idee is dat altijd. Ik snap je gedachtengang helemaal.