Help, mijn man is met pensioen
Lang geleden maakte ik me weleens zorgen over de tijd dat mijn man, die elf jaar ouder is dan ik, met pensioen zou gaan, en dus altijd thuis zou zijn. Maar toen kwam corona, en inmiddels is mijn man al zes jaar lang elke dag thuis. Niettemin had hij een baan en daardoor een werkritme. Elke ochtend ging hij de trap op naar zijn kantoor en ging daar aan het werk. Daar kwam afgelopen december een eind aan, want hij ging met pensioen.
Dus nu heb ik een partner die met pensioen is.
En ik vraag me af: ‘Hoe is dat?’
Help, mijn man is met pensioen
Laat me beginnen te zeggen dat doordat hij toch altijd al thuis was, de aardverschuiving in ons dagelijks leven kleiner is dan als hij hiervoor nog elke dag naar Amsterdam had gereisd voor zijn werk. Waarmee ik maar wil zeggen dat er zo op het oog niet zo heel veel veranderd. Ik ben nog steeds zelden tot nooit alleen thuis. Toch is er wel degelijk een verschil.
Geen werkritme meer
Want mijn man heeft geen werkritme meer. Hij heeft zoals dat heet: de tijd aan zichzelf. En vooralsnog brengt hij die tijd door met een beetje rommelen op zijn kantoor, veel filmpjes kijken op youtube en hand-en-spandiensten. Zo hangt hij tegenwoordig de was op die ik ‘s ochtends in de wasmachine doe, en pakt hij de vaatwasser uit.
Het is nog maar pril
Het pensioen is nog maar pril, en het lijkt mij een goede zaak dat hij de tijd krijgt en neemt om pas op de plaats te maken. Dus als ik bij mezelf denk dat ik ‘filmpjes kijken’ erg nutteloos en zinloos vermaak vind, ja eigenlijk zelfs tijdverspilling dan houd ik dat voor mezelf. Want na zo’n veertig jaar werken kan ik me voorstellen dat het even duurt voordat je een nieuw ritme vindt. Maar goed, dat neemt niet weg dat het me opvalt en dat ik er hier melding van maak.
Ik moet nog wel werken
Ondertussen houd ik zorgvuldig vast aan mijn eigen ritme. Het kan wel zo zijn dat mijn man geen werkritme meer heeft, maar ik heb dat nog wel. En ik houd van mijn dagindeling. Aangezien we mijn inkomen bovendien nodig hebben, en mijn man ook van mening is dat ik nog gewoon moet werken, levert dat geen problemen op.
Iets gezelligs doen
Weliswaar komt hij regelmatig even buurten op mijn kantoortje, maar het is vooralsnog niet dat hij steeds wil dat ik dingen met hem ga doen. Wat overigens niet wegneemt dat ik graag inga op een onverwachte uitnodiging om bijvoorbeeld even te gaan lunchen bij een Duitse bakker in Suderwick. Want dat is het voordeel van eigen baas zijn en werken vanuit huis: ik kan heel flexibel zijn en best even een uurtje gezellig mee uitgaan met mijn man.
Hoe zit dat financieel?
Mijn man krijgt AOW en heeft een klein pensioen. Samen komt dat neer op zo’n 1806 euro per maand. In mijn nieuwe rol van kostwinner is het de bedoeling dat ik dit bedrag aanvul.
Man met pensioen: samenvattend
Hoewel ik er ooit een beetje tegen opzag dat als mijn man met pensioen zou gaan en ik nooit meer alleen thuis zou zijn, is die zorg door de coronacrisis irrelevant geworden. Alleen thuis ben ik al jaren niet meer. Dat maakt in die zin de overgang naar een man met pensioen eenvoudiger. In het dagelijks leven verandert er minder dan wanneer ik het gewend was dat mijn man elke ochtend de deur uitging naar zijn werk. Financieel leveren we flink in, maar omdat we weinig geld uitgeven moet dat goedkomen lijkt me.
Tegelijkertijd verandert er wel degelijk iets in huis, omdat mijn man geen werkritme meer heeft. Ook is het afwachten hoe hij zijn nieuwe bestaan vorm gaat geven, en wat zijn vrijheid eventueel ‘met hem doet’. Wellicht leidt de tijd en ruimte die hij door zijn pensioen krijgt, tot nieuwe inzichten?
Of nieuwe verlangens?
En dat alles kan natuurlijk weer doorwerken op onze relatie.
Kortom, een pensioen geeft (potentieel) heel wat te doen.
Wat zijn jullie ervaringen met pensioen?
ik ben al (bijna)4 jaar met pensioen, ik doe rustig aan en geniet van het leven en doe wat ik graag doe, geen bijjobjes of niks doe ik
Een @->- voor je.
