De smartphone-loze mens documentaire: smartphone detox aesthetic

Als je om je heen kijkt dan zie je dat veel mensen hun smartphone in hun hand hebben. Waar mensen vroeger in de trein of wachtkamer een boek lazen, zitten ze nu vaak op hun mobieltje te scrollen. Filmmaker Milou Geve ging op zoek naar de smartphone-loze mens. Bestaat die nog?!
De smartphone-loze mens
Ja, de smartphone-loze mens bestaat nog, want Milou maakte een documentaire over drie van deze mensen. De documentaire begint met beelden van mensen op straat. Terwijl je de beelden ziet, vraagt Milou in de voice-over hoopvol: ‘Hier dan?’ om vervolgens telkens weer teleurgesteld te concluderen: ‘Nee,’ want dan zie je iemand toch een smartphone uit zijn broekzak halen. Maar goed, ze heeft er dus toch maar liefst drie gevonden!
3 Mensen zonder smartphone
De documentaire duurt maar een kwartiertje. In dat kwartier leer je als kijker Boris, Floor en Carlijn kennen. Alledrie leven ze zonder smartphone, maar ze hebben wel een laptop en maken dus wel gebruik van internet.
Boris deed zijn smartphone de deur uit nadat hij een boek las over een digitale detox: het sprak hem enorm aan. Hij vindt zichzelf ongeschikt voor een smartphone, omdat hij van zichzelf weet dat hij zich erdoor laat opslokken.
Dan is er Floor die op een dag per ongeluk haar smartphone in haar bad liet vallen, waarna hij kapot was. Al haar contacten stonden erin, en Floor had zelfs het gevoel dat haar identiteit weg was! Maar toen ze was bekomen van de schrik, besloot ze om geen nieuwe meer te kopen. Nu heeft ze een zogenoemde minimalistische smartphone.
Tot slot is er Carlijn: zij heeft zelfs nooit een smartphone gehad, en wil er ook geen.
Het leven is lastiger zonder smartphone
Aan het eind van de documentaire vraagt Milou zich af hoe lang het nog mogelijk blijft om te leven zonder smartphone. Eén van de problemen waar de smartphone-loze mensen tegenaan lopen zijn verificatie en authorizing apps. Maar dat is eigenlijk het enige. Verder zorgt hun leven zonder smartphone voor meer creativiteit, meer contact met andere mensen en meer zelfredzaamheid.
Smartphone Detox Aesthetic
Een prachtig voorbeeld van zogen oemde smartphone detox aesthetic vind ik altijd iemand die in de trein een boek zit te lezen. Hoe vaak zie je dat nou nog?! Meestal zitten mensen toch te scrollen op hun smartphone.

Detox smartphone
En wanneer zag jij voor het laatst iemand een boek lezen bij een bushalte?

Tot slot
Ik vond het heel aansprekend klinken hoe Boris, Floor en Carlijn leven zonder internet. En ik vind het ook wel zorgelijk dat het steeds moeilijker wordt gemaakt om zonder smartphone te leven. Ook vanuit de overheid.
Zelf ga ik er niet aan beginnen, want ik vind het gewoon veel te handig. Alleen al de mogelijkheid om een afspraak bij de huisarts te kunnen maken via een app! Dat vind ik echt een zegen. Ik zie zeker de gevaren van eindeloos scrollen op social media, maar daar ben je zelf bij denk ik dan maar.
De voordelen van minimalistisch leven zonder smartphone: meer contact
Niettemin zie ik absoluut de voordelen van een leven zonder smartphone. Ik stel me zo voor dat mensen dan bijvoorbeeld weer meer met elkaar zouden gaan praten.

