Herinneringen maken? Of kríjg je ze?

Herinneringen maken.

Het is tegenwoordig een bewust ingeplande activiteit geworden.

En als ik heel eerlijk ben, word ik een beetje moe bij de gedachte dat ik actief herinneringen moet gaan maken.

Nou dat weer.

Ik dacht dat herinneringen gewoon gebeurden

Ik dacht altijd dat herinneringen spontaan tot stand komen. Gewoon als een effect van de dingen die je doet.

Veel liever leef ik gewoon mijn leven.

Zonder de druk van herinneringen maken.

Als ik die ergens aan overhoud is het mooi meegenomen.

En zo niet?

Ook prima!

De mooiste herinneringen zijn denk ik de herinneringen die je toevallen.

Similar Posts

23 Comments

  1. Je krijgt ze, want je kunt iets bedenken en inplannen, maar dan moet je nog maar afwachten of het inderdaad zo loopt. Herinneringen vallen je toe. Fijne en verdrietige.

  2. Die uitdrukking hoort misschien bij de huidige gedachte van een maakbaar leven. Maar leven gebeurt gewoon,soms anders dan je plande. En herinneringen volgen vanzelf

  3. Ach Nicole, het is maar een uitdrukking. Volgens mij is het bedacht door de reiswereld. Herinneringen komen vanzelf. De ene is leuker dan de ander, maar net hoe het leven loopt.

  4. Herinneringen maken is volgens mij een hoogdravende manier om te zeggen dat je samen gezellig een activiteit gaat ondernemen. Van een spelletje rummycub tot een dagje dierentuin of een weekje Parijs. (Regelmatig) een gezamenlijke wandeling in het bos, kan tot heerlijke positieve herinneringen leiden, maar toch klinkt het voor mij logischer om te zeggen ‘we hebben lekker in het bos gewandeld’. Dit kan natuurlijk ook alleen.

    Leuke herinneringen zijn natuurlijk belangrijk, maar nu lijkt het net of je op je activiteit overhoord kan worden ofzo. Over 5 jaar je kind vragen: weet je nog welke herinnering we ‘gemaakt’ hebben, op 18 september 2022 om 15.03 uur?

  5. Dit heb ik dus ook al heel lang. In mijn hoofd zit al jarenlang een conceptblog over dit onderwerp. Vaak word herinneringen maken als tegenhanger gebruikt voor het kopen van spullen. Dat je beter een wereldreis kunt gaan maken dan een nieuwe keuken. Of dat je beter een dagje naar de efteling kan gaan met je kinderen voor hun verjaardag dan hen het zoveelste cadeau te geven. Maar ik zie niet hoe dat een wezenlijk verschil is. Beide keuzes zijn consumentisme. Een mens gaat toch niet op reis of naar de efteling om te zeggen ‘nou, dit ga ik allemaal onthouden, want dit zijn de herinneringen voor later’. Herinneringen ontstaan.

  6. O, is dat tegenwoordig een activiteit? Ik dacht ook dat herinneringen een mooie bijkomstigheid waren/zijn bij dingen die je doet/overkomen. Dat vind ik er juist zo mooi aan, dat je ze kunt ‘maken’ op de meest onverwachte momenten.

  7. Ik ken het verschijnsel niet, maar het lijkt net zo onzinnig als opzoek gaan naar geluk. Geluk overkomt je ook. Gelukzoekers zullen altijd merken dat ze ergens anders nog gelukkiger kunnen worden. Dus blijven ze zoeken.

    Het zal idd door de reclamewereld komen. Die praten je ook geluk aan. Als je maar hun product koopt, dan word je vast gelukkig.

  8. Door dingen die je ziet beleeft komen er ook herinneringen boven.
    Een doosje met spulletjes halen ook herinneringen boven.

    Voor mijn vader heb ik ooit een levensmap gemaakt, die bekijk ik soms en dan is hij er weer even. (herinneringen)

    Alle goeds Nicole.

  9. Ik denk dat je best bewust herinneringen kunt maken. Door leuke dingen te doen. Maar meestal gaat het vanzelf en worden zelf hele onbelangrijke dingen vaak mooie herinneringen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.