Ik doe maar wat

rouwen

Ik doe maar wat, sinds het overlijden van onze dochter Lucy.

Want ik weet het allemaal niet.

Rouwen is als gedropt worden in een vreemd en donker land

Het is alsof ik plotsklaps ben gedropt in een vreemd land, waar ik de taal niet ken. En enigszins tot mijn verontwaardiging, is het er ook nog eens stikdonker!

Tastend en dwalend strompel ik er doorheen.

Op zoek naar… ja, naar wat?

Een eind aan de pijn?

Ik weet het niet.

Ik doe maar wat.

Similar Posts

35 Comments

  1. Rouwen is niet een kwestie van een paar dagen of weken.
    Rouwen kan maanden en jaren duren.
    Misschien komt er wel nooit een einde aan je/de rouwperiode.
    Dat moet je “gewoon” accepteren.
    Poog antwoorden te vinden op je vragen.
    Praat met anderen!
    Na verloop van tijd ga je anders met de rouw om.
    Zoiets kost eindeloos veel tijd en geduld.
    K hoop dat je het ooit een plakje kunt geven.
    K wens j(ulli)e allemaal sterkte.

  2. Je brengt je gevoel heel goed onder woorden, en het is zo begrijpelijk allemaal . Een mens is totaal niet voorbereid om met zo’n moeilijke situatie om te gaan, maar je doet wat je kunt! Ik wens je veel steun .

  3. Zo herkenbaar, ik doe maar wat, want het leven heeft zijn glans verloren. Het lijkt niet meer wat het was. Alles is dor en doods en niet om aan te zien. Ik kan niet meer genieten van de kleine dingen des levens. Mijn blijdschap is verdwenen. Ik wil alleen zijn met mijn stille verdriet. In mijn dromen wil ik je aanraken, maar telkens glip je door mijn handen en zie ik je niet meer.

    Je bevindt je in een diep dal en dat is logisch. Je hebt het ergste meegemaakt wat een moeder kan overkomen, haar kind verliezen. Het doet wat met je, dat is met geen pen te beschrijven. Het heeft dan ook tijd, heel veel tijd nodig om dit te verwerken. Er komt echter een tijd dat de glans weer terug komt in jouw leven en dat je immense zielenpijn plaats gaat maken voor mooie herinneringen, ook al zullen af en toe pijnlijke momenten de kop kunnen opsteken.
    Ik zou graag willen dat ik je kon helpen. Maar meer dan een troostend woord en een welgemeende knuffel kan ik je helaas niet bieden.
    Heel veel sterkte.

  4. Misschien hoef je niet te weten,wat je doet.En wijst “gewoon”doorgaan met de dagelijkse dingen je op een bepaald moment de weg.

  5. Ik las ergens dat Rouw niets anders is dan Liefde…alleen je voelt de Liefde nog wel maar kunt je geliefde niet meer aanraken.
    En een moeder die haar kind verliest, dat is niet hoe het bedoeld is, en tegennatuurlijk.
    Dubbele rouw dus.
    Meer dan aan je denken, je liefde en steun sturen, en een kaarsje opsteken, kunnen wij niet doen. Het raakt me overigens diep in mijn moederhart (zeker op deze sombere dag, zonder een sprankje zon).
    Ik heb bewondering voor je, dat je blijft hardlopen, je huishouden blijft draaien, blijft bloggen, eigenlijk ben je helemaal niet “zomaar-wat-aan-het-doen” maar ben je keihard aan het “overleven” en ik heb daar diepe bewondering en respect voor.

  6. Hallo lief en mooi mens, ik voel zo met je mee want ook dit ervaar ik elke dag. En toch probeer ik door te gaan omdat ik mijn lieve man dit had beloofd. Maar het is echt heel moeilijk maar ik weet zeker dat je dochter ook zal willen dat je door gaat met de dingen die je wilt doen. Beiden kijken dan ook echt mee vanuit de hemel wat we zoal doen. Elke dag is voor mij een strijd maar met de lieve woorden die ik dan weer op mijn blogs mag ontvangen is ook als een steun voor mij. Wens je ook veel kracht toe en blijf schrijven over je gevoelens want dat helpt je ook door deze moeilijke tijd heen. Net als dat ze mij helpen. Liefs, Tine

  7. Sterkte Nicole…. Ooit zal het wat lichter worden, maar daar moet je eerst dat donker voor doorworstelen vrees ik. Heel veel sterkte, kracht, liefde en troost gewenst.

    Ook ik worstel hier (met een doodzieke broer). Het geeft troost dat je deelt wat er is. Sommige mensen kun je gewoon niet missen. Ik moet steeds denken aan dat liedje van de cd Graceland ‘Losing love is like a window in your heart’

  8. Je doet maar wat, maar je doet het goed. Er is natuurlijk geen goed en fout, en dus is het goed. Ik denk dat niemand weet hoe met zo’n groot verdriet om te gaan. Iedereen modder maar wat in zo’n situatie 😘

  9. Ach Nicole.
    Ik vind het al zo knap dat je toch blijft schrijven.
    Het is nog maar zo kort geleden.
    Kan wel zeggen dat het tijd nodig heeft.
    Maar dit verdwijnt niet.
    Nooit helemaal.
    En dat hoeft ook niet, mag ook niet.

  10. Rouw voelt als een rauwe open wond.
    Meestal heelt het op den duur, maar het litteken blijft.
    Met een litteken kun je leven, maar het wordt nooit meer zoals voorheen.

    Sterkte.

  11. Veel moed en liefde voor jou en je gezin. Praat maar vaak over Lucy, zo blijft ze er bij horen.
    En : één dag tegelijk, niet te ver vooruitkijken. Er zullen lastige dagen zijn maar ook dagen dat het je beter gaat.
    Alles verandert voortdurend, niets is blijvend, ook niet de erg moeilijke dagen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.