De smartphone-loze mens kijken?
Wil je deze documentaire kijken? Dat kan! Je vindt hem gewoon gratis op NPO Doc.
Leestip
Wat voor soort mobieltje heb jij? Een smartphone? Of juist een minimalistische?
Ik heb er nooit een gehad, ook zonder smartphone kan ik een afspraak met de dokter maken.
En de overheid maakt het inderdaad moeilijk, maar ze moeten toegankelijk blijven. Niet alleen voor mensen in een rolstoel of die blind zijn, ook voor mensen die niet met apparaten zoals smartphone om kunnen gaan.
Hoe regel jij dingen voor de overheid zonder de digid app, greet? Is dat dus nog wel mogelijk?
Zo jammer,dat een smartphone zo makkelijk tot verslaving leidt. Het lijkt wel chocolade
Leuk, ga ik kijken! Zelf ben ik ook zo iemand die een boek leest in de trein, want ik heb geen smartphone. Ook moet ik nogal eens de weg vragen als ik in een mij onbekende stad ben. Dan gaan mensen op hun smartphone kijken en vertellen me vervolgens hoe ik moet lopen. Zo lief!
dat is inderdaad lief : )
Ik gebruik m’n smartphone vooral als fototoestel. Hb ‘m ook om die reden gekocht. Er zijn weinig mensen die mijn mobiele nummer hebben en vaak neem ik die niet op. Dat doe ik pas als het mij uitkomt. Om die reden zit er ook een antwoordapparaat op m’n vaste lijn. Mobiel zoek ik eerst een rustige plek zonder verkeersgeluid op en bel dan terug.
Heb ook nooit een boek (in een trein gelezen). Vind die lezers net zo sciaal-afsluitend als iemand die een boek op een kobo of smartphone leest of luistert. Voor mij is er geen verschil; ze zijn bang om in contact te komen met een vreemde.
Wat mij opvalt is dat ze kilometers reclames doorschuiven op youtube e.d. Mijn browser is ook op mijn smartphone voorzien van een effectieve reclameblokker.
Voor navigeren gebruik ik ‘m niet. Landkaarten heb ik ook nooit onderweg nodig gehad. Geldzaken of medische zaken doe ik er niet mee. M’n huisarts en ziekenhuis hebben goede websites die ik thuis via m’n laptop bezoek. Is dus niet anders dan op een smartphone.
was een smartphone handiger dan een echte digitale camera ximaar?
In mijn geval wel. De kleine compact camera’s zijn vrijwel verdwenen door de komst van de smartphone. Daarbij is een smarthone nog platter en makkelijker bij je te dragen. Het grotere scherm heeft voor mij ook voordelen. Daarbij is m’n laatste compact camera ‘stuk’ gegaan door troep tussen de lenzen. Bij een eenvoudige smartphone kan dat niet. ;-)
Zo zie je maar weer zeg! Wat kan een smartphone dan toch veel Ximaar!
Ik heb een smartphone waar ik in de trein een boek op lees. Reuze praktisch, Ook voor op vakantie, geen gesjouw met dikke, zware pillen. Of ik luister naar muziek, ook een geel fijne functie van de smartphone.
De smartfhone kan je voor zoveel zaken gebruiken dat hij niet meer weg te denken is uit ons leven.
Wat een leuk stuk! Ik moest meteen denken: hoe grappig zou het zijn als er vakanties bestonden in een dorpje zonder wifi. Gewoon een paar vakantiehuisjes waar je bij aankomst je telefoon thuislaat óf inlevert bij de receptie in zo’n ouderwets kluisje. En dan maar zien hoe het leven voelt zonder dat ding in je hand.
Alleen… dan bedenk ik meteen praktische dingen. Hoe betaal je dan? Met zo’n ouderwets bankpasje? 😅 En als er iets met de kinderen is, hoe bereiken ze je dan? Je zit meteen met dat soort puzzels. Maar goed, als je duidelijke afspraken maakt dan zou het misschien best kunnen.
Het idee blijft wel leuk: even ervaren hoe het is om te leven met alleen jezelf, elkaar, een boek… en stilte. Misschien zouden we daar allemaal stiekem heel blij van worden.
Is dat niet een prachtig idee voor een nieuw boek aritha? Ik zie het je wel schrijven. en ik zou het graag lezen.