I don’t think that much is going change for me once I’m retired. Working from home part-time means the transition won’t be that obvious.
You writing about worrying (before Covid) how it would be if he was home all the time reminded me of a movie by and with Loriot, a German comedian whom I love very much. When he gets retired involuntarily and his wife asks him one day what he’s doing here, he says “I live here!” and she replies “But surely not all the time!” I think that sums it up very nicely for some couples.
F… over kleine 2 jaar. Bij ons is het anders leven. Komt alleen door de ziekte. Maar probeer wel beetje genieten.
Wat bij ons (man 14 jaar ouder) soms een ding is, is het verschil in tempo. Ik werk fulltime en heb ‘haast’ en een planning in mijn hoofd. Mijn echtgenoot heeft alle tijd van de wereld, niet altijd even handig. Dat speelt vooral als ik het erg druk heb. Als het op mijn werk ‘normaal’ is en ik niet als een hijgend hert in de rondte loop is het geen probleem. Wij moesten ook best wennen, maar als je elkaar dingen gunt (lekker filmpjes laten kijken bijv :-)) komt het zeker goed. En ik mis het ook enorm dat ik bijna nooit alleen thuis ben, wat hij dan moeilijk te begrijpen vindt (man is extrovert ik ben introvert), maar ook daar hebben we een modus in gevonden.
Ik vang het laatste jaar AOW en pensioen. Dat is bij elkaar een paar 100 euro meer, maar dat heeft er mee te maken dat ik geen partner heb. Ik heb er ruim voldoende aan. Ruim 20 jaar daaraan voorafgaand heb ik gerentenierd, geprobeerd m’n spaargeld en ontslagvergoeding op te maken. Met een hypotheekvrije woning en geen auto is dat me bij lange na niet gelukt. Na m’n betaalde werk ben ik begonnen met vrijwilligerswerk. Ik kan daar moeiteloos dagwerk van maken en heb dat ook wel eens gedaan. Het grootste voordeel is dat ik nu geen 1,5 uur per dag in de bedrijfsbus zit. Heb zeker nog een dagritme, dat wel veranderd is. Je moet wel erg oppassen dat iedereen denkt dat je nu wel tijd voor hen hebt.
Het lukt jullie aardig, zeker weten!
Lie(f)s.
Wij zijn al jaren samen thuis. “me-time”is belangrijk voor ons. Ik ,als ochtendmens geniet van mijn eigen routine in de vroege ochtend. Mijn man als avondmens heeft na 22.00 het rijk alleen.
Wat fijn! Zo hebben jullie allebei op een heel natuurlijke manier wat tijd voor jezelf alleen.
Interesting! On the one hand it sounds marvelous to have someone to hang the laundry and unload the dishwasher. On the other hand, it must be a little distracting having someone hanging around the house all the time. My husband is 7 years older than me and I keep telling him that he is not retiring until he has some serious hobbies.
That makes me smile : ))
Ikzelf ben al bijna 10 jaar met pensioen, mijn man 9 jaar.
Wij doen heel veel samen maar ook best wel wat dingen apart want altijd samenzijn vinden wij, en vooral ik, verstikkend.
Gefeliciteerd met het pensioen van je man! Best spannend zo’n nieuwe fase! Maar het is geweldig dat je samen deze mijlpaal kunt halen. Mijn man en ik schelen maar een paar maanden en we “moeten” beiden nog ca. 8 jaar. We hebben meegemaakt dat de generatie voor ons al jong met de VUT ging en hadden toen we begonnen met werken ook wel zoiets voor ogen, maar helaas zit dat er niet in voor ons. Mijn man heeft een chronische ziekte, maar werkt desondanks heel veel. Hij is een soort freelancer en werkt soms vanuit huis, maar is ook vaak op pad, ook ‘s avonds en in het weekend. Ik ben een echte huismus en kan uren dromen, lezen, series kijken en fröbelen in gezelschap van hond en kat, naast mijn werk buitenshuis 3 dagen per week. Mijn man is meer een bezige bij. We hebben dus een verschillende levensstijl maar we geven elkaar daar ruimte in. Na bijna 38 jaar huwelijk hebben we dat wel geleerd gelukkig😉
Wat mooi Alice!
Zelf ben ik nu twee jaar geleden gestopt met betaald werken. Ik noem het prepensioen, maar geld krijg ik er niet voor. Man werkt nog 4 dagen in de week en gaat daarvoor gelukkig vaak naar kantoor. Eerlijk gezegd moet ik er niet aan denken dat hij daarmee stopt, maar goed, we hebben corona ook overleefd, dus het zal wel goedkomen. Ik ben echt graag een paar dagen per week alleen thuis, dus ik snap jou wel.
