Op dinsdag belde ik altijd met mijn dochter

Elke dinsdag rond de klok van half zes belde ik met mijn dochter Lucy.

Dat deden we met videobellen via Whatsapp.

Als het nu dinsdag is en ik zie dat het bijna half zes is, dan krijg ik het gevoel: ‘Ik moet Lucy bellen!’

‘Ik moet Lucy bellen!’

Dus dat doe ik dan ook maar.

En ergens diep in mij is er de dwaze hoop dat ze opneemt….

N.B. De kinderen hebben elkaars namen ‘bewerkt’. Vandaar de naam ‘Lucy wilt geen rucy’ ; )

Similar Posts

34 Comments

  1. Zo moeilijk he…..
    Weet dat een goede kennis dat ook deed, opbellen en dan de voicemail afluisterde met zijn stem….
    Ik wil je alle kracht toewensen om dit te kunnen dragen.
    Warme groet, Marie

  2. Heel veel sterkte voor jou en je gezin ❤️
    Zo moeilijk om een kind te moeten missen. En dan speciaal op die tijden dat je haar altijd sprak.

    Mijn moeder is afgelopen zomer overleden. Maar zij was al 88 en haar gezondheid ging steeds verder achteruit… Dat voelt heel anders. Als kinderen kunnen wij daar vrede mee hebben.

    Veel liefs, Alice K.

  3. Oh ja,zo herkenbaar dat willen bellen. Het zal langzaam slijten,maar er blijven nog zo veel gewoonten,die nu “over”zijn

  4. Ik vind voor jou heel erg dat je mis. Je zult dan elke keer aandenken. Het is nogal nog vers dat ze niet meer is. Ik heb met je doen. Sterkte! Dikke knuffel.

  5. Zo herkenbaar ook…ik kan tel nummers niet wissen in mijn mobiel…dus alle overleden lieverds zitten er gewoon nog in …erg hè…en ook de ap berichtjes…ik lees die van mij broers nog regelmatig…liefs dikke knuffel van mij….🙏❤️🙏💋

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.