The Madison Serie

De serie The Madison is een serie over rouw en verlies met niemand minder dan Michelle Pfeiffer en Kurt Russell. Ondanks deze goede acteurs staat de serie bol van de cliché’s en vind ik het vergelijkbaar met een soap serie op hoog niveau. Dat dan weer wel.

Serie The Madison: het verhaal in een notendop

Stacy en Preston Clyburn zijn een succesvol en heel gelukkig getrouwd stel. Ze wonen in een hypermodern en luxe appartement in hartje New York. Samen hebben ze twee (luxepaardjes )dochters, twee kleindochters en ze leiden een luxe en stedelijk leven.

Maar Preston Clyburn houdt ook van het platteland en regelmatig zoekt hij zijn broer Paul op die een houten huis heeft gebouwd in Madison River valley Montana. Regelmatig vraagt hij Stacy om ook mee te gaan, maar zij weigert de stad te verlaten. Hieronder zie je Preston rustiek staan zijn:

Het leven aan The Madison River is het tegenovergestelde van het leven in New York. Zo zet Preston daar koffie met behulp van een zelfgemaakt vuurtje en vist samen met zijn broer in de rivier. Maar op een kwade dag gebruiken ze Pauls vliegtuigje om op een bijzondere plek te gaan vissen, en op de terugweg komen ze in een storm terecht en verongelukken!

Onverwacht je partner/ vader verliezen

Stacy en haar dochters Abigail en Paige zijn er kapot van en reizen af naar The Madison voor de begrafenis. Ze verblijven tijdelijk in Pauls huis, en in de nabije blokhut waar Preston verbleef. Zo goed en zo kwaad als het kan regelt Stacy een soort van begrafenis: de broers worden begraven op Pauls eigen land. Daarna keren ze terug naar hun leven in New York, waar Stacy in therapie gaat.

Maar haar appartement is gevuld met (nu pijnlijke) herinneringen en de nadrukkelijke afwezigheid van Preston. Ook de dochters hebben moeite om hun draai te vinden. Stacy’s hartsvriendin overtuigt Stacy ervan dat ze een afscheidsbijeenkomst moet organiseren; met veel tegenzin stemt Stacy uiteindelijk toe, maar als het zo ver is kan ze het niet aan en vlucht terug naar The Madison.

Tot zover het verhaal.

The Madison staat bol van de (goedkope) cliché’s over stad versus platteland

De serie staat echt bol van de cliché’s als het gaat over leven in de stad versus leven op het platteland. Zo is iedereen in The Madison Valley vriendelijk, wijs, behulpzaam en natuurlijk kent iedereen elkaar. Daar staat tegenover dat Stacy en haar dochters en schoonzoon als een vis op het droge zijn in dit landelijke gebied. De kleindochters zijn ‘woke’ op een onprettige manier tegen de lokale bewoners en dochter Paige wordt door bijen in de billen gestoken als ze gebruikmaakt van het rurale toilet: een houten constructie op het land.

Kick-ass

Stacy neigt in haar rouw naar het type kick-ass heroine, oftewel lomp reageren op andermans goede bedoelingen en niet reageren als iemand wat tegen je zegt. Ik vond om die reden de scenes van Stacy bij haar therapeut lastig om te zien. Woede staat bekend als een belangrijk onderdeel van het rouwproces, maar ik vond de manier waarop Stacy die uitte tegen haar therapeut nogal verongelijkt. Alsof zij de eerste en enige is die iemand is verloren.

The Madison serie quotes

“You don’t have to stop loving someone when they’re gone, honey. In fact, one could argue that you should love them more.”
— Stacy Clyburn

“That’s why we have memories. We can revisit all those times that we did have. All the talks, all the laughs, all the hugs.”
— Stacy Clyburn

“I have no intention of moving on, ever. I will never love again. I won’t even try. Holding on to him is the closest I will get.”
— Stacy Clyburn

“When you’ve dedicated your entire life to gaining the attention of one person, what is your purpose when that person is gone?”
— Stacy Clyburn

“Man’s goal in society is to be remembered. In nature, it is to be forgotten, unnoticed.”
— Preston Clyburn

“Best thing a brother can do, and the hardest, is shut up and listen.” (naar aanleiding van overlijden vrouw van zijn broer)
— Preston Clyburn

Trailer

Mijn conclusie over The Madison serie

Hoewel The Madison een serie vol cliché’s is over rijke, verwende mensen die de stad verruilen voor het rustieke platteland, zijn sommige cliché’s wel degelijk leuk om te kijken. Enerzijds vond ik de cliché’s over de relaxte plattelandbewoners die elkaar allemaal kennen heel irritant, anderzijds vond ik het ook wel gezellig allemaal. Dus als je je niet ergert aan de stereotypes is The Madison een mooie serie om te kijken. Afgezien van het hoge Ik Vertrek gehalte is het daarnaast een serie over rouw en hoe je verder gaat met je leven na een groot verlies.

Op IMDb krijgt de serie een 7,9 maar ik vind het niet meer dan een 6,5 waard vanwege het gebrek aan originaliteit. De 6,5 geef ik vanwege de mooie vormgeving en de goede acteurs, maar beslist NIET vanwege het verhaal.

Een tweede en derde seizoen komen eraan, en ja, ondanks mijn gesputter wil ik die gaan kijken…

The Madison serie kijken?

Je kunt deze serie kijken via SkyShowtime.