Angst voor de tandarts

‘Ik ben niet bang voor de tandarts, want ik heb zo goed gepoetst!’ jubelde een blijmoedig kind in een tandpasta reclame. Maar ik heb ook goed gepoetst, en toch ben ik zo bang als een wezel. Ik ben wél bang voor de tandarts.

Nou vind ik het belangrijk om angsten onder ogen te zien, en er vooral niet voor weg te lopen, en dus kom ik twee keer per jaar de tandarts onder ogen voor controle, en het verwijderen van tandsteen. Om te voorkomen dat mijn hele dag wordt vergald door angstige anticipatie boek ik de vroegst mogelijke afspraak om 8.30.

Dan zit ik met het klamme angstzweet in mijn nek in de wachtkamer, en hoor de tandarts koffieleuten met zijn assistente. Zo rond 8.40 behaagt het hen dan om mij binnen te roepen. Met knikkende knieën neem ik plaats in de tandartsstoel en vertel, als een kind dat naar goedkeuring verlangt: ‘Ik heb heel goed gepoetst meneer. En geflost, én met tandenstokers mijn tanden schoongemaakt.’

Dat levert mij meestal een zuinig knikje op, gevolgd door dat moment dat hij de stoel in ligstand manoeuvreert, en ik geheel en al hulpeloos achterover lig. Met de moed der wanhoop sper ik dan behulpzaam mijn kaken open zodat hij de boel kan controleren. Bevend wacht ik de uitslag af en als hij klaar is vraag ik geëmotioneerd:’Hoe lang hebben mijn tanden nog meneer?’

Dan krijg ik de verdoving die nodig is om het verwijderen van tandsteen draaglijk te maken, en moet opnieuw plaatsnemen in de wachtkamer, waarna de tandartsassistente mijn gebit grondig schoonmaakt.

Morgenochtend om 8.30 moet ik weer, maar ik heb het hele weekend al nergens anders aan kunnen denken. Welke gymnastische oefeningen ik ook uithaalde met mijn hersenen, om te genieten van het weekend, de gedachte aan mijn tandartsafspraak drong zich steeds opnieuw naar voren.

Ondertussen ben ik zo ver dat ik bijna niet kan wachten tot ik er morgen heen kan, zodat ik bevrijd wordt van de stress van het wachten!

Similar Posts

22 Comments

  1. Een mens lijdt dikwijls het meest
    door het lijden dat hij vreest
    doch dat nooit op komt dagen.
    Zo heeft hij meer te dragen
    dan God te dragen geeft.

    Het leed dat is, drukt niet zo zwaar
    als vrees voor allerlei gevaar.
    Doch komt het eens in huis
    dan helpt God altijd weer
    en geeft Hij kracht naar kruis.

    Misschien helpt dit gedicht je een beetje.
    Sterkte morgen!

  2. Sterkte!
    Door jouw blog herinnerde ik me weer dat ik al vanaf februari een afspraak moet maken. Ik heb zojuist de telefoon gepakt en een afspraak gemaakt.
    Ik ben niet meer bang voor de tandarts sinds de verdoving-prikjes geen pijn meer doen.

  3. Herkenbaar voor tot 4,5 jaar geleden. Toen ben ik terecht gekomen bij de meest fantastische tandarts die er maar kan zijn (te weten dat mijn gebit in 18 jaar buitenland maar 2 keer een tandarts heeft gezien)
    Super gewoon! Ik ren zelfs niet langer de wachtkamer uit!!!

  4. Geweldig geschreven verhaal…..zou zo over mij kunnen gaan !! ik ben zo bang voor de tandarts.maar ga wel altijd..met dit verhaal vooraf !!! maar als je dit leest zit het erop….dus vertel….hoe was het??? lieve groetjes fijne week ria..

  5. Verdoving? Voor het weghalen van tandsteen? Vraag je daar zelf om…moet je natuurlijk doen hoor, geen oordeel van mijn kant.
    Ben ook niet dol op een tandartsbehandeling, maar ik heb nu zo’n schat van een tandarts. En, echt, dat helpt heel veel tegen de angst!!
    De vorige tandarts was een nare man, heb zelfs de laatste keer mijn kids uit de stoel weggegrist en ben boos weggelopen… Kreeg ik nog een brief toe dat ik een slechte moeder was….jaah, je hebt ze erbij..

  6. Mijn tandarts is een schat van een man! Ik heb altijd heel erg last van tandsteen, en alle andere tandartsen waren altijd aan het mopperen over niet genoeg poetsen (wat ik wél doe, en zo’n gemopper jaagt me weg). Het was alweer vijf jaar geleden dat ik nog eens geweest was, en toen was daar deze heerlijke meneer. Drie keer moest ik terug voor alle tandsteen weg was, maar hij heeft het heel geduldig gedaan, me niet schuldig doen voelen, me een poetstechniek geleerd die voor mij echt werkt. Het was nodig, want als het tij niet gekeerd kon worden op een maand, dan vreesde hij voor mijn tanden. Maar mijn tandvlees is weer zo gezond als een vis, en dat dankzij hem!

  7. Fijn om te lezen, die verhalen over vriendelijke tandartsen! Ik denk dat daar voor mij de grootste angst en zorg zit: van die boze tandartsen die hel en verdoemenis beloven.

    Ik hoop maar dat die van mij morgen ook eens wat positiefs zegt. Daar ben ik wel aan toe.