Ik snap je heel goed Hermieneke. Als je graag alleen thuis bent is het best pittig als er altijd iemand aanwezig is kan ik je vertellen.
Wij kijken er naar uit dat mijn man met vervroegd pensioen gaat. Waarschijnlijk over twee jaar. En dan willen we terug verhuizen naar het noorden van Nederland waar we vandaan komen.
Financieel lijkt dat te kunnen :-)
Ha manlief is al 20 jaar met pensioen en ik geniet mee ervan…ook een verschil van 10 jaar in leeftijd dus voor mij was het even slikken toen hij zich ineens zich met MIJN huishouden ging bemoeien.
Laat gaan en eerlijk is eerlijk ik heb nu veel minder te doen en meer tijd voor leuke dingen haha
Ik kan me voorstellen dat je even moest slikken Rebbeltje. Maar inderdaad, het geeft ook zo zijn voordelen.
There is a term I can’t remember in Japanese that translates as “wet sticky leaf,” which is how women refer to their retired husbands. I was worried about that with Rick, because while he does have two major hobbies (the bicycle — not good in winter) and the guitar (you can only practice four hours or so a day), he’s still floundering. But living in two houses makes a difference — he’s not particularly sticky so wet enjoy being together. But when I miss into his place in another few years, we’ll be much closer in proximity. We’ll see how that goes!
That is such an interesting expression! I had never heard of it. It doesn’t sound very positive ; )
Lekker sporten, blijf je fit bij. Voor de eventuele motivatie kan men zich prima redden met apps.
My husband is 55 and I don’t expect that he will want to retire before 65. I do think that in the next 10 years, he may want to travel less for work and might change roles. I am looking forward to the days of children being out of school age and us having more time, but until then I will enjoy our routine!
http://www.chezmireillefashiontravelmom.com
I like routines too Mireille.
Komt gewoon helemaal goed!
Geniet van de mooie momenten samen!
Het zal voor jullie beiden even wennen zijn denk ik, maar dat komt vast helemaal goed. Wel lekker dat jij door jouw werk wat makkelijker kan zeggen dat je even een uurtje wat leuks met hem doet.
Zelf kan ik nog lang niet met pensioen. Mijn vader is inmiddels wel officieel met pensioen, maar die heeft er helemaal niks aan omdat hij ernstig ziek is en er dus niet van kan genieten.
Wat naar voor je vader zeg! En voor jou natuurlijk ook verdrietig.
Hij zal dat vlug gewoon worden. Ik spreek uit ervaring. Dat hij er maar van geniet.
Ik geniet wel van mijn pensioen, men tilt er wel eens te zwaar aan.
Of je man moet de hele dag zitten zuchten en te vervelen, dan kan hij beter iets buiten de deur gaan doen. Hans
Met pensioen gaan lijkt mij echt een heftige omschakeling. Van werken naar inderdaad ‘alle tijd aan jezelf’. Gelukkig valt de aardverschuiving voor jou mee, omdat hij al veel thuis was, maar voor hem lijkt het me op z’n zachtst gezegd behoorlijk wennen.
Na ruim vijftig jaar gewerkt te hebben hebben ben ik inmiddels negen haar met pensioen. Het bevalt me prima.
Tja, we hebben erg genoten van onze pensioenjaren. We deden veel samen, maar hadden ook ons eigen circuit. Nu ik alleen ben pluk ik daar, wat betreft contacten, de vruchten van.
Ik heb ook het geluk dat ik zelf jaren heb gewerkt en dus zelf pensioen heb opgebouwd.
Hans was altijd al veel thuis.
Ik sinds 2018 afgekeurd.
Dus allebei veel thuis.
Hans deed altijd nog vrijwilligerswerk.
De uurtjes dat hij van huis was vond ik echt heel erg fijn.
Helaas is daar door omstandigheden (MS) een eind aan gekomen.
Maar….is prima, we hebben het fijn samen en doen genoeg dingen, samen en los van elkaar.
Enjoy all the time together when you can — because we don’t know what is down the lane! My husband retired, we remodeled and sold our home, moved across country and were ready to start our retirement dreams of travel. He was diagnosed with a rare disease and our son and I spent the next five years caring for him fulltime. We were not able to visit the Netherlands (for the second time) or any other thing we had on our future list. Don’t want to be pessimistic – just a whisper in the ear.
Life does have unexpected twists and turns… I’m so sorry for your loss Charlene.
Nicole, I can definitely understand how you will have to get used to having him home all the time. In time, it will grow on you. And who knows, maybe this will help you two connect on a deeper level. Wonderful post, thank you for sharing with us at The Crazy Little Lovebirds link party. You are appreciated.