Fat bike: een budgetvriendelijke ebike?!

Fatbikes hebben een slechte naam. Als ik iemand zie op een fatbike dan heb ik daar allerlei associaties bij… Zo ook verslaggeefster Linda Akkermans die door haar man werd ‘overruled,’ waardoor er een fatbike in huis kwam voor hun twaalfjarige dochter.

Fatbike ervaring

Linda wilde beslist geen fatbike voor haar dochter. Ze associeert een fatbike met ‘asokids’ en ‘tokkie-ouders,’ om nog maar te zwijgen over alle enge nieuwsberichten dat fatbikes gevaarlijk zijn. Maar toen de fiets eenmaal zijn intrede in hun huis had gedaan, maakte Linda een ritje en werd heel prettig verrast. Ze schrijft:

‘Hij zit fijn, hij is stevig, je gaat met een lekker tempo. Met de haren in de wind snel van A naar B en dat voor een prijs waarvoor je nog geen halve elektrische fiets hebt.’

Vooral dat laatste vond ik erg interessant, want inderdaad: in het AD lees ik dat een budget-fatbike tussen de 1.200 en 1.500 euro kost, terwijl de ANWB meldt dat een fatsoenlijke A-merk stads-e-bike gemiddeld rond de 3.000 euro zit. Wat een enorm verschil. Hoewel er ook reguliere budget-e-bikes in de lagere prijsklassen te koop zijn, is een fatbike met z’n stoere, dikke banden opvallend goedkoop voor wat je uiterlijk krijgt. Hoe kan dat in vredesnaam?

Waarom zijn fatbikes zo goedkoop?

Het antwoord is eigenlijk heel simpel: fatbikes zijn zo goedkoop omdat ze worden gemaakt van goedkope materialen uit China. De motor, de remmen en de accu zijn van mindere kwaliteit, en met de regels en kwaliteitseisen nemen ze het niet zo nauw.

Kortom: je betaalt minder omdat er op onderdelen is bezuinigd. Dat hoeft niet direct onveilig te zijn, maar betekent wel dat onderdelen sneller slijten, de remmen minder krachtig kunnen zijn en je bij goedkope accu’s waakzaam moet zijn voor brandgevaar.

Zijn fatbikes alleen maar goedkoper omdat ze van slechte kwaliteit zijn?

Nee, een fatbike kan puur op basis van de constructie sowieso iets voordeliger zijn dan een normale e-bike:

1. Omdat de banden zo gigantisch dik en zacht zijn, vangen ze kleine trillingen op en fungeren ze als natuurlijke luchtvering. Een ingewikkeld en duur veersysteem op het frame is bij budgetmodellen daardoor overbodig (al hebben duurdere kwaliteits-fatbikes overigens vaak wél geavanceerde voor- of achtervering).
2. Eenvoudiger frame: De meeste fatbikes hebben een strak, universeel frame met één vaste maat. Gewone e-bikes hebben vaak complexere frames in verschillende maten, met geïntegreerde kabels en een verfijnde afwerking.

In theorie kan een goedgekeurde, degelijke fatbike door dit eenvoudigere basisontwerp zo’n €200 tot €500 goedkoper zijn dan een vergelijkbare e-bike.

Een hoge kwaliteit fatbike is niet goedkoper dan een e-bike (helaas)

Zodra een merk kiest voor onderdelen van hoge kwaliteit – zoals een stijf frame met garantie, betrouwbare hydraulische merkremmen (bijv. van Shimano of Tektro), een Bafang- of Bosch-motor en een goedgekeurde, veilige accu van een bekend merk — schiet de kostprijs omhoog. Als je kijkt naar de bekendste A-merk fatbikes in Nederland en Europa, zie je die grens van € 2.000 (en vaak hoger) duidelijk terug:

• Phatfour: Het bekende Nederlandse fatbikemerk. Een instapmodel (zoals de FLB+ of FLXS) begint rond de € 1.600 tot € 2.000, terwijl hun populaire FLX-modellen tussen de € 2.200 en € 3.300 kosten.
• Super73: Een van de pioniers op het gebied van premium fatbikes. Hun goedkoopste modellen beginnen vanaf zo’n € 2.500 tot € 3.000, en de duurdere varianten lopen op tot wel € 4.000 à € 5.000.
• STOER Bikes: Een Nederlands merk dat zich specifiek richt op premium, veilige fatbikes (met o.a. riemaandrijving en hydraulische remmen). Deze fietsen kosten rond de € 2.400 tot € 3.000.

Kortom: Zodra een fabrikant géén ‘goedkope merkloze rommel’ gebruikt en zich wél aan alle strenge keuringen en regels houdt, kost een fatbike produceren net zo veel geld als een e-bike maken. Daardoor kom je bij een kwalitatieve fatbike automatisch in de prijsklasse van een reguliere merk-e-bike terecht.

Wat betekent dit voor Linda en de fatbike van haar dochter?

Ik vroeg me af: ‘Als de fatbike van Linda’s dochter de helft goedkoper was dan een e-bike betekent dit dan automatisch dat het dus een ‘slechte’ fatbike is?’ Van wat ik erover lees is het antwoord waarschijnlijk: ‘Ja.’ Voor een prijs onder de € 1.500 kán een fabrikant simpelweg geen A-kwaliteit onderdelen en veilige accucellen leveren.

Hoe lang gaat zo’n goedkope fatbike eigenlijk mee?

Volgens ANWB-fietsexpert Wouter Duijndam is het verschil in levensduur en kwaliteit helaas schrikbarend groot:

• Een goedkope fatbike: Gaat bij dagelijks gebruik doorgaans maar 1 tot 3 jaar mee. Duijndam waarschuwt dat de goedkope Chinese accucellen snel capaciteit verliezen. Tel daar de razendsnelle slijtage van goedkope kettingen en remmen bij op — plus het feit dat veel fietsenmakers merkloze onderdelen niet kunnen of willen repareren — en je staat snel stil.
• Een kwalitatieve e-bike of A-merk fatbike: Gaat gemiddeld 5 tot 10 jaar mee. De onderdelen zijn van bekende merken en dus eenvoudig te onderhouden, en de accu gaat veel langer mee.

Op de korte termijn lijkt een goedkope fatbike dan misschien wel aantrekkelijk, maar op de lange termijn heb je er weinig aan.

Mijn conclusie

Ik geef het toe: toen ik Linda’s verhaal over wapperende haren op de fatbike las en dat dan voor de helft van het geld van een elektrische fiets, toen kreeg ik acuut zin in een fatbike. Maar lang leve de 24-uurs regel en onderzoek.

Inmiddels ben ik weer helemaal gekalmeerd, en weet ik weer: ik heb een gruwelijke hekel aan fietsen, dus dan kan ik net zo goed op mijn gewone oma-fiets fietsen.

Leestip

Het artikel van Linda Akkermans 

Wat zijn jouw ervaringen met fatbikes?