    En ik krijg verdoving bij het verwijderen van tandsteen omdat dit heel pijnlijk is bij mij…

  8. vreselijk die tandartsafspraken.. ik kreeg de laatste keer ook een tandsteenbehandeling, nou, dat is waarschijnlijk gelijk de laatste geweest. Ik hoef ‘m niet meer, dankuwel..
    Maar wat de andere ingrepen betreft, kom maar op, ik heb ze allemaal al gehad..
    k hoef geen sterkte meer te zeggen inmiddels, want voor jou zit het erop..

  9. Ik heb ook een hekel aan de tandarts en zie er erg tegenop. Maar op de dag zelf als de afspraak is gaat het eigenlijk wel.

    In augustus mag ik weer voor behandeling. Het gaat ruim een uur duren dat weet ik nu al. Daarna hoop ik er voor een half jaar weer vanaf te zijn.

    Stertke!

  10. Mijn tandvlees lijdt aan paradontitus. Vijf jaar geleden gromde de tandarts dat ik over vijf jaar een gebit zou dragen. Toen ben ik overgestapt naar de vrouwelijke collega. Het is een omhooggevallen boer, hij meent het niet zo (denk ik). Ik heb nog nooit een enkel gaatje gehad in mijn leven. Tandsteen verwijderen hoef ik niet meer sinds ik tandenstokers gebruik en na een bahandeling van de ‘pockets’ was ik eigenlijk klaar. De damestandarts krabt wat en verwijderd mijn rokersaanslag.
    Ik ben er helemaal niet bang voor, ook nooit geweest ook nooit met verdoving. Ja nou, wel toen mijn vertandskiezen zijn getrokken. (toen was ik 16, lang lang lang geleden, viel wel tien kilo af en was verlost van het babyspek, dus alleen maar winst).
    Ik weet niet wat jouw tandarts doet, maar mij geen pijn in elk geval….
    En een gebit, ach ja, we zien wel, oud wordt ik toch wel, met of zonder echte tanden… tsss

  11. Ik ben vreselijk bang voor de tandarts, en mijn vertrouwen werd ook nog eens geschonden doordat de tandarts die ik had ook nog eens rekeningen opvoerde die hij dubbel indiende, bij mij en bij de zorgverzekering. Verder moest ik soms vijf keer komen voor een gaatje…niet echt helpend als je al zo bang bent. Ik ga nu al jaren eerst naar de mondhygiëniste en daarna naar de tandarts. Voordeel is dat de mondhygiëniste niets doet met apparaten, op mijn verzoek doet ze het tandsteen weghalen met de hand…bovendien ziet zij wel of er een gaatje is en kan ik me voorbereiden op de tandarts. Maar juist doordat ik regelmatig naar de mondhygiëniste ga heb ik geen gaatjes meer. En geen angst.

    1. Fijn dat je een goede oplossing hebt gevonden voor je angst Greet! Bij mij halen ze tandsteen ook met de hand weg. Anders doet het pijn bij mij, en heb ik verdoving nodig.

  12. Als er één medicus is waar ik totaal geen angst voor heb dan is het de tandarts. Wel laat ik alles verdoven, behalve tandsteen verwijderen.

    Toch herken ik heel veel van je verhaal. De angst die jij beschrijft heb ik voor een narcose. De laatste keer is 20 jaar geleden maar ik heb er wel een trauma aan overgehouden. Het was namelijk voor een spoed-ingreep en dan moeten ze (hoorde ik later) eerst de spierverslapper geven en dan het slaapmiddel. Anders komt er voedsel in de longen. Normaal gesproken met merk je dat niet of nauwelijks, maar in mijn geval duurde het lang voor het slaapmiddel werkte. Daardoor was mijn bovenlichaam al verlamd en kon ik niet meer ademen maar was ik wel nog wakker. Het heeft niet lang geduurd en ik was niet in gevaar maar op zo’n moment slaat de paniek dan toch echt toe.

    10 jaar geleden dreigde ik geopereerd te moeten worden en toen voelde ik exact de angsten die je beschreef. Gelukkig ging het niet door.

  13. ik ben van de jaren zestig, en toen had het je fenomeen schooltandarts. ik heb hier de nodige trauma`s van opgelopen. wat een beulen waren dat. krijg er nog de kriebels van. ik denk dat deze figuren heel veel kapot hebben gemaakt. ben nu 60 jaar en een kunstgebit.dus hoef niet meer bang te zijn voor de tandarts.
    sterkte die nog wel gaan en bang zijn.

  14. Mijn tandarts is een schat van een man, ben ruim dertig jaar met hem getrouwd. En dan te bedenken dat ik vroeger panisch was voor de tandarts ….

  15. grappig, na een paar dagen na het lezen van dit stukje moet ik naar de tandarts…na een aantal jaren niet geweest te zijn,onze tandarts was een beetje rare man,nu blijkt dat alle patienten zijn weggelopen… nadat hij mijn verkeerde kies wilde trekken ben ik niet meer geweest,maar nu ben ik weer terug en alles is anders en hele leuke lieve mensen daar,en al mijn angsten die ik had zijn weg,ben blij dat ik toch weer naar dezelfde praktijk ben geweest.dat was nogal een issue. ik was daar met mijn kinderen,maar die wilde ook allemaal niet meer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.