Persoonlijke huisvlijt

En nu?

Na alle hectiek rondom het regelen van de begrafenis van mijn vader, neemt nu (in theorie) het gewone leven weer haar gang.

Een leven zonder mijn vader.

Enerzijds vind ik het heel fijn om weer mijn gewone dagelijkse dingen te doen, anderzijds voelt het raar om ‘zo maar’ verder te gaan met mijn leven.

Alsof ik mijn vader dan onrecht aandoe.

Rouwen is een wonderlijk proces

Rouwen is een wonderlijk proces. Iedereen doet het op zijn eigen manier, maar tegelijkertijd zijn er veel fases waar iedereen doorheen gaat. Dus ga ik mijn leven maar weer leiden; in al haar facetten.

Met natuurlijk aandacht voor mijn vader. En met ruimte voor het verdriet om bijvoorbeeld het feit dat ik nooit meer zijn klop op mijn deur zal horen. Maar ook in de wetenschap dat hij zou willen dat het goed met mij gaat.

Ik ga mijn best doen pap.

Om met Angela Merkel te spreken: ‘Wir schaffen das!’

En mijn dank aan iedereen die een lieve reactie achterliet. Jullie woorden hebben me goed gedaan.

Similar Posts

23 Comments

  1. Ik denk dat je vader het niet anders zou willen, dan dat je leven gewoon weer zijn dagelijkse gang herneemt. Dit betekent echter niet dat je paps uit je hart is.

  2. dag Nicole,

    helaas… ik kan niet zeggen: “Het komt goed”.
    Het went namelijk nooit.
    Maar de scherpe kantjes gaan er wel van af en er komt een dag dat je weer kunt lachen om een gekke opmerking van je vader…
    Of een big smile bij een herinnering.

    Sterkte…

  3. Rouwen kost tijd en gaat met ups en downs. Het overvalt je op de gekste momenten, ook wanneer het even niet uitkomt. Sterkte.

  4. Ja, dat is een raar gevoel: het gewone leven weer oppakken. Ineens heb je bij alles een ander gevoel. Ik herken dat nog heel goed. Maar hij blijft ook bij je, op een andere manier.

  5. Die foto vind ik zo sprekend. En inderdaad: rouwen is voor iedereen anders. Ik wens je sterkte bij jouw proces, op jouw manier.

  6. Rouwen is iets wonderlijks maar dat zie je pas als je erop terug kan kijken. Het gaat ook niet echt over, maar je zal merken dat het anders wordt. Ik wens je veel sterkte, je woont prachtig de foto is zeer sprekend.

  7. Heel erg veel sterkte de komende tijd. Zou vast heel lastig zijn inderdaad maar ik denk dat hij ook het liefst wil dat je je leven weer op pakt maar dat zal ook wel heel lastig zijn :(

  8. Sterkte de komende tijd. Weet dat dit “verdriet en het gemis” soms op de meest ongelegen en onverwachte momenten komt. bv. mijn vader kweekte altijd de tomatenplantjes ed. Op het moment dat je dan geen plantje meer krijgt of op de markt zo’n mini plantje ziet staan. Ja, dan.

  9. Het is inderdaad heel raar dat het leven gewoon weer doorgaat. Maar zoals je zegt zou je vader ook niet anders hebben gewild. Goed van je dat je het rouwen gewoon op je eigen manier doet, dat is de enige juiste. :) Take care!

  10. Sinds het verlies van mijn moeder heb ik niet meer geblogd… maar het kriebelt nu wel weer. Ouders zijn echt een verlengstuk van ons hart hun verlies dragen we altijd met ons mee. Veel sterkte

  11. Nog gecondoleerd. Het is nu bijna een jaar geleden dat ik mijn vader verloren heb. Als ik iets heb geleerd dan is het wel dat iedereen zijn eigen rouwproces doorgaat. Heel veel sterkte. ❤️

  12. Iedereen rouwt inderdaad op zijn/haar eigen manier. Nog gecondoleerd en sterkte met het proces!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.