Herinnering aan mijn vader: Platzen Sie noch nicht?

boterham

In een oprisping van zelfzorg besloot ik mijzelf bij wijze van lunch te trakteren op een dubbel gevouwen boterham met gebakken ei en ham. Toen hij klaar was, zette ik mijzelf aan de keukentafel, nam hem in twee handen en bracht hem naar mijn mond. Bij het zien van die goed belegde dubbele boterham moest ik ineens aan mijn vader denken.

Herinnering aan mijn vader

Mijn vader groeide op in een gezin met dertien kinderen. Hij was één van de eersten die ging studeren. Voor zijn treinreis naar Amsterdam maakte mijn oma heel zorgzaam flink wat boterhammen met gebakken ei klaar. Eenmaal in de trein begon mijn vader daar flink van te eten. De ene na de andere boterham werkte hij erachter. Dat zorgde voor een mengeling van verbijstering en bewondering bij de Duitse meneer die tegenover hem in de trein zat. Toen mijn vader nóg een boterham pakte, merkte die op:

‘Platzen Sie noch nicht?’*

De herinnering deed me glimlachen en aan mijn vader denken.

herinneringen

En toen smaakte mijn boterham extra lekker.

Dankjewel pap. ❤️

*Platzen Sie noch nicht, betekent zoveel als ‘Barst u nog niet uit elkaar?’

15 Comments

  1. Altijd fijn als er een mooie herinnering boven komt drijven aan een dierbare naaste.. ❤️ Gebeurt vaak zomaar…

  2. Een prachtig filmpje van de kinderen. En ook een mooie herinnering aan je vader. Mijn vader at het liefst een zachtgekookt ei met toast. Dat at hij keer op keer als lunch. Wat jouw sandwich betreft, dat is ook een van mijn favorieten. Ik wens je een heel fijn weekend!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.